31-08-09

Dag 32: Villalba - Miraz

Mission accomplished: de 35km zijn afgemaald! In de namiddag heeft ze 'wat last' gekregen met de beentjes, maar bij aankomst om 17u15 na een goede douche en een beetje rust, was ze alweer de oude (letterlijk of figuurlijk?)

Ze zijn vandaag het stadje Baamonde doorgetrokken. Daar hebben ze inkopen gedaan om daarna bij een drankje in een bar 'hun bokes op te eten'. Toen kwam er een Franse pelgrim voorbij die zei dat ze niet verder moesten gaan, want dat in Miraz (op 14km van Baamonde) alles volzet was. Die haalde er zelfs de hospitalero van de (zeer mooie) albergue in Baamonde bij om dat te bevestigen. Maar 't een is 't een en 't ander is 't ander: daar blijven betekende dat ze morgen 40km zouden moeten doen in plaats van 26km mét een stuk klimwerk erbij... Ze stonden nog te twijfelen toen een Duitse toerist voorbijkwam. Die had het verhaal van Miraz ook al gehoord maar die zei dat hij het risico wou nemen en dat je nog altijd op de grond kon slapen als het echt moest. Hierop heeft ons tweetal dan ook maar de beslissing genomen om verder te trekken.

Onderweg werden ze begroet door een oudere man die achter zijn hek stond te kijken. Hij stelde de gebruikelijke vragen: 'Van waar zijn jullie? Hoeveel kilometers hebben jullie al gedaan?' enz. Toen vroeg hij of ze geen fris water wilden. Ze lieten een fles vullen en wilden afscheid nemen. Greet stak haar hand uit, maar de man trok haar naar zich toe en willen of niet: Greet werd bedolven onder de kussen en de kuspogingen. Ook in Spanje lopen blijkbaar profiteurkes rond!

In Miraz (niet te verwarren met het ook in de buurt liggende Mariz) bleek de albergue inderdaad vol te zijn. Maar de Schotse vrouwelijke hospitalero ( is dat dan een hospitalera, Anita of Frank of Monique?) zei direct dat ze matrassen kon leggen in de eetplaats. (De eetplaats heeft wel die naam maar wordt voor alles gebruikt behalve om in te eten).

Intussen zitten ze voorbij de kilometerpaal met aanduiding 'SANTIAGO 90Km'. (Neen Reini, ze zijn er nog niet, je hebt sneller gelezen dan ze gestapt hebben...) Nog 4 dagen dus als alles goed gaat. Dan de tocht naar Muxia en op 10 september terug naar huis. Ik moet toegeven: vorig jaar was het allemaal nieuwer en spannender; anderzijds zou het erg zijn als ik straffe verhalen moest beginnen schrijven: dat zou ook niet goed zijn hé. We houden ons dus aan de realiteit: binnen 10 dagen is het liedje uit en begint voor beide pelgrims het vertrouwde dagelijkse leventje weer! Hopelijk zonder afkick-verschijnselen...

            

22:42 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

30-08-09

Dag 31: Gontan - Villalba

Een zondag van 19km met aankomst in Vilalba: dat was het programma voor vandaag. Bij  de aankomst in de moderne albergue, iets voor Villalba, was er niemand daar. Ze konden er wel douchen en hun kleren wassen. Daarna zijn ze 2km verder gewandeld naar het stadscentrum. Villalba is een stad die werd gesticht door de Romeinen en is een strategische kruising van wegen. 

Aan twee Spaanse dames vroegen ze waar de kerk was en een plaats waar ze een avondmaal konden nemen. De vrouwen waren enorm vriendelijk, de ene sprak enkel Spaans, de andere ook Frans en ze hebben een goede babbel gedaan. Zij boden aan om hun naar een resaturantje te brengen. Eén van de vrouwen was van La Coruña en die nodigde hen uit om na Santiago naar haar huis te komen. Toen ze hoorde dat de pelgrims op 10 september al terug vertrokken uit Spanje heeft ze de uitnodiging verplaatst naar volgend jaar! (Ik zie de bui al hangen...)

Eten in het restaurantje kon om 21u00. Op hun vraag om vroeger te kunnen eten omdat pelgrims hun slaap nodig hebben, werd het avondmaal heel welwillend en speciaal voor hen vervroegd naar 20u45... Dat scheelt al een slok op de borrel hé!

Morgen komt de laatste lange etappe eraan: 35km gelukkig met weinig hoogteverschillen. De benen zijn goed en als die haar morgen tot aan het eindpunt willen brengen, wordt de kans dat ze de tocht naar Santiago zal kunnen uitlopen toch wel heel groot! Of zijn er bloglezers die hieraan nooit getwijfeld hebben?      

Volgende foto werd in Vilalba genomen in 2007 door ene Manu Gomi en ik vind dit een prachtig beeld. Dank u meneer de fotograaf!

 

 

 

22:14 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Dag 30: Lourenza - Gontan

Vandaag hebben ze één van de prachtigste dagen qua natuur gehad, ook al ligt de zee nu al een stuk achter hen. In de voormiddag zaten ze al in Mondoñedo, de geboortestad van de illustere Alvaro Cunqueiro (meester van de Gallicische literatuur), waar ze binnen geweest zijn in de mooie cathedraal welke gebouwd werd tussen de 13de en de 18de eeuw. Ze kregen daar een stempel in hun boekje als bewijs dat ze langs daar gekomen zijn. Dan zijn ze verder op weg gegaan en tussen 10u00 en 14u00 zijn ze geen enkele rustplaats of bar tegengekomen, wel verscheidene klimmetjes met prachtige uitzichten! In Gontan (gehucht van Abadin) zijn ze aangekomen in een moderne albergue, waar ze voor de hygiëne een matrashoes en kussensloop in papier kregen. Kostprijs voor 1 nacht slapen: 3 Euro!

Vandaag geen warm eten voor de pelgrims, zelfs geen koffiekoeken! Niet dat ze stout geweest zijn of zo, maar alle restaurantjes in Gontan, zeg maar Abadin, zijn of gesloten of geven geen eten vandaag. En ook al zitten ze in een moderne albergue, een microgolfoven is er niet, wel een klein pannetje om water warm te maken voor koffie of thee 's morgens. Maar ze vonden wél een supermarkt die open was. En zo ziet het avondmenu van Michel en Greet er dus uit als volgt: Frans brood met ham en kaas, gevolgd door Griekse yoghurt met aardbeitjes en koekjes als dessert. De dranken die hierbij geserveerd worden zijn een blikje bier voor de heer Michel en een fruitsapje voor mevrouw Greet. Luxe-pelgrims?

Met de beentjes gaat het beter dan vorige week: zolang ze in beweging blijft is alles OK, maar als ze gestopt is en ze vertrekt terug voelt ze een beetje pijn... De oplossing is niet meer stoppen zeker? Morgen is het een etappe van slechts 19km en dan volgt de laatste echt zware etappe van 35km. Daarna is het allemaal redelijk qua afstand.

Ik heb toch even gezocht naar die kathedraal in Mondoñedo, omdat Greet zegde dat die wel erg mooi was. Ik heb een afbeelding gevonden en wil ze u, als afsluiter voor vandaag, niet onthouden.

  

00:39 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-08-09

Dag 29: Ribadeo - Lourenza

En weer eens een nachtblog... Bedankt Marc en Frie, het is er dan toch eens van gekomen: bedankt voor de gezellige avond!

Onze pelgrims hebben een goede nachtrust gehad, geen fiesta's vannacht! Er waren wel een aantal jongeren van gisterenavond in de albergue, maar de echte feestvarkens waren er niet meer bij... Er is dan ook een stevige fysiek voor nodig om tijdens de dag te stappen en 's nachts feestjes te bouwen! 

Vanmorgen zijn ze vertrokken om 7u40 en hebben ze 5 uur lang niets dan regen gehad. En als we zeggen 'niets', betekent dat ook geen bar of iets dat er op trekt om in te schuilen. De weg liep door een mooi stuk natuur, maar de regen belemmerde de waarschijnlijk prachtige zichten voor een groot deel.

