12-08-09

Dag 13: Güemes - Santander

Vandaag zijn Greet en Michel te voet pakweg 15km verder getrokken en daarna hebben ze met de boot op een half uur de overzet gedaan naar Santander.

Voordeel: ze waren al om halftwaalf aan de albergue. Nadeel: de albergue gaat maar open om 15u00. Dat hebben we nog al gehoord... Ze hebben ook nog met een Franse vrouwelijke hospitalero gesproken. Die was afkomstig van Brest in Bretagne en die wil verhuizen naar Spanje om op de noordroute een albergue te openen. Ook zij vertelde dat het elk jaar drukker wordt en dat er veel te weinig albergues zijn. Vandaag heeft men weer pelgrims moeten doorsturen en er lagen al matrasjes op de grond... Dus als u zich geroepen voelt om hospitalero te worden...

De albergue in Güemes was een succes geweest: samen gegeten met de andere pelgrims en naar de verhalen van iedereen geluisterd. Het was een prettige avond. En wat in mijn oren raar klinkt: een vaste prijs werd daar niet gevraagd. Er staat een potje en iedereen steekt daar wat geld in voor de overnachting en de maaltijden. Want 's morgens kregen ze frans brood, confituur, fruit, koffie, melk en zelfs enkele droge koekjes! Ik denk dat die man zijn haren en baard wit zijn geworden van het tobben om uit de kosten te komenLachen

Wat de gezondheid betreft: ik ken mijn pappenheimertje blijkbaar goed, want ik had het bij het rechte eind. Ze had het eerst niet willen zeggen, maar ze heeft in Santander aan de hospitalero gevraagd of er ergens een dokter was in de buurt. Want de eerste uren ging het stappen heel goed, maar daarna kreeg ze een draaglijke, maar knagende pijn in haar been. Het medisch centrum was achter de hoek, dus is ze daar naar toe geweest. Resultaat: de dokter heeft nog Voltaren gegeven om de knieën te behandelen + medicatie tegen de ontsteking en hij heeft een dag verplichte rust voorgeschreven. Het is een begin van tendinitis... Maar verder heeft de dokter haar succes toegewenst met de rest van de voettocht. Michel blijft wachten en zegt: vorig jaar heb ik hetzelfde probleem gehad en mocht ik ook een dag niet stappen. Toen hebben jullie ook op mij gewacht en een extra-rustdag genomen, dus ... Ook goed om weten voor pelgrims in spe: neem je kaart van je europese ziekteverzekering mee. Greet heeft op het medisch centrum haar kaart gegeven, men heeft die gefotokopieerd en ze heeft geen cent moeten betalen. De dokter zei: 'Neen, dit is Spanje. U hoeft niet te betalen: zo werken wij hier!'

Ook al is er deze tegenslag, Greetje klinkt nog altijd even enthousiast aan de telefoon. Ze heeft alweer een aantal toffe mensen ontmoet, waaronder Basken, Italianen, Fransen en zelfs een Amerikaan. Ook heeft ze al dikwijls aan Angèle moeten denken, omdat die deze route vorig jaar heeft gedaan: bij een mooi zicht, of bij een zware inspanning, of als ze een dorpje tegenkomt waarover Angèle gesproken heeft, of aan de spinnekop aan Guggenheim enz. Kortom Angèle is een stukje mee op reis! Morgen zal er dus niet veel te vertellen zijn, want dan hebben ze hun dolce far niente (verkeerde taal, ik weet het...) in Santander. Maar ik vind wel iets om over te leuteren: ik zal mijn kennis over Santander nog even aanscherpen voor het slapengaan! Dit was, zuiver toevallig, dag 13!

   

23:48 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.