29-08-11

Dag 14: Agueda - Albergaria a Velha (16 km)

De dag is begonnen zoals alle pelgrimsdagen: midden in de nacht opstaan, met stramme spieren en krakende gewrichten, die zware rugzak en die zweetbottinnen weer aantrekken en dan met een lege maag weg, alweer de baan op. Na een dik uur bij de eerste bar weer diezelfde verrekte supermarktbroodjes eten en slappe, koude koffie drinken. Daarna door het zoveelste bos en maar stappen en stappen en stappen... 

STÓÓÓÓP, deze blog gaat de verkeerde kant op. Ik herbegin dus:

Vandaag trok Greetje al heel vroeg haar oogjes open en voelde direct zoiets van: 'JAAAA, DIT WORDT WEER EEN TSJAKKA-DAG!' Met een lichte sprong veerde ze uit haar bed en in haar kleren. De rugzak was al klaargemaakt de avond tevoren en ze kon niet wachten om de buitenlucht weer op te snuiven. Voor ze het wist, was ze al een vijftal kilometers verder en kijk: het geluk lachte haar toe in de vorm van een bar, die op de koop toe nog open was ook! De geur van lekkere, verse koffie kwam haar tegemoet en de sympathieke knappe, gespierde barman lachte haar vriendelijk toe. Dan volgde een schitterend ontbijt met broodjes die altijd even heerlijk blijven smaken, ook al zitten ze al dagen onderaan in je rugzak. Na een welgemeend toegeroepen ‘Vaarwel!’ ging de tocht verder door de bossen met pijnbomen, eucalyptussen, heerlijke zichten en geuren!

’t Is al goed, ik ga terug gewoon doen, het zot is er weer even af: de waarheid ligt waarschijnlijk ergens tussenin, de ene dag zal de andere niet zijn en een pelgrim is ook maar een mens. Maar over de zichten, de natuur en de heerlijke geuren van de bossen raakt Greetje niet uitgepraat... De tocht is verder vlot verlopen en om 11u45 waren ze al op hun bestemming. De Braziliaan hebben ze ook weer terug ontmoet. Morgen stapt ook hij 29 km en de volgende dag 35 km. En dan zijn ze in PORTO! Daarna zullen ze hem vermoedelijk niet meer zien, want hij neemt geen rustdag in Porto. Hij gaat verder naar Santiago en bezoekt Porto op de dag van zijn vertrek wanneer hij terugvliegt naar Brazilië vanuit de luchthaven van Porto. 

Juist, ik heb nog niet over geld gepraat vandaag! Straks raak ik mijn nieuwe bijnaam ‘Scrooge’ nog kwijt... Vandaag hebben ze alle records geklopt: ze hebben in het restaurant een Portugese groentensoep gegeten, daarna een schotel met rijst, varkensvlees en boontjes vergezeld van een glaasje lekkere wijn voor de prijs van: 5 Euro. Niet van te verschieten dat Portugal er financieel niet goed voorstaat. Ik denk er sterk aan om brugpensioen aan te vragen: zelfs met mijn klein pensioentje zou ik er ginder goed komen. Hoewel, alle dagen rijst met bonen gaat misschien ook vervelen... Ik zal er misschien nog maar even over nadenken. 

 

22:29 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Bob ,
ga je dan ook pelgrimeren als je gaat emigreren ?
of is het alleen vegeteren ?

als pelgrim moet je iets minder kieskeurig zijn

heeft je moeder je nooit geleerd 'octa provoctus ,eten wat er gekokt is'

Aan Greet,
ik hoop dat je genoten hebt van je halve stapdag .
Morgen er weer tegen aan .
Buen Camino
Chris

Gepost door: chris | 29-08-11

De commentaren zijn gesloten.