Enkele kilometers voor hun eindpunt is Michel op een gladde afdaling gevallen. Gelukkig hield hij er enkel een vuile broek en geen kwetsuren aan over.

Zo, dit was kort en krachtig! Meer nieuws is er niet en het bedje wacht.

Igrexa%20Sta%20Maria%20de%20Lourenza%20portada

00:23 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-08-09

Dag 28: La Caridad - Ribadeo

Gisterenavond hebben ze een andere manier van pelgrimbeleving leren kennen... Toen ze vertrokken om te gaan eten (tegen 21u00) zagen ze dat er nog heel veel jongere pelgrims in de albergue waren toegekomen. Omdat het een albergue was zonder hospitalero konden die mensen matrassen bijleggen in de slaapzaal zonder probleem. Toen ze rond 22u00 terugkwamen (het uur dat in de meeste albergues  de lichten worden gedoofd en dat de pelgrims gaan slapen...) was er nog volop ambiance in de keet. Het feestje heeft geduurd tot ongeveer middernacht voor de meesten, sommigen hebben het tot 2u30 volgehouden. Toen Michel en Greet vanmorgen vertrokken was het daarbuiten één grote puinhoop: lege en halflege flessen, een kapotte stoel, bekertjes, papier, verpakkingen van voedsel enz. lagen overal in het rond. Moet kunnen zeker? Probleem is dat de volgende albergue ook onbemand is en dat het grootste deel van de groep daar ook naartoe trekt vanavond: hopelijk wordt onze pelgrims toch een beetje nachtrust gegund! We horen het wel of het weer een fiesta is geworden...

Vandaag hebben ze 22km afgelegd en zijn ze aangekomen in Ribadeo, Galicia dus! Bedankt Angèle voor de tip van de omgekeerde schelp, ze wisten het nog van vorig jaar en ze hebben het vandaag zelfs reeds gemerkt! Wat ze ook nog hebben gemerkt is dat ze een minder goed routeboekje gebruikt hebben. Ze hebben vandaag een Duitse ontmoet die, niet echt verrassend, een Duits routeboekje had en dat was een pak interessanter! Ten eerste stonden er voor de route verscheiden mogelijkheden in, waarbij je veel meer langs de kustweg kon wandelen ipv langs de drukke weg. Ten tweede stonden er ook meerdere albergues in mét vermeldingen betreffende maaltijden, netheid enz. (Het lijkt mij een soort Michelin-gids voor pelgrims... Dan kan je zeggen: ik heb vannacht in een 5-schelpen albergue geslapen!). Maar wat hebben we vandaag geleerd? En voor pelgrims in spe is dit toch belangrijk: zie dat je een goed routeboekje bij je hebt!

Ribadeo is eindelijk eens een stad die in onze boek over Santiago  vermeld staat. Deze stad is vooral bekend als vindplaats van de bekende (?) Ribadeo Tiara, dewelke geldt als Galicia's fijnste voorbeeld van kostbaar metaalwerk uit het Ijzeren Tijdperk. Verder zijn er nog de kloosters van Santa Maria del Campo en die van de heilige Clara. Mooi om weten, maar morgen waarschijnlijk vergeten? Bij het bekijken van de foto's van Ribadeo was ik het meest onder de indruk van de natuur, van de rotsformaties aan het strand.

Morgen wordt het hun eerste volledige Galicia-stapdag en gaan ze weg van de zee. Dus is het mijn laatste kans om die zee aan Ribadeo achter een berichtje te plakken!

PS Neen Chris, ik heb geen enkele reactie gekregen van mensen die geen reacties konden sturenKnipogen. Misschien is het slechts een zwak Skynet-moment geweest. We hebben het ook al een keer meegemaakt dat de Skynetblogs tijdelijk waren afgesloten. Blijven proberen: de aanhouder wint! 



  

 
   

   

22:19 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-08-09

Dag 27: Piñera - La Caridad

Vandaag werd het eindelijk nog eens een halve rustdag. Om 12u30 waren ze al in de albergue in La Caridad na 17 kilometer stappen. De laatste 2 dagen waren qua natuur en rust niet zo mooi, want bijna het ganse stuk ging langs de nationale weg, een drukke baan dus... Al bij de eerste huizen van La Caridad werden ze aangesproken door een vriendelijk oud vrouwtje dat vroeg of ze op weg waren naar de albergue. Op hun bevestigend antwoord zegde ze hen, dat ze eerst aan het blauwe huis moesten stoppen om daar de sleutel te vragen en dan pas verder te gaan naar de albergue. En dat was helemaal juist. Zo waren ze eindelijk nog eens vroeg ter plaatse, zodat ze snel hun was konden doen en om te profiteren van de zon zodat ze morgen van de luxe van droge kleren kunnen genieten.

In de namiddag hebben ze de toerist uitgehangen: ze zijn naar het strand gegaan, waar Greet wat gerust heeft in de schaduw van een rotsblok en waar Michel zijn hartje kon ophalen bij het zwemmen in de zee.

Bij de terugkeer in de albergue vonden ze een Braziliaanse aan tafel die hen prompt uitnodigde om bij haar te komen zitten en hen iets te drinken aanbood (dat heb ik hier in die 4 weken thuis nu nog niet meegemaakt sè!) De Braziliaanse was vorig jaar al op tocht geweest naar Santiago en volgt nu ook de noordroute.

Met de benen gaat het vandaag beter, de halve rustdag zal deugd gedaan hebben. De kilometers van de voorbije dagen moeten we ook corrigeren, want de 28km waren er eigenlijk 33 en de 38km waren er zelfs 42 volgens het routeboekje! Met de planning die Michel en Greet nu hebben opgesteld wordt het morgen geen te zware dag (22km), zouden ze geen volledige rustdag meer nemen en zouden ze op 4 september in Santiago aankomen. Als alles goed gaat, stappen ze dan de volgende morgen door naar Muxia. Een mens moet toch iets doen in zijn vrije tijd nietwaar?

En 10 september wacht het vliegtuig naar België. Eigenlijk wacht dat niet: als ze niet op tijd is, kan ze niet mee, zo simpel is dat! Maar uit haar woorden vanavond aan de telefoon te horen, zal ze het vliegtuig niet missen. De tocht is prachtig maar aan de andere kant mist ze haar gezin toch wel. En zo zijn de simpele zielen van het thuisfront ook alweer een beetje blij...      

 

23:27 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-08-09

Dag 26: Cadavedo - Pinera

Vanmorgen zijn ze om 8u00 op pad gegaan en vanavond zijn ze pas om 18u30 aangekomen. Alweer 33 zware kilometers afgelegd. De voornaamste reden: ik had het misschien nog niet vermeld in de blog, maar slaapplaatsen... moeilijk te vinden!

Ze zitten dus in Pinera. De albergue die ze uiteindelijk hebben gevonden is prachtig gelegen en het uitzicht is schitterend: bergen en zee! Zelfs met koetjes, maar jammer genoeg ook met str...vliegen die ze er moeten bij nemen. Voor het eten moeten ze 2km verder gaan en straks 2km terugkomen. Maar zeg nu zelf: wat is nu 4km voor een pelgrim én dan nog zonder rugzak...

De benen zijn niet echt zoals het hoort, maar Greet klaagt niet. Niet te verwonderen: Greet klaagt nooit! (Ook al geef ik haar daar misschien af en toe wel redenen voor Knipogen) En de medicamenten blijft ze nemen: dat betekent wel dat ze ook de wijn moet missen, want ze heeft ondervonden dat die twee niet goed samengaan. (Welke hoeveelheden van beide ingrediënten ze heeft gebruikt voor die test heeft ze me niet verteld...)  

