09-08-09

Dag 10: Pobeña - El Pontaron

Alles is voor mij vandaag naar wens verlopen en ik heb een prachtige dag gehad: wat gesport, leuke babbel met vrienden en 's avonds met de familie samengezeten in Edegem. In één woord: de eenzame sukkelaar voelt zich opperbest, dank u!

Het mysterie met de twee plaatsnamen van gisteren is ook opgelost, denk ik: er zijn meerdere Pobeña's en daarom zet men er de naam van de rivier bij om het onderscheid te maken. Dat is in elk geval de uitleg die ik het meest waarschijnlijk acht. 

Vandaag hebben ze 30km afgewerkt. Zelfde uitleg als gisteren: ze hadden ook minder kilometers kunnen doen, maar morgen is het parcours nog zwaarder, daarom zijn ze nog wat verder gegaan! Maar eigenlijk is hun dat wat tegengevallen... Hun oorspronkelijk doel vandaag was een aangename badstad en de albergue zag er ook goed uit. Maar ze zijn dus verder gegaan met het gevolg dat ze nu op ongeveer 50km van Santander in El Pontaron zitten, in een niet zo propere albergue, waar je geen warme maaltijden kan verkrijgen.

De lieve mensen waarvan gisteren sprake, waren dorpelingen die hen zagen zoeken naar de juiste weg en hen onmiddellijk verder hielpen zonder dat de pelgrims zelfs iets moesten vragen. In één van de dorpen kwam er een heel klein mannetje naar hen die zei dat ze moesten volgen om een stempel te krijgen in de kerk. Hij ging met hen tot bij de kerk (waar ze ademloos hebben staan luisteren naar een hemelse vrouwenstem), toonde hen waar ze hun stempel moesten halen, toonde hen een winkel waar een replica van de kerk stond in chocolade en vergezelde hen toen tot aan de weg die ze moesten volgen. Ze hebben hem gevraagd of ze een foto mochten nemen en ook dat was geen bezwaar.

Vanmorgen zijn ze vertrokken met bewolkt weer, deze namiddag kwam de zon er door en kreeg de zee terug zijn mooie blauwe glans. De temperatuur is ideaal om te stappen. De knieën worden nog altijd met Voltaren behandeld en dat baart het thuisfront wel zorgen... Met Greet weet je nooit of ze afziet of dat het maar een niemendalletje is. Hopelijk luistert ze naar de signalen van haar lichaam, want tendinitis is niet om mee te lachen. Maar ja, we zien het misschien weer negatiever dan het is! En morgen wordt het waarschijnlijk een zware maar korte etappe...   

23:03 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.