Men heeft me gevraagd wat de reden is dat ze nu pas last heeft van blaren, terwijl ze toch al meer dan 3 weken op stap is. Ik heb het haar dus gevraagd en de uitleg is zoals steeds heel simpel. Vorig jaar had ze van andere pelgrims geleerd dat er een goede creme tegen blaren bestaat, die je aan je voeten smeert (uiteraard vooraleer je je kousen en schoen aantrekt). In Frankrijk heet die creme NOK, maar die kan je in het noorden van Spanje blijkbaar niet vinden bij de apothekers. In België is dat Pedi-relax. En u raadt het al: na een dikke drie weken is haar tubeke leeg! Ze is dan een stick gaan gebruiken van een merk dat ik nog pas heb geroemd, maar dat spul helpt blijkbaar niets: vandaar de extra-blaar...

Als je de kaart en de afgelegde weg bekijkt, zijn ze al goed opgeschoten. Eén van de dagen duiken ze Galicia binnen. En dan gaan ze ook al bijna direct van de zee weg, om te zakken richting Santiago. Maar ze moeten niet stressen: in principe hebben ze tijd genoeg om Santiago op tijd te bereiken, zelfs met een eventuele extra-time naar Muxia! We zien het wel...  

  

20:53 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

24-08-09

Dag 25: Soto de Luiña - Cadavedo

Zoals beloofd, is hier het derde berichtje voor vandaag. Ik heb juist de hoorn van de telefoon afgedroogd, want in Cadavedo was het aan het gieten van regenen! De natte stem van Greetje vertelde me dat ze vandaag 24km hebben afgelegd in vanmorgen zonnige en in de namiddag bewolkte weersomstandigheden.

Het vinden van slaapplaatsen... (ik weet het: ik begin mezelf vervelend te vinden en dan moet het al erg zijn) is een spijtige zaak. Het verknoeit een deel van het plezier van te stappen in de vrije natuur en om te gaan met gelijkgestemden. Want je kan proberen zorgen dat je voor de anderen op je bestemming bent, maar waar ben je dan mee bezig? Sommige mensen die dit lezen, zullen zeggen: je bent pelgrim, je doet dat uit eigen wil en je weet dat je ergens onderkomen moet zoeken voor de nacht dus zeur er niet over. OK, maar vorig jaar op de populaire Camino Frances had je de albergues maar uit te kiezen bij wijze van spreken en dat alleen al zorgde voor een heel andere sfeer. 

Genoeg gezeurd nu: vandaag konden ze in een soort slaapplaats terecht, maar dat was een onbemande plaats waar dus nooit wordt gepoetst. En omdat hun bagage al zwaar genoeg is, zónder het meesleuren van een aantal vier- of zes- of meerpotigen, hebben ze besloten om maar verder te gaan. In een camping waar men volgens het boekje in een tent of een caravan kon slapen, werd hen gezegd dat zulks vroeger wel kon, maar nu niet meer! (ze hebben er nét niet bijgezegd: aan die gierige pelgrims kan je toch niks verdienen...). Maar ze kregen wél een tip dat er iets verder een pensionnetje was. En dat bleek een goede tip: Greet zei dat ze voor 12,5 Euro per persoon kunnen overnachten bij een zeer lieve dame. (In Antwerpen kan je dat ook, maar ik denk dat de prijs van die lieve dames iets hoger ligtOnbeslist) Sorry, ik wijk alweer af: morgen gaan ze verder en hopelijk is het dan gedaan met die zware regen. Want de lieve dame heeft zelfs de kleren van de pelgrims gewassen maar mogelijkheden om te drogen, had ze niet.

Zo, ik mag weer afsluiten voor vandaag. Ik heb er mijn eerste werkdag na mijn weekje verlof opzitten en ik weet terug wat het plezantste tijdverdrijf is. Want ja Chris, de terrasjes aan de Moezel en zeker in eigen land zijn écht gezellig hoor!Maar ik mag niet klagen: de eerste werkdag viel al bij al nog wel mee en er moet geld in het bakske komen ook hé. Tot morgen.     

 

 

 

 

 

21:17 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Dag 24: Avilés - Soto de Luiña

Slaapplaats zoeken blijft de grote moeilijkheid op deze noordroute. Toen Greet zondagmorgen een jeugdherberg opbelde die 21 km verder lag, was die al volledig volgeboekt. Dat maakt dat onze pelgrims vandaag een monsteretappe van 38 km hebben afgewerkt. Ze waren dan ook steendood als ze daar aankwamen. Tussenstand blaren: Greet: 3 - Michel: 2

De albergue die ze hebben kunnen vinden, bevindt zich in Soto de Luiña (waar ik lang naar heb moeten zoeken, omdat het zo'n klein plaatsje is), een stadje dat in de autonome regio Asturia ligt. In het westen grenst Asturia aan Gallicië, wat betekent dat ze in de voorlaatste provincie van hun tocht zitten.

Webmaster is met z'n fiets teruggeraakt van de zee. Tijdens de 137 afgelegde kilometers heb ik dikwijls moeten denken aan de pelgrims. Want bij zulke temperaturen is elke stap of trap er één te veel. En wij hadden dan geen rugzak van 12 of 13 kilo op onze rug... Dus nogmaals: chapeau!

Soto de Luiña
 

  

17:47 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Dag 23: Oviedo - Avilés

Sorry bloglezers: het zijn 2 dagen zonder bericht geworden... Maar ik maak het vandaag goed met 3 posten: eentje voor zaterdag, eentje voor zondag en hopelijk vanavond nog eentje voor vandaag!

Vrijdagavond was het dus het grote afscheid van de toffe groep mensen die mekaar écht hadden gevonden de laatste dagen. Na het avondmaal vroeg de Amerikaan aan Michel en Greet om als afscheid nog een glas wijn te gaan drinken samen. En Greetje neen zeggen tegen een glas wijn: dat hebben we nog niet meegemaakt dus uiteraard zijn ze op het afscheid gaan drinken! Bleek dat de Amerikaan, Sean, een Anglikaanse priester is, die in 2001 ook al de Camino Frances had gestapt. Volgens de verdere berichten is het bij één glas gebleven en zijn ze daarna allemaal gaan rusten voor de zware tocht van de volgende dag.

Zaterdag zijn ze dan richting kust gegaan tot in Avilés, een tocht van 27km. Geen pijn in de benen en vooral in de voormiddag goed weer om te wandelen. Met de blaren is de stand Michel-Greet 2-1. Maar Compeed blijft een goede uitvinding. Zondag wordt het zwaar: de volgende albergue is 33km ver  en ze hopen nog om een stopplaats te vinden die iets dichter ligt.

Het thuisfront zat zaterdag in Wenduine, na 142km fietsen. Een internetcafé is daar wel, maar het was een zware, warme dag geweest en een webmastertje is ook maar een mens: een goede duik in de zee, een frisse Rodenbach (jawel: in die volgorde!) met daarna een verkwikkende douche, een goede maaltijd en een heerlijk bed, lieten de blog geen schijn van kans! 

aviles

17:19 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-08-09

Dag 22: La Vega - Oviedo

Vanavond was het thuisfront terug in België: in de voormiddag in de gietende regen naar huis gereden. Vanavond heeft het wel even moeite gekost om Greetje aan de lijn te krijgen, maar het is toch nog gelukt.

Vandaag was de 'fanfare van honger en dorst' al om 14u00 in Oviedo, dat is 26km verder dan vanmorgen. De albergue ging slechts om 17u00 open, dus was het lang wachten om te kunnen douchen, kleren te wassen enz. Er werden dan maar al inkopen gedaan voor de volgende dagen in een superette.

Vanavond zal het plezant zijn en tegelijkertijd triest, want ons tweetal neemt afscheid van de overige pelgrims, ook al hebben de Spaanse vrienden geprobeerd om hen te overtuigen verder met hen mee te gaan! Maar zoals reeds eerder gezegd, durft Greet de 'Camino Primitivo' niet aan met die beginnende tendinitistoestanden van de voorbije week en wil ze zich aan het oorspronkelijke reisplan houden. (Het thuisfront verleent hieraan haar goedkeuring met 200 % van de stemmen) Morgen trekken zij dus verder richting kust, terwijl de rest van de groep de Picos binnenkort van heel nabij gaat bekijken.

Dan rest ons nog het dagelijks weerbericht: In Oviedo was het slechts 19°C en er viel vanmorgen weer wat motregen. Tegen de avond aan scheen de zon alweer!

Morgen en overmorgen zit er voor mezelf een fietstweedaagse in naar Wenduine en terug. Mogelijk moeten jullie een dagje wachten op het volgende nieuws... Maar jullie gaan dat wel overleven: hierbij geef ik alle bloglezers een dagje vrijaf. Tot zondag, als ik het fietsweekeinde overleef tenminste...    

 

 

 

 

 

 

22:35 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Dag 21: Sebrayo - La Vega

Donderdag vonden onze pelgrims dat het tijd was voor een fantasietje! In plaats van de voorziene weg te nemen langs Gijon, zijn ze meegegaan met de Spaanse vrienden richtin Oviedo. Na 6km was er koffie én het afscheid van de Italiaanse vrouw (jarig + 1 dag, je weet wel). En na het afscheid werd er verder gestapt, of wat dacht je?

Op een bepaald moment kwamen ze aan een huis en uit de deur kwam een oud dametje met haar handen vol bananen. Ze begon elke pelgrim een banaan te geven en vroeg of ze hen nog iets te drinken kon geven. Hulpvaardigheid en vriendelijkheid troef!

Om hun 24km vol te maken en de albergue te bereiken, moesten ze nog een klim doen van ongeveer 8km. Daar was er plaats voor 16 personen, dus de ganse groep kon binnen. Intussen heeft er zich nog een Oostenrijkse bij hen aangesloten. Een klein talenwonder, die Frans, Duits en Spaans spreekt en dus met iedereen in de groep kan converseren. Vanavond zat Greet met 3 Catalanen aan de tafel. Ze hebben haar uitgelegd dat Catalaans een mengeling is van Spaans, Frans en Italiaans. Met andere woorden: als die mannen begonnen te ratelen, was voor Greetje één jaar cursus Spaans, zonder specialisatie Catalaans, nét iets te weinig...

Het weer was bewolkt en er viel een smosregen (= Antwerps voor motregen, denk ik...). Het was 's avonds zelfs wat fris (iets waar we in België dezer dagen eventjes gelukkig mee zouden zijn). De tendinitis lijkt bedwongen, Greetje voelt geen pijn, dus enkel maar goed nieuws te melden.

Het thuisfront heeft dit nieuws 's avonds telefonisch ontvangen, op een terrasje aan de Moezel in Beilstein en heeft er een lekker glaasje Sekt op gedronken. Prosit!    

22:10 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-08-09

Dag 20: San Esteban - Sebrayo

Wist je dat Michel en Greet 70 jaar getrouwd zijn? Voor Greetje was dat op 7 augustus 33 jaar en voor Michel vandaag 37 jaar. Proficiat aan allebei en ook aan de beide sukkelaars thuis! Redenen om te vieren waren er dus genoeg, zeker omdat ook nog eens een Italiaanse medepelgrimster verjaarde. Toen we met Greetje belden, was het dan ook grote ambiance op de achtergrond, want samen met de Spanjaarden vullen zij de hele (kleine) albergue!

Normaal waren ze tot Colunga gegaan, maar daar waren ze veel te snel. Ze hebben er dus nog een stuk aangebreid tot in Sebrayo. Bijkomende reden was dat de bende Spanjaarden en de Franse en Italiaanse dames ook verdergingen. De Italiaanse jarige en één van de Spaanse vrienden moeten morgen noodgedwongen stoppen, omdat het werk roept (niet iedereen is met pensioen!).

In de voormiddag ging het stappen gepaard met motregen, maar ´s namiddags kwam de zon erdoor en kregen hun kleren ruimschoots kans om te drogen. In Sebrayo stond hun dagteller op 28km.

Het thuisfront bericht vandaag vanuit Cochem, nog steeds onder tropische temperaturen. Vandaag zou het hier met 37 graden de heetste dag van de zomer worden en daar hebben wij ons dagprogramma aan aangepast: dus geen zware sportprestaties meer!

P.S.: Voor de trouwe lezers die vol ongeduld wachten op de keuze van onze pelgrims: het wordt de noordroute!

13:35 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-08-09

Dag 19: Llanes - San Esteban

Tweemaal de goede weg gemist en dus 33km in plaats van 28km afgelegd. De eerste maal langs een kustpad vol varens en dorens, de tweede keer stonden er geen aanduidingen en daarom hadden ze de weg gevraagd. De man zei dat ze de brug over moesten en dan naar links en dan zouden ze terug op de goede weg zitten. Ze vonden daar jammer genoeg geen aanduidingen en vroegen weer aan iemand de weg. Die zei dat ze de brug over moesten en dan naar rechts. Tegengestelde berichten, maar de laatste had het gelukkig bij het rechte eind. Ze kregen terug de vertrouwde aanduidingen en waren terug gelukkige pelgrims.

Jammer genoeg zat de jeugdherberg die hun eindpunt voor de dag had moeten worden alweer vol. Ook in het toeristenbureau wisten ze geen vrije plaatsen. Dus trokken ze maar verder naar San Esteban. De albergue daar was, u raadt het al, volzet. De hospitalero zei dat ze wel een slaapplaats op de vloer in de eetzaal kregen. En toen ze aan enkele Spanjaarden, die ze al enkele dagen kennen, vroegen of ze hun matje mochten gebruiken, zei de hospitalero formeel dat het niet hoefde: ze kregen allebei een matras aangeboden van het huis. 

De Spanjaarden zegden hen dat er in het dorp geen warm eten te krijgen was en dat ze daarvoor mee konden gaan met hen. Dus namen ze de bus met hen naar het volgende plaatsje. Daar konden ze genieten van een soort pelgrimsmenu en gezellig napraten met de toffe Spanjaarden. Gelukkig hadden ze reeds afgerekend toen één van de Spanjaarden riep dat de bus er was. Heel de bende pelgrims rende het restaurant uit en de bus op, natuurlijk onder veel gelach.

Het weer was ideaal vandaag: bewolkt, dus niet te warm en geen regen. Morgen in Oviedo moeten ze een keuze maken: de Camino Primitivo of de echte noordelijke route langs de kust. Dit is onze cliffhanger voor vandaag! Als je wil weten welke keuze ze gaan maken, zal je morgen moeten verder lezen...

Deze post werd geschreven door een verhit thuisfront op verplaatsing. We hebben namelijk vandaag de Maare-Mosel-Radweg gefietst van Daun naar Bernkastel-Kues. 60km bij 34 graden, veel uitleg hoeft daar niet meer bij. Tot morgen!

19:03 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-08-09

Dag 18: La Franca - Llanes

Vandaag 20km gestapt in slechte weersomstandigheden. In de regen, met de poncho door de modder! Omdat het gevaarlijk werd om te vallen, hebben ze het laatste stuk langs de grote baan moeten doen. Het stappen langs de baan werd wel wat aangenamer gemaakt door het getoeter van de voorbijrijdende auto´s en de omhooggestoken duimen door de raampjes.

Een warme koffie deed deugd, maar de natte kleren koelden geweldig af. Er moest dus zo snel mogelijk een onderkomen worden gezocht. Bij de toeristeninfo werden ze doorgestuurd naar de jeugdherberg, maar die bleek vol te zitten. Dan maar naar het oud stationsgebouw, waar ze voor 15 euro een slaapplaats konden krijgen: 1 toilet voor alle mannen, 1 toilet voor alle vrouwen en wassen aan een lavabo... Wat een verschil met het pension van vorige nacht en dat voor dezelfde prijs. Positief punt was dat ze hun kleren konden laten drogen en dat was nodig ook!

Tegen de avond is het droog geworden en morgen wordt er bewolkt, maar droger weer verwacht. Ze moeten 28km afleggen en zorgen dat ze op tijd zijn, want er is alweer een gebrek aan albergues onderweg. Vandaag zitten ze in een streek die bekend is voor de cider, dus zijn ze alvast eens gaan proeven. Klein detail: waar ze dachten voor iets meer dan 2 euro een glas besteld te hebben, kregen ze een ganse fles voor die prijs! De cider werd dan nog eens professioneel vanop een fameuze hoogte in het glas gemikt door een zeer sympathieke ober. Die show kregen ze er dus nog extra bovenop!

Ziezo, dit nieuws werd u gebracht vanuit een internetcafé in Bernkastel-Kues. Wij genieten nog steeds van het zonnetje hier en de prachtige zichten. Nu we onze dagelijkse plicht vervuld hebben, zetten we onze weg verder richting Trier.

10:46 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-08-09

Dag 17: Comillas - La Franca

Het is gelukt! We hebben aan de Moezel een internetcafé gevonden in Cochem. En we hebben gisterenavond onze geliefkoosde pelgrim aan de lijn gehad. Dus kunnen we jullie ook van hieruit verslag uitbrengen.

Normaal hadden ze hun dagetappe gepland tot in Unquera. Maar het was alweer hetzelfde liedje: de albergue was reeds compleet vol. Noodgedwongen moesten ze dus verder trekken. En zo werd hun eindpunt een pension in La Franca. Daar zijn ze om 18u aangekomen. Verder was er weinig nieuws te melden, dat wil zeggen: geen pijn aan de benen en nog volop aan het genieten van de mooie natuur! Over gisteren moeten we trouwens nog melden dat het huis van Gaudi enorm mooi was.

Greet heeft ons ook gevraagd om extra groeten te doen aan alle bloglezers. En aangezien wij altijd braaf luisteren naar wat ze zegt, is dat bij deze gebeurd!

 

Het thuisfront op verplaatsing

13:33 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-08-09

Dag 16: Polanco - Comillas

Bedankt André om de correcte afstand van gisteren even op te zoeken. Greet had inderdaad aan de telefoon gezegd: ik denk dat we zo'n 25km afgelegd hebben. Ik heb ze dus na jouw tip 8km extra gegeven op de teller!

Vandaag enkel goed nieuws te melden: Greet heeft van deze feestdag geen langzaam-aan-dag gemaakt, integendeel! Ze heeft samen met Michel 32km afgelegd, eigenlijk 2 etappes in 1 dag. Of dat verstandig was, daar heb ik zo mijn gedacht over, maar op de vraag hoe het met haar benen gesteld was, kreeg ik een heel positief antwoord! Ze heeft vandaag geen pijn gevoeld! Ze kan haar been al terug helemaal naar achter plooien, wat vorige week niet het geval was. (Ik heb dat hier thuis ook geprobeerd en bij mij doet dat dus wel pijn als ik mijn been helemaal naar achter plooi! En nog iets: ik wil wel de naam van die medicamenten hebben: en ik hoop voor haar dat ze nog steeds clean stapt, want als ze betrapt wordt op EPO dan stop ik als sponsor!Knipogen)

Ze zitten nu dus in Comillas in een alweer zeer propere albergue met plaats voor 20 personen. Om daar  te geraken hebben ze het laatste stuk langs de grote baan gedaan; dat was 7km ipv 11km en er waren minder hoogteverschillen langs die weg. Ze hebben een frisse douche genomen, kleren gewassen en zijn daarna de stad ingetrokken voor een goed glas bier en om wat cultuur op te snuiven. In Comillas zou een gebouw van de jonge Gaudi staan en dat gingen ze eens bekijken!

Zo, tot zover de blog van vandaag. Ik vertrek morgen met mijn dochter 5 dagen naar de Moezel en hoop om daar ook wel eens te kunnen bloggen en jullie op die manier op de hoogte te houden. Als dat eens een dagje niet lukt: please don't shoot the webmaster... stay tuned! Om al wat goede punten te scoren op voorhand ben ik het gebouw van Antoni Gaudi gaan opzoeken voor jullie (uiteraard met de fiets). Mag ik u voorstellen: El Capricho in Comillas! Kijk hieronder en bewonder! Tot de volgende...  


    

22:55 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Dag 15: Santander - Polanca (Requejada)

Goedemorgen! Ik had vannacht echt de moed niet meer om nog te bloggen, dus ben ik er nu maar aan begonnen...  Op deze 15de augustus mag ik niet nalaten om alle moedertjes een prachtige dag toe te wensen! En het weer zit in elk geval mee hier in België! Hier bij ons is moedertje Greet niet thuis: die loopt in Spanje te genieten, als de beentjes meewillen tenminste...  

Na een dag verplichte rust is ze gisterenmorgen dus terug vertrokken. En de dag was meteen goed voor alweer een extra 25km. Dankzij zalf en medicatie heeft ze geen problemen gekend: dat is hoopgevend voor de toekomst! Ze zijn nu aangekomen in Polanco (Requejada) in een zeer kleine albergue: twee kamers van 3 personen. Op de vraag of ze ook avondeten konden bekomen, was het antwoord bevestigend. En rond 18u00 kwam de dame al zeggen dat ze aan tafel konden komen. Daar kregen ze een goede maaltijd voorgeschoteld aan een zeer redelijke prijs. Maar de dame liet weten dat ze niet tegen anderen mochten zeggen dat ze daar hadden gegeten: ze had dat speciaal voor hen gedaan omdat ze zag dat Greet en Michel nog échte pelgrims waren! Ik citeer: ' Vele (jongere) gasten die ik over de vloer krijg, zijn geen echte pelgrims, maar doen korte etappes gedurende een week, of doen stukken per auto of trein of doen het enkel maar om 's avonds te kunnen fuiven'. (Dat citeren mag ook met een korreltje zout worden genomen, want ten eerste heeft ze dat in het Spaans gezegd, ten tweede ken ik geen Spaans, dus dat vertalen zou ook niet lukken). Maar goed, ik weet niet hoe je een échte pelgrim kan onderscheiden van een valse! Aan de tred, aan de houding, aan de geur, aan het uitzicht, aan de stok, aan de schelp, aan het verweerde gezicht, aan de gelukzalige glimlach rond de mond, aan de schitterende ogen misschien: ik kan het jullie écht niet zeggen... Verder heb ik geen nieuws, maar dat hadden jullie waarschijnlijk al lang door bij het lezen van dit berichtje: vanavond misschien meer...   

12:52 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

13-08-09

Dag 14: Santander rustdag

Zoals verwacht was er weinig nieuws te rapen vandaag. In de albergue mochten ze geen 2 nachten na mekaar verbijven, maar de sympathieke Franse hospitalero kende een vriendelijke vrouw met een proper pension waar ze slapen konden vinden voor een nacht. Die vrouw was zelfs zo lief dat ze de was heeft gedaan voor hen zonder hiervoor enige vergoeding te willen aannemen.

De rustdag heeft Greet goed gedaan. Michel is de stad gaan verkennen en Greet heeft haar medicatie genomen, heeft de zalf gebruikt en heeft veel gerust en zelfs geslapen vandaag. De enige actie was het bewandelen van de hoofdstraat om eens naar de cathedraal te gaan kijken. Een stempel hebben ze niet kunnen krijgen.

Greet voelt zich in elk geval een stuk beter en morgen hervatten ze hun tocht. Hopelijk zonder pijn deze keer!

23:46 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-08-09

Dag 13: Güemes - Santander

Vandaag zijn Greet en Michel te voet pakweg 15km verder getrokken en daarna hebben ze met de boot op een half uur de overzet gedaan naar Santander.

Voordeel: ze waren al om halftwaalf aan de albergue. Nadeel: de albergue gaat maar open om 15u00. Dat hebben we nog al gehoord... Ze hebben ook nog met een Franse vrouwelijke hospitalero gesproken. Die was afkomstig van Brest in Bretagne en die wil verhuizen naar Spanje om op de noordroute een albergue te openen. Ook zij vertelde dat het elk jaar drukker wordt en dat er veel te weinig albergues zijn. Vandaag heeft men weer pelgrims moeten doorsturen en er lagen al matrasjes op de grond... Dus als u zich geroepen voelt om hospitalero te worden...

De albergue in Güemes was een succes geweest: samen gegeten met de andere pelgrims en naar de verhalen van iedereen geluisterd. Het was een prettige avond. En wat in mijn oren raar klinkt: een vaste prijs werd daar niet gevraagd. Er staat een potje en iedereen steekt daar wat geld in voor de overnachting en de maaltijden. Want 's morgens kregen ze frans brood, confituur, fruit, koffie, melk en zelfs enkele droge koekjes! Ik denk dat die man zijn haren en baard wit zijn geworden van het tobben om uit de kosten te komenLachen

Wat de gezondheid betreft: ik ken mijn pappenheimertje blijkbaar goed, want ik had het bij het rechte eind. Ze had het eerst niet willen zeggen, maar ze heeft in Santander aan de hospitalero gevraagd of er ergens een dokter was in de buurt. Want de eerste uren ging het stappen heel goed, maar daarna kreeg ze een draaglijke, maar knagende pijn in haar been. Het medisch centrum was achter de hoek, dus is ze daar naar toe geweest. Resultaat: de dokter heeft nog Voltaren gegeven om de knieën te behandelen + medicatie tegen de ontsteking en hij heeft een dag verplichte rust voorgeschreven. Het is een begin van tendinitis... Maar verder heeft de dokter haar succes toegewenst met de rest van de voettocht. Michel blijft wachten en zegt: vorig jaar heb ik hetzelfde probleem gehad en mocht ik ook een dag niet stappen. Toen hebben jullie ook op mij gewacht en een extra-rustdag genomen, dus ... Ook goed om weten voor pelgrims in spe: neem je kaart van je europese ziekteverzekering mee. Greet heeft op het medisch centrum haar kaart gegeven, men heeft die gefotokopieerd en ze heeft geen cent moeten betalen. De dokter zei: 'Neen, dit is Spanje. U hoeft niet te betalen: zo werken wij hier!'

Ook al is er deze tegenslag, Greetje klinkt nog altijd even enthousiast aan de telefoon. Ze heeft alweer een aantal toffe mensen ontmoet, waaronder Basken, Italianen, Fransen en zelfs een Amerikaan. Ook heeft ze al dikwijls aan Angèle moeten denken, omdat die deze route vorig jaar heeft gedaan: bij een mooi zicht, of bij een zware inspanning, of als ze een dorpje tegenkomt waarover Angèle gesproken heeft, of aan de spinnekop aan Guggenheim enz. Kortom Angèle is een stukje mee op reis! Morgen zal er dus niet veel te vertellen zijn, want dan hebben ze hun dolce far niente (verkeerde taal, ik weet het...) in Santander. Maar ik vind wel iets om over te leuteren: ik zal mijn kennis over Santander nog even aanscherpen voor het slapengaan! Dit was, zuiver toevallig, dag 13!

   

23:48 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-08-09

Dag 12: Laredo - Güemes

Vandaag staan er weer 26km meer op de teller. En om eventuele misverstanden te voorkomen: ik duid op de kaart enkel begin- en eindpunt aan van de etappe en dan ziet het er natuurlijk een rechte lijn uit. Je kan je indenken dat dit in werkelijkheid niet zo is. Daarom zijn de opgegeven kilometers en die van de route met de rechte lijnen niet gelijk.

Ze waren alweer op tijd vertrokken in Laredo en schoten goed op tot ze aan het water kwamen. De overzet naar Santoña vertrok pas 2 uren later, om 10u30. Ze kregen de raad om, als ze geen tijd wilden verliezen, een stuk te voet te doen langs het water en in een ander plaatsje de boot te nemen. Ze hebben geluisterd en zijn er goed bij 'gevaren' dwz een stuk stappen en een stuk varen...  In Santoña hebben ze een picknick gekocht voor 's middags.

De weg was niet goed aangegeven vandaag! Greet denkt dat het wel eens hier zou kunnen zijn dat Angèle vorig jaar verkeerd is gelopen, maar ik heb het nog niet opgezocht. Zelfs met het boekje met de juiste route in de hand is het moeilijk om de goede weg te vinden. Verder was het vandaag weer dezelfde story: ze zijn een stuk langs de grote baan moeten stappen, maar hebben daarna ook een mooi en rustig stuk weg gehad!

De albergue in Güemes ligt 2km van het dorp en het laatste stukje gaat steil omhoog. Maar enkele Spanjaarden die ze waren tegengekomen, zegden dat het één van de beste albergues is op de noordelijke route.  En met de ontvangst die ze kregen bij aankomst, zijn ze wel verplicht om dat te geloven. Een zeer vriendelijke hospitalero met witte haren en baard bood hen direct een fris glaasje water aan teriwjl ze hun 'credential' voorlegden. Het is een mooie, propere en gezellige albergue, waar de pelgrims allen tesamen eten 's avonds en waar een ruimte is voorzien aan een groot haardvuur om samen te praten en ervaringen uit te wisselen. Ze zijn hier al twee bekende dames tegengekomen die ze vroeger op hun tocht al hadden ontmoet. Altijd leuk om sympathieke mensen terug te zien!

Morgen trekken ze naar Santander! Daar zal weer een stukje veerboot bij komen kijken (Zo zou ik het ook nog kunnen, denk ik, maar ik zou ineens de ganse noordkust afvaren...). In elk geval zitten ze goed op schema om op tijd in Santiago te geraken zonder te moeten stressen. Maar 't is nog ver én de straffe pelgrimsverhalen moeten eigenlijk nog komen... 't Is te hopen: ik denk maar aan mijn kijkcijfers hé!Knipogen

 

 

 

 

 

 

 

 

21:17 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-08-09

Dag 11: El Pontaron - Laredo

Wat gisteren al kon worden vermoed, is vandaag door de strenge maar rechtvaardige pelgrims bevestigd: deze albergue krijgt geen ster in de Michel-en-Greet gids voor pelgrims... Douche en toilet was OK, maar de slaapgelegenheid  werd onfris bevonden en een beetje warm eten 's avonds was ook welkom geweest. Op naar de volgende albergue dus!

Het is een mooie maar zware route, met stukken met prachtige uitzichten, maar ook met stukken langs de grote baan, wat minder prettig is om te stappen. Het weer is bewolkt tot zonnig, maar de temperaturen zijn niet te hoog: nog steeds ideaal wandelweer! Dat er heel wat volk op de weg is, werd vandaag nogmaals bevestigd door een hospitalero die verklaarde nog nooit zoveel pelgrims gezien te hebben op deze noordelijke route!

Ze zijn vandaag weer 26km opgeschoten richting Santiago. Ze zitten nu in Laredo, alweer een schitterende badstad! (Ik zou al lang mijn rugzak ergens gegooid hebben waar hij wou vliegen en het water zijn ingedoken, maar tja: ik ben dan ook geen pelgrim hé). Maar Laredo: dat wil zeggen dat ze nu een andere regio zijn binnengedoken, met name Cantabria. En ze zitten goed nu (denken ze toch...) Ze hebben een albergue gevonden en dachten dat het een privé-zaak was, maar de zaak wordt door zusters uitgebaat. De eetzaal, douche en toilet kregen alvast een 10 op 10 qua properheid en ze hebben eindelijk eens wat kleren kunnen wassen! En dat allemaal voor 10 Euro voor overnachting + maaltijden... Brave zusters! 

Wat de medische toestand betreft: Greet heeft me verzekerd dat ze soms wel wat pijn heeft in haar been, maar dat ik me echt geen zorgen moet maken! Deze naïeveling gelooft dat dan maar en gaat er zich nu letterlijk en figuurlijk bij neerleggen. Tot morgen!

  

23:02 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-08-09

Dag 10: Pobeña - El Pontaron

Alles is voor mij vandaag naar wens verlopen en ik heb een prachtige dag gehad: wat gesport, leuke babbel met vrienden en 's avonds met de familie samengezeten in Edegem. In één woord: de eenzame sukkelaar voelt zich opperbest, dank u!

Het mysterie met de twee plaatsnamen van gisteren is ook opgelost, denk ik: er zijn meerdere Pobeña's en daarom zet men er de naam van de rivier bij om het onderscheid te maken. Dat is in elk geval de uitleg die ik het meest waarschijnlijk acht. 

Vandaag hebben ze 30km afgewerkt. Zelfde uitleg als gisteren: ze hadden ook minder kilometers kunnen doen, maar morgen is het parcours nog zwaarder, daarom zijn ze nog wat verder gegaan! Maar eigenlijk is hun dat wat tegengevallen... Hun oorspronkelijk doel vandaag was een aangename badstad en de albergue zag er ook goed uit. Maar ze zijn dus verder gegaan met het gevolg dat ze nu op ongeveer 50km van Santander in El Pontaron zitten, in een niet zo propere albergue, waar je geen warme maaltijden kan verkrijgen.

De lieve mensen waarvan gisteren sprake, waren dorpelingen die hen zagen zoeken naar de juiste weg en hen onmiddellijk verder hielpen zonder dat de pelgrims zelfs iets moesten vragen. In één van de dorpen kwam er een heel klein mannetje naar hen die zei dat ze moesten volgen om een stempel te krijgen in de kerk. Hij ging met hen tot bij de kerk (waar ze ademloos hebben staan luisteren naar een hemelse vrouwenstem), toonde hen waar ze hun stempel moesten halen, toonde hen een winkel waar een replica van de kerk stond in chocolade en vergezelde hen toen tot aan de weg die ze moesten volgen. Ze hebben hem gevraagd of ze een foto mochten nemen en ook dat was geen bezwaar.

Vanmorgen zijn ze vertrokken met bewolkt weer, deze namiddag kwam de zon er door en kreeg de zee terug zijn mooie blauwe glans. De temperatuur is ideaal om te stappen. De knieën worden nog altijd met Voltaren behandeld en dat baart het thuisfront wel zorgen... Met Greet weet je nooit of ze afziet of dat het maar een niemendalletje is. Hopelijk luistert ze naar de signalen van haar lichaam, want tendinitis is niet om mee te lachen. Maar ja, we zien het misschien weer negatiever dan het is! En morgen wordt het waarschijnlijk een zware maar korte etappe...   

23:03 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Dag 9: Bilbao - Pobeña (Muskiz)

Wéér nachtwerk! Een dagje gaan helpen bij mijn oude voetbalploeg, de dag besloten bij de Chinees en uiteraard daarna nog even de evaluatie van de gedane werken besproken... Het zonnetje brandde een beetje meer dan verwacht deze namiddag met het gevolg dat u voor de eerste keer in deze bloggeschiedenis wordt toegesproken door een halve indiaan! Toch ben ik er vandaag ook in geslaagd om enkele SMS'jes uit te wisselen met mijn favoriete pelgrim, met volgend resultaat:

Vandaag zijn ze pas rond 18u00 aangekomen in de albergue: een afstand gestapt van 33km. Ze hebben vandaag iets meer gedaan dan gepland, omdat ze anders morgen 36km moesten doen met een moeilijker parcours! Nu zitten ze dus in een dorpje waarvan ik de naam heb opgezocht: ik vind een Pobeña en een Muskiz... Ik heb op de kaart gegokt op Pobeña. Ik heb 50% kans nietwaar! Greetje schrijft me dat ze vandaag heel veel toffe mensen heeft ontmoet onderweg en daar ben ik blij om: samen met de pracht van de natuur is het hem daar eigenlijk om te doen, of niet? (Spreek me gerust tegen als het niet zo is, ex-pelgrims!)

Voilà, nog even aftersun bijsmeren en dan wacht het bedje, maar de rust zal kort zijn. Vannacht vertrekken mijn 2 huisgenoten van de laatste week op reis. Ik heb ze met aandrang gevraagd om me te wekken, want ik moet ze toch uitwuiven hé! En morgen om halfnegen staan mijn fietsmakkers al te wachten. Morgenavond krijgen we waarschijnlijk meer nieuws van de pelgrims, want dan lukt hopelijk een telefoongesprek met Greetje.

01:31 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-08-09

Dag 8: Rustdag te Bilbao

Weinig of geen nieuws vandaag! De twee pelgrims hebben hun nachtrust iets langer laten duren dan tijdens de stapdagen. Na het ontbijt zijn ze de stad ingetrokken en zoals aangekondigd bezochten ze het Guggenheim museum en het museum voor schone kunsten (al staat dat laatste er in Antwerpen ook...). Onderweg hebben ze de speciale voetgangersbrug gezien (hebben we in Antwerpen ook...) en uiteraard de reuzenspin (die zitten er in Antwerpen ook...) . Bij de uitgang kregen ze een flyer voor een chinees restaurant (dat hebben we in Antwerpen ook...). Daar zijn ze naar toe getrokken. En dat bleek een meevaller, zowel van prijs als van kwaliteit van het eten.

Morgen is het gedaan met de toerist uit te hangen. Dan laten Greet en Michel Bilbao achter hen en wordt er terug gestapt. Blijkbaar een mooie stad waarin ik toch een aantal gelijkenissen met Antwerpen meen te herkennen (of ligt dat aan die donkere Leffe en die Irish coffee van vanavond ... ) Slaapwel! 

01:14 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-08-09

Dag 7: Lezama - Bilbao

Voor de eerste keer tijdens deze tocht is het blogschrijven nachtwerk geworden. We hebben vanavond nog eens samen met het gezin gegeten, de laatste maal vóór het afscheid van de vakantiegangers: Hamdi vertrekt morgen voor drie weken naar Kosovo naar zijn moeder, Wim en Stefanie vertrekken overmorgen naar Italië, bomma maandag binnen acht dagen naar Oostenrijk en Evelien binnen twee weken naar 'kweetnogni'. It will be lonely at the top...

Maar nu naar de pelgrims! Vandaag hebben ze waarschijnlijk hun stapschoenen niet  aangetrokken en zijn ze op hun sloffen naar Bilbao gewandeld, want het was 'maar' 12km... De groep van 7 Spaanse vrienden met wie ze al enkele dagen lief en leed deelden, trekt verder door en stoppen hun tocht zondag om terug naar huis in hun dorp bij Madrid te gaan. Greet en Michel waren vanmorgen door hen uitgenodigd om mee te ontbijten om 7u00. En het was leuk! Ze mochten hun ontbijt niet betalen, dus hebben zij op hun beurt de Spaanse stappers op een drankje getracteerd. E-mailadressen werden uitgewisseld en afscheid werd genomen. Met een beetje Spaans en een beetje Frans hebben ze heel wat leuke gesprekken kunnen voeren. 

Over het gebrek aan pelgrimsmenu's in deze regio kunnen we blijven zeuren, want de pelgrims zijn verplicht om hun avondmaal in een bar te nemen en dat betekent blijkbaar: frieten plus kip of frieten plus vlees of frieten plus vis. We hebben onze pelgrim er even moeten aan herinneren dat je ook naar 'pan' (brood) kan vragen en dat Spanje toch ook bekend is om zijn tapa's!                           Maar een bijkomend nadeel van eten in een restaurant of bar is, buiten de prijs, het uur waarop je kan gaan eten. Dat is meestal pas vanaf 20u30 en dan wordt het laat om (met een volle maag) in bed te kruipen, zeker als je vroeg wil opstaan...

Morgen wacht de rustdag. Het weer is niet echt goed en er wordt nog regen verwacht. Gelukkig hebben ze binnenactiviteiten gepland: ze gaan zeker twee musea bezoeken: guggenheim en het museum van schone kunsten. Deze namiddag hebben ze het oude stadsdeel bezocht, wat zeer mooi is; morgen wacht het nieuwe gedeelte van de stad. En neen Frank: een bezoek aan het voetbalstadion van Bilbao zit er niet in...

Zo, de bijna volle of volle maan staat al hoog aan de hemel en ik ben al lang blij dat de nacht wat verkoeling brengt. Eindelijk eens terug een iets langer durend Fa-gevoel na de zoveelste douche vandaag! Het bedje zal goed doen: tot straks!          

01:21 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-08-09

Dag 6: Gernika - Lezama

Vandaag wordt het een kort verslag, want eigenlijk is er niet veel nieuws en is het webmastertje wat oververhit door de hoge buitentemperaturen (of is niet meer gewoon om te werken na die zalige 3 weken verlof, dat kan ook...).

Greet en Michel zijn vanmorgen om halfzeven vertrokken uit de albergue in Gernika. Ten eerste om tijdens het koelste gedeelte van de dag te kunnen stappen, ten tweede om op tijd in de volgende albergue te zijn! En zo kwamen ze na 21km stappen aan in Lezama, een dorpje op 12km van Bilbao. De albergue ging pas om 15u00 open, maar ze mochten hun spullen al binnen zetten. Ze hebben dan het dorp verkend en zijn dan naar een supermercador gegaan om wat te kopen om te eten. Ze zaten rustig in de schaduw te eten in de buurt van de albergue, toen een sympathieke Spaanse mede-pelgrim hen kwam roepen om te zeggen dat de albergue al vroeger was open gegaan en dat ze zich moesten haasten. Ze zijn onmiddellijk meegegaan en hadden op de valreep de 2 laatste vrije bedden in de gîte, ook al waren ze als eerste aangekomen daar vandaag... En alle arme pelgrims die later in de namiddag aankwamen, waaronder een meisje dat gisteren mee op de kamer had geslapen, moest 12km verder stappen naar Bilbao of naar het duurdere hotel gaan. Geen leuke situatie dus... en totaal anders dan vorig jaar op de Camino Frances.

Maar verder gaat alles goed. Ze hebben morgen een korte etappe voor de boeg en de dag daarna nemen ze een eerste rustdag in Bilbao. Dat zal deugd doen, want de hevige start van deze tocht, met al dat klimmen en dalen met een zware last op de rug, is moeilijk te verteren. Knieën, rug en twee teennagels protesteren en krijgen dus overmorgen de gevraagde dag rust. Hoewel: Greet kennende is het woord 'rust' zeer relatief. Met haar een stad bezoeken is misschien zelfs vermoeiender dan een dag marcheren! We horen het wel!    

20:31 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-08-09

Dag 5: Markina-Xemein - Gernika

Vandaag was de route iets minder zwaar en werd er 25km afgelegd. De albergue in Gernika werd al vroeg in de namiddag bereikt, maar die ging slechts om 16u open. Dankzij een telefoontje naar de hospitalero, kregen de pelgrims de code om binnen te kunnen. Zo konden ze hun materiaal al in de grote zaal zetten en een verfrissende douche nemen. Dat deed deugd want de temperatuur bedroeg vandaag 32°C. Om 16u kwam de hospitalero en kregen ze een kamer toegewezen. Michel kan niet klagen, want hij ligt vandaag als enige man met drie vrouwen op de kamer. (De arme webmaster moet het met drie minder stellen...)

Misschien doet de naam 'Guernica' een belletje rinkelen bij sommigen onder u. Goed, we halen er de krant bij van 27 april 1937:                                        Guernica, de oudste stad in de Baskische provincies en het centrum van hun culturele tradities, werd in een luchtaanval gistermiddag door de rebellen bijna volledig verwoest. Het bombardement van de onverdedigde stad ver achter de frontlinie duurde exact drie kwartier. Gedurende die tijd en zonder onderbreking wierp een groep van duitse vliegtuigen –Junker en Heinkel bommenwerpers en Heinkel gevechtsvliegtuigen– bommen van 500 kilogram op de stad. Tegelijkertijd vuurden laagvliegende gevechts-vliegtuigen met machinegeweren op de inwoners die toevlucht hadden gezocht in de velden. Heel Guernica stond in korte tijd volledig in brand.                                             

Het ging om een bombardement van de fascisten onder leiding van Franco in een poging om de weerstand van de republikeinen te breken, waarbij de stad grotendeels vernietigd werd. Picasso haalde er zijn inspiratie voor een enorm schilderij (3,49 m hoog en 7,76 m breed) dat één van zijn meest indrukwekkende en controversiële werken werd.

guernica2  Guernica van Pablo Picasso (1937)

De stad is daarnaast ook bekend voor zijn "Arbol de Gernika", een eik die symbool staat voor de traditionele vrijheden van het baskische volk.  

Vandaag zitten ze nog zo'n 50km (2 dagtochten) van Bilbao, waar ze waarschijnlijk hun eerste rustdag zullen houden. Voor morgen zit er nog geen rust in, want dan wordt het een rush naar de gîte, die slechts plaats zou hebben voor een 30-tal personen. We zijn benieuwd of ze morgen op tijd in de gîte geraken of ze op zoek moeten gaan naar een andere (en duurdere) slaapplaats in het hotel. Wordt vervolgd...

21:05 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-08-09

Dag 4: Deba - Markina-Xemein

Vandaag was het weer klimmen, klimmen en nog eens klimmen... Al was de afstand 'slechts' 23km: het was alweer een zeer zware etappe,  maar wel één met wondermooie uitzichten! Vanmorgen zijn ze eventjes fout gelopen en kwamen ze door een dorpje waar ze helemaal niet moesten langs komen. Maar ze werden door enkele sympathieke dorpelingen terug op de goede weg gezet waar ze terug de vertrouwde aanduidingen met de schelp konden volgen. De warmte was draaglijk en vandaag liep de weg voor een groot gedeelte door de schaduwrijke bossen.

Ze zitten nu in een refugio waarin plaats is voor 30 personen en voor de eerste keer deze reis is de refugio niet volzet. Greet is ook niet langer de enige vrouw in het gezelschap: er zijn nog twee meisjes en een koppel bijgekomen. De maaltijd gisteravond was leuk, maar er was geen pelgrimsmenu voorzien. (Voor de leken: een pelgrimsmenu is een maaltijd die wordt aangeboden aan een lage prijs, speciaal voor... pelgrims). Op de populaire Camino Frances vorig jaar was dat geen probleem, op deze noordelijke route is dat pelgrimsmenu blijkbaar niet zo ingeburgerd. Maar het is misschien nog wat vroeg om tot deze conclusie te komen.       

Meer nieuws is er niet, morgen meer...

 

22:22 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-08-09

Dag 3: Getaria - Deba

De route verliep met veel hellingen. De stapstokken kwamen goed van pas, zeker bij de afdaling via een lange, gladde betonbaan. Zo kon Greet voorkomen om drie keer met de harde Spaanse ondergrond in aanraking te komen. De weersvoorspelling van gisteren bleek te kloppen; betrokken en een aanhoudende motregen. Gelukkig zit de temperatuur wel goed, wat een ideaal stapweertje creëert.

Na 19 km kwamen onze stappers op hun bestemming, waar ze gelukkig nog plaats vonden in een kleine refugio waar slechts plaats was voor 8 personen. Daardoor werd hun het lot van de andere pelgrims bespaard. Die moesten hun intrek nemen in een grotere refugio, waar ze tot 16u00 moesten wachten om binnen te kunnen. (Blijkbaar is de accomodatie op de meer populaire Camino Frances qua refugio's wel beter).

Ondertussen is het duo ook al verbroederd met een groepje internationale pelgrims, waar ze vanavond gezamelijk mee gaan eten: een Duitser, een Fransman en enkele Spanjaarden... Greetjes Spaanse lessen zullen dus al van pas komen. Olé!

Saint-Jacques%20(Deba)651

Een standbeeld van Sint-Jacob in Deba

21:46 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |