25-07-08

Dag 115: Cee - Fistera (Finisterre)

Met nog 16km voor de boeg trokken Angèle, Greet en Michel ´s morgens op pad voor hun laatste opdracht: Fistera bereiken!

Het weer was wisselvallig: regen en droge periodes. Rond de middag was Angèle al in Fistera, Greet en Michel die eerst nog in een bar hadden ontbeten, kwamen iets later aan. Met drie vertrokken ze dan voor de laatste 3 kilometers richting vuurtoren, het meest westelijke punt én het definitieve einde van de Camino. René en Bob zaten daar al op hen te wachten. 

Bij de aankomst waren de gevoelens van de pelegrinos verdeeld: aan de ene kant blij dat ze het einde hebben gehaald, aan de andere kant een gevoel van spijt omdat het avontuur ten einde is. Maar overheersend was toch een enorm gevoel van geluk!

Ze zijn zover mogelijk op het uiteinde naar de oceaan gegaan en hebben daar symbolisch enkele kledingstukken verbrand. Dat is in navolging van de oude pelgrims die hun versleten en vervuilde kleren verbrandden om daarna terug het leven in te gaan als een 'nieuwe' mens. Voor Greet was dat haar short, voor Angèle een zakdoek en voor Michel een paar sokken. Daarna werden er een paar wittekes, Duvels en Leffes gedronken op het succes van onze pelgrims. Als afscheid werd een restaurantje opgezocht om gezamenlijk van het laatste pelgrimsmenu van deze Camino 2008 te genieten.

En dan moest er écht afscheid genomen worden: Angèle en René bleven nog een nacht in Fistera om de volgende dag de tocht naar huis aan te vatten, Greet, Michel en Bob reden terug naar Santiago om met de andere pelgrims de feesten van Sint-Jacob mee te maken. Emoties alweer troef dus!

De foto´s van de aankomst in Fistera en van de bijhorende kledijverbranding en van de drink hebben jullie nog te goed. Hou de blog in het oog binnen een dikke week, want zo lang zal het duren voor we thuis zijn en de foto´s op de PC kunnen zetten.

Graag wil ik hierbij alle bloglezers bedanken voor de interesse en de commentaren tijdens de laatste drie maanden. Het gaf Greet en Angèle een hele hoop steun (en aan ons de zin om verder te gaan met de blog)! Ik bedank ook het ganse thuisfront (de vaste én de interims...) voor alle medewerking om de blog tijdig én voorzien van de nodige verhalen en beeldmateriaal op het scherm te krijgen. 

In naam van Greet en Angèle: een dikke en welgemeende DANK U aan jullie allemaal!     

 

    

    

19:02 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

24-07-08

Dag 114: Vilaserio - Cee

De weergoden waren onze pelgrims gunstig gezind vandaag, want het was bewolkt en eerder koel, rond de 18°C. Rond 13u45 kwamen we aan in Hospital, ergens in the middle of nowhere, waar even later opeens ook Greet en Michel aankwamen. Een mens mag al eens geluk hebben! Zo kon Evelien - na in de vlucht Finisterre gezien te hebben - toch nog afscheid nemen van Greet, die nog altijd even dankbaar was voor de komst en het onthaal in Santiago! En dan was het tijd voor Evelien om naar de luchthaven te verttrekken... Greet en Michel moesten vanuit Hospital nog 15 kilometer stappen tot in Cee, het einddoel voor die dag. Angèle (die zeer verstandig op tijd haar rust neemt) lag iets achter, maar heeft ondertussen ook weer de volledige dagetappe van 40 kilometer afgelegd.

Morgen nog 16 kilometer tot Finisterre. Wéér een emotionele dag, want daar wordt afscheid genomen van Angèle en René, die de nacht daar doorbrengen en dan aan de reis huiswaarts beginnen. Greet en Michel worden door Bob terug naar Santiago gebracht (neen, het stappen zit er morgen écht wel volledig op!) om daar met de andere pelgrims de grootse feesten van Sint-Jacob mee te beleven.

SSA53923

00:52 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-07-08

Dag 113: Santiago de Compostela - Vilaserio

De fanatiekers onder de pelgrims, diegenen die niet van ophouden willen weten, gaan na Santiago nog door tot ze niet verder meer kunnen: tot daar waar volgens de Romeinen de wereld eindigde en die daarom FINISTERRE ("einde van de wereld") of kortweg FISTERRA wordt genoemd. Finisterre ligt aan de Atlantische Oceaan, op zo een 90 kilometer van Santiago. Een normale pelgrim doet deze etappe op 4 dagen, maar Angèle, Greet en Michel hadden het plan opgevat om het in 3 dagen te doen. Daardoor komen ze wel in de problemen om slaapplaats te vinden, vandaar de eigenaardige indeling van de afstand: de eerste dag 34km, de tweede dag 40km (!!!) en de laatste dag 16km. Angèle hoeft dat schema niet mee te volgen, want zij slaapt waar ze wil!

Met zijn vieren zijn ze 's morgens om 6 uur vertrokken. Ze hadden wel op voorhand afgesproken dat ieder de etappe op zijn of haar tempo zou afleggen. In het donker voor zonsopgang heeft de groep echter een pijl gemist en zo nog 4 kilometer extra gestapt, zodat ze uiteindelijk 38 kilometer op hun teller hadden staan!

Het was een enorm hete dag en er was veel te stijgen en te dalen. Om kwart na vier kwamen Greet en Michel aan bij de bar in Vilaserio, waar René, Bob en Evelien al zaten te wachten. Angèle, die een siësta had genomen, kwam een tijd later verrassend fris en monter aangestapt. Nog wat later kwam Charlie binnen, een Duitser die sinds een week ook bij het gezelschap hoort. Die had slecht nieuws bij: Jorgen, die al eerder hartproblemen had gehad, was onwel geworden onderweg en kon echt niet meer verder. Charlie heeft de hulpdiensten verwittigd en die hebben hem naar het ziekenhuis gebracht. Later die dag heeft Jorgen zelf nog naar Greet gebeld om te melden dat hij enkele dagen in het ziekenhuis zou moeten blijven voor onderzoek, maar dat hij wel wou dat de groep zou doorstappen naar Finisterre. Jorgen had zijn pelgrimsstok achtergelaten, omdat hij hem niet meer nodig had en wel andere zorgen aan zijn hoofd had op dat moment. Charlie heeft die stok opgeraapt en neemt hem symbolisch mee naar Finisterre, omdat hij weet dat Jorgen daar toch zo graag was geraakt. Dit nieuws zette wel een domper op de vreugde, die elke avond heerst na aankomst.

De albergue, waar Greet, Michel en Charlie moesten slapen, was redelijk primitief. Een oud schoolgebouw, zonder warm water en met één grote slaapzaal waarin enkele matrassen op de grond werden gelegd, was hun verblijfplaats voor die nacht.

Vóór het avondmaal in de lokale bar, waren wij uitgenodigd bij René en Angèle, die hun mobilhome een eindje verder op een rustig en bosrijk plaatsje hadden neergezet. We werden vergast op een glaasje wijn (meer dan één trouwens) met blokjes streekkaas: het was heerlijk koel, rustig en gezellig vertoeven. Angèle en Greet konden ook al wat genieten van het uitgeprinte blogboek met alle reacties van hun fans (jullie dus!). Ze genoten er met volle teugen van en vonden het erg moeilijk om het boek opzij te leggen.

Terug in de bar werd er nog iets gegeten met de andere pelgrims, maar het mocht niet te laat worden, want de volgende morgen, zeer vroeg, met 40 kilometer voor de boeg... 

SSA53881

Charlie, Greet en Michel in de 'albergue' avn Vilaserio

SSA53882

Heerlijk rustig aperitieven in (mobil)home René en Angèle 

23:48 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-07-08

Dag 112: Monte del Gozo - SANTIAGO DE COMPOSTELA

Ze zijn er!!! En de apotheose was nog groter dan verwacht!

Met een dag vertraging - waarvoor jullie ons wel zullen verontschuldigen gezien de omstandigheden - volgt hier een uitgebreid relaas van de grote dag van aankomst.

In alle haast om zeker op tijd te zijn, renden we (Evelien en Bob) René voorbij, die ook op weg was naar de kathedraal. Zo stond er dus al om vijf na acht 's morgens een ontvangstcomité van 3 mensen op het plein. Evelien had gezorgd voor enkele T-shirts met vooraan de foto van Angèle en Greet en achteraan de tekst "Greet en Angèle - Antwerpen → Santiago de Compostela - 2008". Er werd ook een spandoek ontrold met de tekst "PROFICIAT! JULLIE... ZIJN ER!!! Uitgerekend met dit spandoek kregen we nog een 'probleempje' met een lokale macho-politieagent, die blijkbaar dacht dat we één of andere protestbeweging gingen starten! In deze stad waar zoveel nationaliteiten elkaar vinden, is het blijkbaar geen vereiste om meertalig te zijn, want de man kende geen woord Engels, Frans of Duits. Hij verdween zonder verdere uitleg. We hebben de doek dan maar even bij elkaar gevouwd tot het moment suprême. En dat kwam er rond vijf na negen.

Angèle en Greet kwamen als eerste van hun groepje het plein opgewandeld en toen ze ons opmerkten, persten ze er als het ware nog een spurtje uit om ons rond de nek te vliegen. Enorme emoties: lachen, huilen, omhelzingen, liefkozingen, kortom een ongelofelijke ontlading en een enorm blij weerzien! De onverwachte aanwezigheid van Evelien bezorgde hen ook nog een meer dan aangename verrassing!

Eerst werd uiteraard een bezoek gebracht aan de kathedraal, met de traditionele omhelzing van het beeld van Sint-Jacob en een blik op de tombe. Daarna terug naar het stralend zonnige plein om daar met een glaasje Cava (fris uit de koelbox) te klinken op het succes van onze twee lievelingspelgrims. (Voor Bob en Evelien was dit hun ontbijt, want in een Spaans hotel lukt dat blijkbaar niet zo vroeg.) Het voortdurend toekomen van nieuwe pelgrims die hun doel bereiken en de hierbij horende emoties en/of vreugdekreten, zorgden voor een wel heel speciale en onvergetelijke sfeer.

Daarna gingen onze pelgrims hun oorkonde afhalen, waarbij ze normaal gezien hun Latijnse naam toegedicht krijgen. Hierbij stellen wij ons wel vragen, want met 'Angelam' kunnen we nog leven, maar 'Greek' vinden we er toch wel een beetje over! ´t Is nog altijd beter dan Zorba, maar toch...

In het bureau voor toerisme gingen ze hun eerste stempel al halen voor het vertrek naar Finisterre de volgende dag. Want na de mooie dag in Santiago, worden om 6u de volgende morgen de stapschoenen terug aangetrokken om richting Finisterre te stappen. 

´s Middags werd er op een schaduwrijk terrasje geluncht met René en Angèle. Na de lunch zochten Angèle en René hun mobilhome op om het de rest van de dag rustig aan te doen. Greet, Bob en Evelien wandelden nog wat door de straten van Santiago, genietend van de sfeer. 

Om 18u was er op het plein voor de kathedraal afgesproken met een aantal pelgrims: Michel, Claire en Edmond (Frankrijk), Jurgen (Denemarken), Nicole en Bernard (Canada) en Greet (België) plus gasten Bob en Evelien. Zo konden de twee laatsten toch ook eens proeven van de internationale pelgrimssfeer. En het was de moeite, dat kunnen we jullie verzekeren. Greet heeft het echt getroffen met haar reisgenoten over de ganse lijn.

Op het moment dat we deze blog schrijven, zijn de pelgrims Angelam, Greek, Michel en Jurgen al bijna zes uur aan het stappen op weg naar Finisterre. En het is warm vandaag! We wensen hen veel moed.

SSA53800

SSA53802

SSA53805

SSA53811

SSA53841

SSA53863

SSA53862

11:46 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

20-07-08

Dag 111: Arca do Pino - Monte del Gozo

Hallo allemaal, vandaag weer even een andere reporter van dienst: Evelien, dochter van Greet. Ik heb net telefoon van haar gekregen met het nieuws dat ze al op hun bestemming zijn aangekomen. Na een tocht van 16 kilometer zitten ze nu in Monte del Gozo, op 5 km van Santiago. En ze zien vanuit hun gîte de stad al liggen. Hun verblijfplaats vandaag is een complex met allemaal grote gîtes, maar ze mogen pas vanaf half twee binnen. Gelukkig vonden ze er een cafetaria, die al wel open is en waar ze dus het wachten kunnen verzachten! Het is mogelijk om een bus naar Santiago te nemen vanuit Monte del Gozo en misschien gaan enkele pelgrims uit hun groepje daar wel gebruik van maken, maar Greet is dit niet van plan. Ze wil dat de aankomst morgen haar eerste indruk van Santiago wordt en daar kan ik haar alleen maar gelijk in geven.

Tijdens ons telefoongesprek hoorde ik opeens een heel enthousiaste "Och, 't is niet waar!", maar jawel hoor, daar kwam Angèle - die zoals gisteren gezegd iets later was opgestaan - fris en monter de cafetaria binnenstappen. Greet vertelde me nog dat het weerzien met Angèle gisteren wel heel speciaal was geweest. Ze verlieten met hun groepje net de gîte om een restaurantje te gaan zoeken voor het avondmaal, toen Angèle er kwam aangestapt!

Morgen dus nog 5 km, die ze met de hele groep samen zullen afleggen. Die groep bestaat uit Michel, een Frans koppel, 2 Canadezen (een man en vrouw die elkaar toevallig onderweg leerden kennen) en een Deen, Jurgen. Ze vertrekken om half acht en zullen dus rond half negen in Santiago arriveren (En als ze zich aan het tempo houden dat ze ondertussen gewoon zijn, waarschijnlijk nog sneller!) Een aantal mensen uit het groepje zijn best wel weemoedig, omdat ze morgen aan hun laatste etappe beginnen. Greet, Michel en Jurgen hebben daar nog niet zoveel last van, omdat ze weten dat ze nog 3 dagen in het vooruitzicht hebben naar Finisterre. Ook Angèle denkt erover om hen nog te vergezellen op deze driedaagse. De tocht bestaat uit 3 etappes van 30km. De afstanden zijn opnieuw groter, omdat er op die weg veel minder gîtes liggen. Dit is al het nieuws dat ik jullie kan geven vandaag, nu is het wachten op de grote apotheose van morgen!

Monte del gozo

Zicht op Santiago vanuit Monte del Gozo

12:26 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

Dag 110: Ribadiso - Arca do Pino

Gegroet, tot u spreekt Stefanie (vriendin van Wim). Met toestemming van de webmaster (gisteren gestrand in Bordeaux) update ik jullie vanuit Italie over de pelgrims in Spanje: als dat geen internationaal verhaal is...

Ik heb zelf jammer genoeg geen nieuwe informatie. Voor diegene die de reacties niet zo nauwgezet volgen, vat ik het nieuws over Greet en Angèle even samen.

Wie denkt dat de dames met Santiago in het vizier op hun lauweren gaan rusten, heeft het mis. Greet legde vandaag 26 km af en Angèle maar liefst 32! Na 33 dagen gescheiden van elkaar, vond omstreeks 16 uur het langverwachte weerzien plaats. Ze eindigden hun dagmars in Arca do Pino op nog maar een boogscheut (19 km) van Santiago.

Morgen vertrekt Greet weer op haar gebruikelijke vroege uur. De wekker in de mobilhome staat niet zo vroeg. Hoe dan ook plannen ze om samen Santiago binnen te wandelen.

Hopelijk volgt snel meer nieuws zodat de trouwe fans ook de laatste kilometers van het pelgrimsduo kunnen volgen!

08:23 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-07-08

Dag 109: Palas de Rei - Ribadiso

Dit is de laatste blog vanuit het huis van het thuisfront! Morgenvroeg gaat deze reporter de pelgrims opzoeken voor een interview in Santiago de Compostela!

Dat vroeg opstaan voor niet veel deugt, is vandaag bewezen: in het schemer tussen donker en licht rond zonsopgang is Greet gevallen. Gelukkig kwam ze ervan af met enkele lichte schaafwonden. Ook haar bril was gevallen, maar was niet kapot.  De 'gevallen vrouw' is verder gestapt ( 27 km ) en zit in Ribadiso (vlak bij Arzua) in een albergue vlak naast een bar. Ze zoekt het toch nogal uit hé! Ze heeft, nog steeds met trouwe copain Michel, een mooie tocht achter de rug tussen de eucalyptusbomen.

En Angèle heeft 11 km gedaan en zit in Moimorto. René is een beetje ziek geweest, maar voelt zich nu terug wat beter... Angèle en Greet zitten op een kleine 10 km van mekaar. Morgen volgt hopelijk een blog, maar dat zal wat van de omstandigheden afhangen...   

 

22:35 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

17-07-08

Dag 108: Portomarín - Palas de Rei

Vandaag was het voor Greet en Michel een schitterende pelgrimsdag. Na 25 km met aankomst in Palas de Rei zijn ze van hun normaal stramien afgeweken... In plaats van na de douche en de was het stadje te gaan verkennen, zijn ze blijven plakken! Aan de albergue, onder een aangenaam zonnetje, was namelijk spontaan een babbelgroep ontstaan: o.a. Denemarken, Spanje, Frankrijk, Italië en natuurlijk België waren vertegenwoordigd. Er werd gepraat in het Engels, in het Frans, in het Duits en als het niet anders kon met handen en voeten om iets uitgelegd te krijgen! En blijkbaar was de groep nog niet uitgepraat, want vanavond gingen ze allemaal samen op pad om iets te eten. Carpe diem, pluk de dag! Ik denk dat het ook voor zulke momenten is dat je het doet! Je weet wat er gezegd wordt onder pelgrims: het doel is de weg! Palas de Rei zal dus best wel een aardig stadje zijn, maar van onze pelgrims zullen we er niet veel van vernemen (of het moest morgen een verslag over het nachtleven zijn, maar dat betwijfel ik...)

Angèle heeft 26 km gedaan en zit in Sobrado dos Monxes. Ze heeft een Duitse dame ontmoet die in Guatemala woont en ze heeft er blijkbaar een goed gesprek mee gehad. Angèle liet me weten dat er toch speciale mensen op de weg zijn. Dat hoefde ze me niet te vertellen: ik denk dat al sinds 1 april 2008!

Of Angèle mee Finisterre gaat doen, weet ze nog niet. Ze zal de beslissing in Santiago de Compostela nemen, dan zijn we weer enkele dagen verder... Greet zit nog 67 km van Santiago en Angèle nog 61! En als alles goed gaat,  komen ze op maandag 21 juli 2008 tesamen Santiago binnengewandeld rond halfnegen, negen uur... En bij leven en welzijn zal ondergetekende zijn tweedaagse autorit er hebben opzitten en daar op het plein staan wachten.

En waarom Jef? Ik weet het eigenlijk ook niet goed meer, want op de 22ste juli is ze rond 6u00 al terug de piste in om naar Finisterre te wandelen. Maar éen ding weet ik wel: ik zal daar dan niet op het plein staan om haar uit te wuiven en mij nog eens lekker omdraaien in mijn bedje... 

22:18 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-07-08

Dag 107: Sarria - Portomarín

Vanmorgen was het om 6u00 in de ochtend mooi en warm. Dat heeft Greet (onze Sabine van dienst in Spanje) zojuist bericht!

Na 22 km stappen zijn ze aangekomen in Portmarín, waar ook om het uur 'Te Lourdes op de bergen oftewel Avé Maria' op de beiaard wordt gespeeld... De route van vandaag door Galicia liep langs wegen welke afgeboord waren met stenen muurtjes, wat het effect gaf van holle wegen en wat ook deed denken aan Schotland, Wales of Ierland... met het kleine verschil dat het in Spanje meestal zonnig en warm is, iets wat van de Britse landen niet kan worden gezegd!

Vandaag was het een dag van ontmoetingen met oude bekenden: zo waren de 4 sympathieke Franse meisjes er weer even bij en ook Jos en Maria (uiteraard ook sympathiek). In een bar waar ze stopten voor de intussen traditionele koffie + ... kwamen ze de twee Mexicaanse zussen Francesca en Mercedes tegen. Het werd een aangenaam weerzien en zowel Greet als Michel kregen een klein medaillon toegestopt met de beeltenis van Onze-Lieve-Vrouw van Guadaloupe. Een piepklein kadootje, maar eentje waar toch zo een enorme menselijke warmte van uitstraalt en hun ontmoeting onvergetelijk maakt! 

Angèle zit in Miraz (en niet Mariz, vergis u niet!). Ze heeft 26 km gestapt vandaag en voelde zich totaal niet eenzaam. Daarvoor zorgden een dertigtal jongeren, compleet met begeleiding en volgwagen! (Maar die heeft Angèle zelf eigenlijk ook!) Het was de tweede dag dat ze die groep op haar weg vond. Die jonge mensen waren bijzonder vriendelijk en zeer gul met koeken, wat blijkbaar door Angèle wel geapprecieerd werd! Ze zit op 87 km van Santiago en hoopt vrijdag in Arzua te zijn!

En als ik me niet vergis ( en ik vergis me niet want ik heb het opgezocht!) ligt Arzua op de Camino Frances, een weggetje dat Greet toevallig ook aan het volgen is... 

Portomarin

21:22 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Dag 106: Tricastela - Sarria

Vanavond zitten onze pelgrims zeggen en schrijven praktisch even ver van (of even dicht bij) Santiago de Compostela: Greet nog 113 km en Angèle nog 114 km. Ze kunnen dus niet alleen goed stappen, ze kunnen nog goed rekenen ook! Intussen hebben ze al contact gehad via GSM om af te spreken om mekaar nog vóór Santiago op de Camino te ontmoeten! Als dat geen nieuws is! Ik had gedacht om ook hier een extra-nieuwsbericht aan te wijden, maar bij nader inzien laat ik dat voorrecht maar aan onze politiekers of welke naam je ze ook wil geven...

Greet had vanmorgen al door dat ze niet veel zou zien onderweg. Niet dat ze haar bril kwijt was of zo, maar ze had een serieuze afdaling voor de boeg en ze zag de nevel al hangen in het dal. Tijdens de afdaling kwam ze inderdaad in de mist terecht en ze is even de verkeerde weg opgestapt. Gelukkig bleef ze in de goede richting gaan en kon ze iets verder terug aansluiten op de enige, echte Camino Frances. Na 18 km stappen is ze in Sarria aangekomen.

Angèle heeft 27 km gedaan en zit nu in Torre. Ze heeft voor de eerste keer een ooievaar gezien in Spanje en volgens René brengt dat geluk! En na de uitleg die ik van René heb gekregen over het planten van tomaten, het onderhouden van een groententuin, het houden van bijen en nog zoveel andere zaken van de natuur geloof ik alles van hem (toch bijna alles...)!

Bedankt Bob en Frank voor jullie correctie, mijn dagteller was inderdaad bij dag 102 even blijven haperen. Vandaag is dat rechtgezet! 

Sarria wegwijzer

Een voor Angèle en Greet een intussen meer dan bekend beeld: een  wegwijzer op de Camino

00:00 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-07-08

Dag 105: O Cebreiro - Tricastela

Toen ik vanavond op de blog ging, was ik bezoeker nummer 8000. Niet veel als je sommige andere blogs bekijkt; wél veel als je bedenkt dat er geen publiekstrekkers in onze blog zitten. Je kan natuurlijk populaire trefwoorden in je blog gaan zetten zoals hot babes, sex, boobs enzovoort, om op die manier boven de 10.000 bezoekers te geraken, maar zoiets doen we dus nietKnipoog...

Back to reality: Greet en Michel hebben gisteren Jos en Maria nog teruggezien (de buren van Angèle en René).

Vandaag zijn ze na een zeer afwisselende tocht van 21 km in Tricastela beland. Vanmorgen was het zeer koud (logisch: wat een idee om in Spanje om 5 uur op te staan...), maar ze werden beloond met een schitterende zonsopgang (waarschijnlijk slechts door 2 mensen gezien in Spanje...). Eerst hebben ze nog een serieuze klim moeten doen, dan hebben ze door de bergen gelopen ('t Is te zeggen: niet erdoor ze zijn er langs gegaan ...) en daarna hebben ze een lange afdaling gehad: zoals gezegd erg afwisselend... Ze slapen vannacht in één van de vele albergues in Tricastela. En morgen, bij het verlaten van het stadje, mogen en kunnen ze hun naam nog op een monument zetten.  

Iets wat ik nog niet verteld had: vanaf vandaag staat er op elke halve kilometer van de Camino een aanduiding met de nog af te leggen afstand. Iets wat ik al lang had moeten zeggen: ze zitten in de provincie Lugo, één van de provincies van Galicia.

Angèle is blij! Na een paar dagen stappen langs de drukke N634 heeft ze vandaag eindelijk terug plezier in de Camino-route. Deze route is weer heel mooi en rustig en bewegwijzerd met de beroemde schelp. Ze heeft 25 km gestapt en zit in Abadín. Misschien heeft ze de paardjes wel gezien die in het wild leven in de bergen rond Abadín.

Angèle laat ons weten: nog 141 km te gaan... Dus yes: een samenkomst in Santiago (of ervoor, wie weet?) zit er nog altijd in!  

PS Geen foto's vandaag, maar ik heb wél een mooie powerpointvoorstelling  gekregen over Galicia met prachtige foto's op de muziek van Un Canto a Galicia van Julio Iglesias. Het geeft een impressie over de schoonheid van deze streek. Jammer genoeg is die iets te groot om op de blog te zetten. Maar wie interesse heeft, mag een mailtje sturen naar de webmaster. Dan stuur ik het je toe via je e-mail.

 

 

 

 

   

22:25 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

13-07-08

Dag 104: Villafranca del Bierzo - O Cebreiro

De tocht naar de tombe van de patroonheilige van Spanje gaat verder: zoals verwacht, zitten zowel Angèle als Greet nu in de provincie Galicia!

Angèle heeft de kust definitief de rug toegekeerd en stapte vandaag tot in Vilanova de Lourenzá, één van de grotere stadjes in het gebied. Het is een stad die ontstaan is rond het Benedictijnenklooster dat daar in 969 werd gebouwd. Dat zal Angèle allemaal worst wezen: ze is alweer 28 kilometers verder en ze is nu echt wel aan het aftellen... Het hoogteverschil tijdens de wandeling was kleiner dan vorige dagen, maar het drukke verkeer van vandaag maakte het wel vermoeiend.

Vilanova

Detail van de gevel van het klooster in Vilanova de Lourenzá 

Greet zit in O Cebreiro en vóór ik klachten krijg dat ik haar te snel in Santiago wil hebben, moet ik zeggen dat er 2 O Cebreiro's zijn in Spanje: 1 dichtbij Santiago dat op de meeste kaarten te vinden is en 1 onooglijk klein plaatsje dat bijna op geen enkele kaart staat, in de buurt van Puerto de Piedrafita. En in dat laatste is ze nu aangekomen.   

Ze zit nu echt in de bergen en eindigde haar 27 km lange wandeling met een onafgebroken steile klim van 2 uren. In de gids voor pelgrims staat deze bekend als de zwaarste in de Camino (een soort zwarte piste voor ervaren pelgrims zeker?) Het was een zware tocht, maar ze heeft weer prachtige zichten gekregen als beloning!  Eén ding: een frisse bergwind maakte het daar koud. Een trui of vest kwam goed van pas!

Het enthousiasme bij Greet blijft groot, vooral als ze praat over de natuur en de ontmoetingen met andere pelgrims. Zo heeft ze gisteren de tafel gedeeld met 4 sympathieke Franse meisjes (ik hier thuis zou zoiets nooit durven ...) en vanavond zit ze met een Frans koppel samen. Ze ontmoet in de albergues dagelijks oude bekenden, maar ook nieuwe onbekenden die dan de volgende dagen plots oude bekenden blijken te zijn... Vreemd hé!

Ik ben nog 4 werkdagen van mijn verlof verwijderd... Ook ik ben dus aan het aftellen! Het wordt nog een drukke week met een 'to do' lijstje om u tegen te zeggen, want zaterdagmorgen vertrek ik naar Santiago de Compostela (NIET te voet of wat dacht u?)! Maar de trouwe lezers van het eerste uur en degenen die later fan zijn geworden, laten we niet in de steek voor de laatste week: de blog blijft 's avonds prioriteit nummer 1!

 

20:30 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-07-08

Dag 103: Ponferrada - Villafranca del Bierzo

Weinig nieuws van onze pelgrims: ze hebben vandaag 'hun ding gedaan' en zijn alweer een pak dichter bij Santiago.

Greet liep een mooie etappe van 25 km en had de luxe om droog te kunnen stappen (wat de uitwendige mens betrof tenminste...), voor Angèle was dat plezier helaas niet weggelegd: die moest in de regen lopen! Toch heeft zij een afstand van 28 km afgelegd!

Greet zit in een albergue municipal van Villafranca del Bierzo vannacht en weet dat ze morgen terug zal moeten klimmen... Angèle zit in de mobilhome in Barres vannacht en weet dat ze morgen de kust zal verlaten om het binnenland in te trekken...   

Meer nieuws heb ik niet vandaag! Morgen duiken zowel Angèle als Greet de provincie Galicia binnen. En welke reeds dikwijls in deze blog genoemde stad ligt in Galicia, begint met 'Santi' en eindigt op 'ago'? JUIST! Een bank vooruit en een kus van de webmaster!

21:48 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Dag 102: Rabanal del Camino - Ponferrada

Mooie prestaties van onze kranige dametjes op deze Vlaamse feestdag: Greet deed 31 km en Angèle 29 km. Beiden hebben wel laten weten dat ze het morgen wat rustiger aan zullen doen.

Voor Greet was het een speciale dag vandaag. Niet wat het weer betrof, want vanmorgen was het koud en mistig, tot de zon er door kwam. Zoals gisteren reeds werd aangekondigd, ging de weg vandaag langs het Cruz de Ferro. Dat kruis is zeer bekend bij de pelgrims: bijna elke pelgrim die de klassieke Camino volgt, neemt een steentje mee van thuis om het daar te deponeren. Er zijn ook mensen die brieven, foto's, wensen en zo meer van zichzelf of van anderen meenemen om ze daar achter te laten... Zo heeft Greet vandaag even stilgestaan bij het kruis en heeft ze haar eigen Berchems steentje daar achtergelaten. Ze heeft ook haar belofte aan Chris en aan de Brusselse dame gehouden en hun brieven, de foto's en  steentjes daar achtergelaten én een foto genomen als bewijs. Bedankt Chris voor de foto's van het kruis! Ik probeer ze later nog bij dit artikel bij te plakken, maar ik moet ze wel nog even bewerken (teveel pixels)! Hou het in het oog, het moet en zal lukken... ( desnoods haal ik Wim even terug uit Spanje Knipoog )

Vamiddag klokslag 12 uur zijn ze in Molinaseca aangekomen. Op de beiaard speelde men daar 'Te Lourdes op de bergen ...'. Het was zeer mooi maar tegelijk verrassend dat men zo dicht bij Santiago het lied van 'de concurrentie' speelt! Na de lunch zijn ze nog 6 km verder getrokken naar Ponferrada, waar ze in de albergue deze keer de bovenste bedjes moesten nemen: de rest was al bezet!

Gisterenavond hebben ze weer een straffe toer meegemaakt! Ze zaten te eten in een restaurantje en copain Michel merkte op dat achter hen misschien wel Nederlands werd gesproken. Greet antwoordde dat ze het al had gehoord, maar dat ze de mensen niet wou storen tijdens hun eten. Toen die mensen  buiten gingen zei ze: 'Hallo, komen jullie uit Vlaanderen?' Tot haar verrassing antwoordde de man met een wedervraag: 'Ben jij soms Greet?' Bleek het toch wel om de achterburen van Angèle te gaan, waarvan we een aantal dagen geleden gemeld hadden dat ze Greet op de hielen zaten! Ze hebben samen nog wat aan tafel gezeten  en een babbeltje geslagen! Van puur toeval gesproken!

En zo zijn we bij Angèle aanbeland. Die heeft bij Greet al gevraagd wanneer die aankomt op 21 juli, in de voormiddag of in de namiddag... Met een beetje meeval moet het dus lukken! Ze gaan er in elk geval hun best voor doen! Angèle blijft mooi langs de kust lopen en is nu in Navia aangekomen. Morgen gaat ze het wel wat rustiger doen, want het begint zwaar te worden. Maar morgen na een goede nachtrust zal ze wel terug een goede start nemen.

Ons respect hebben ze in elk geval allebei: ons hoeven ze écht niets meer te bewijzen!   

weg naar kruis
De weg naar het kruis (langs het militair domein)   

Kruis
Het Cruz de Ferro

00:01 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-07-08

Dag 101: Astorga - Rabanal del Camino

Vandaag is een gedeelte van het thuisfront op verlof vertrokken. Wim,  de man die vooral het fotomateriaal heeft verzorgd, is voor een verdiend en hopelijk deugddoend verlof vertrokken. Ik ga mijn plan proberen trekken, maar vandaag: sorry, geen beeldmateriaal...

Greet heeft een mooie weg van 21 km achter de rug en zit in Rabanal del Camino. Ze heeft vandaag voor de eerste keer in maanden nog eens een gesprek kunnen doen in het nederlands, want ze heeft een meisje uit Gent ontmoet. Die doet de Camino in omgekeerde volgorde én in stukjes. Greet heeft ook de Brusselse dame terug gezien. Ze heeft van die dame een aantal steentjes meegekregen om aan het Cruz de Ferro neer te leggen. De dame komt daar niet, maar Greet gaat daar morgen voor haar die steentjes neerleggen als ze daar voorbij komt! Morgen meer info over dit kruis en over de steentjes (en hopelijk ook een foto).

Angèle heeft 27 km afgelegd en is vandaag in het totaal 6 pelgrims tegengekomen. Ze is nu aangekomen in Canero, een leuk stadje aan de kust, en ze heeft daar een duik in de oceaan genomen. Zo is de vermoeidheid even weg en kan ze morgen met nieuwe krachten terug op weg!

Meer nieuws heb ik niet van onze pelgrims. Hopelijk is er morgen meer ( en anders vinden we wel wat: een paar foto's van een kruis bijvoorbeeld Knipoog

   

22:13 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-07-08

Dag 100: Hospital de Orbigo - Astorga

100 dagen - 100 dagen - 100 dagen - 100 dagen - 100 dagen - 100 dagen ! Allebei hebben ze er na een SMS-je met mekaar ene op gedronken vandaag. En wij thuis ook! Want het is toch een prestatie om u tegen te zeggen...

Greet heeft 18 km afgelegd en was dus vrij vroeg in Astorga. Zoals gisteren reeds gezegd, heeft ze daar met Michel de kathedraal, het museum van de kathedraal en de rest van het stadje (mét de Gaudi-huizen) bezocht. Op een terrasje hebben Michel en zij een Leffe gedronken op de 100 dagen van Greet en Angèle!

Ze zitten alweer in een goede, propere albergue op een kamer van vier. Ons Greet zit dus alweer met drie mannen op haar kot: dat zal terug moeten wennen als ze  thuis is en er ligt er nog maar ene ... ( of ik moet in het begin misschien wat mensen uitnodigen om mee op de kamer te komen slapen?!)

Angèle heeft 27 km gedaan, want die heeft een echte omleiding van de Camino meegemaakt vandaag! 4 km heeft ze extra moeten wandelen... Ze zit nu met René in Soto de Luiña (ik heb de exacte locatie niet kunnen terugvinden op de kaarten en in de boeken, maar het ligt vlak bij San Pedro). Ze hebben een prachtig zicht op de zee, vlakbij een vuurtoren. Op de kliffen zien ze de vogels zitten. Als dat geen onvergetelijke beelden zijn die in het geheugen geprent worden...

Angèle is de bergen al gewoon en stapt ijverig voort, Greet ziet de bergen nu voor zich liggen en ze weet dat ze in de volgende dagen naar 1800 meter hoogte moeten. Maar achter de hoge bergen ligt ... en neen, het vervolg van de zin is NIET: het land van Maas en Waal! 

Astorga Hoofdplein

De Playa Mayor, het belangrijkste plein in Astorga


gaudi-astorga

Astorga_Palacio

Het bisschoppelijk paleis in Astorga, weer van de hand van Gaudi

 

19:45 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-07-08

Dag 99: Léon - Hospital de Orbigo

De tandem Greet - Michel verbluft ons alweer. Na de melding van een gemiddelde van 5,6 km per uur van enkele dagen geleden, leveren ze alweer een speciale prestatie: 36 km gedaan vandaag!

Omdat ze hun voorziene afstand van een twintigtal kilometer om 11u00 al hadden afgemaald, besloten ze om nog wat verder te trekken. De keuze ging tussen een korte, maar drukke weg en een langere, maar mooie weg. Het werd uiteraard weer de lange weg, maar even goed was om 14u15 de propere en mooie albergue van de parochie al bereikt... Nog 290 km te gaan! 

De naam van het stadje klinkt mooi, maar is simpel tot stand gekomen: het stadje ligt aan de stroom Orbigo én er was een herberg, dus Hospital de Orbigo werd op de kaart gezet. Er is ook een mooie Romaanse brug, de Paso Honroso (eervolle overtocht), en dat is er een mét een verhaal dat we jullie uiteraard niet willen onthouden: uit liefde voor een schone jonkvrouw had een ridder uit Léon, meer bepaald meneer Suero de Quinoñes, zich ertoe verbonden om elke ridder die over de brug kwam, (letterlijk, jawel) uit te dagen voor een steekspel. Hij wou 300 maal de lans breken (letterlijk, jawel) van zijn tegenstrever. Wie niet wou vechten, moest door het water waden, wat hem wel de reputatie van lafaard opleverde...  Onze toffe ridder is aan 166 kapotte lansen geraakt en werd toen zelf gewond. Hij is toen op bedevaart vertrokken en is 24 jaar later gestorven. Het blauwe lint dat hij van zijn geliefde had meegekregen, hangt nu rond de nek van een heiligenbeeld in een kapel in het stadje. 

Van Angèle kregen we maar een kort berichtje. Ze heeft 27 km gestapt, maar is eigenlijk maar 23 km opgeschoten. De reden hiervoor is dat ze 1 uur verloren is gelopen in de bergen en daardoor een omweg van 4 km heeft gedaan. Ze zit nu in San Martin de Laspra.

Morgen hoop ik dat elke bloglezer zal klinken op het succes, want dan zijn onze dames voor de honderdste dag op pad! Voor Greet wordt het een peulschilletje van 16 km want dan komt ze aan in Astorga, een stadje met een kathedraal en met huizen van Gaudi, kortom alweer ruimschoots een bezoek waard, als je de boekjes mag geloven. Zo krijgt Angèle de kans om wat afstand goed te maken, want ik hoop nog altijd dat ze ongeveer samen in Santiago mogen aankomen. Ik zal in elk geval rond die tijd, bij leven en welzijn, een enthousiaste reporter ter plaatse zijn (maar wél eentje met een bonzend hartje, toch wel een fotoapparaat in de buurt en een internetcafé in het achterhoofd...)   

Hospital
De Paso Honoroso, oftewel de brug over de Orbigo

23:21 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Dag 98: Léon (rustdag)

Zoals gezegd was het vandaag een rustdag voor Greet en Michel, en ze hebben er weer met volle teugen van genoten. Léon is dus inderdaad, zoals hun door de pelgrims op hun tocht vroeger al was gezegd, een prachtige stad. Zo bezochten ze (nu iets uitgebreider dan gisteren) de prachtige gotische kathedraal Santa Maria met haar indrukwekkende glas-in-loodramen en het mooie plein ervoor. Verder stonden het klooster San Marcos en de Casa Botines op het programma. Het eerste gebouw is momenteel een luxehotel, terwijl het tweede ondertussen onderbak biedt aan het hoofdkantoor van een Spaanse bank. De architect in kwestie vindt het blijkbaar niet al te erg en houdt nog altijd een goedkeurend bronzen oogje in het zeil.

In de voormiddag zag ons duo het Zwitsers koppel terug, maar van Christian hebben ze vanmorgen weer afscheid genomen (hij voert nog altijd een race tegen de klok om zijn vriendin tijdig te ontmoeten). Greet en Michel gaan hem morgen na een dag welverdiende rust achterna. Wie weet komen ze elkaar nog wel eens tegen?

Angèle blijft ondertussen even onvermoeibaar doorstappen, hoewel het vandaag een hele zware dag voor haar was. Om het in haar eigen woorden te zeggen: "Ik heb al steil geklommen, maar vandaag overtrof echt alles". Twee maal na elkaar moest onze moedige pelgrim een berg over om u tegen te zeggen! En wie dacht dat het daarna gedaan was, heeft het mis, want ook door Gijon raken bleek niet eenvoudig. Gelukkig was de beloning er wel, want na 22 km afzien vonden Angèle en René een rustig plaatsje in Poago, waar ze hun mobiel huis konden neerzetten.  

Gaudí

Antonio Gaudí voor zijn Casa Botines

Leon-San_Marcos
Het klooster San Marcos

Leon kathedraal

De gotische kathedraal Santa Maria de Léon

00:30 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-07-08

Dag 97: Reliegos - Léon

Greetje en Michel hebben Christian terug ingelopen! In Léon waar ze vandaag na 24 km kort na het middaguur aankwamen vonden ze Christian op een terrasje met een aantal andere pelgrims die ze vroeger nog hadden ontmoet! Verbazing alom!

Ze hadden goed weer vandaag en de wandeling verliep uitstekend. Léon is een mooie stad en ze hebben de kathedraal, de vestingen en een huis van Gaudi al gezien. Morgen tijdens de rustdag wordt de stad iets uitgebreider bezocht. Slapen doen ze in de Monasterio de las Benedictas, waar ze door een zuster werden ontvangen in het Frans , het Engels én het Nederlands! De verblijven voor de pelgrims zijn afgescheiden van de rest van het klooster en alles is proper en mooi. Ze kunnen daar zonder probleem 2 nachten verblijven. 

Ook Angèle heeft een mooie dag gehad! Ze is vanmorgen uit Isla vertrokken en ook zij heeft vandaag een keuze moeten maken tussen twee wegen: de 'Camino de la Costa' die langs de kust loopt en de 'Camino Primitivo'. Ze heeft de keuze gemaakt die ik zonder enige voorkennis ook zou hebben gemaakt: ze laat de primitieve links liggen en volgt de kust! Hierdoor heeft ze wel afscheid moeten nemen van een Frans koppel, dat blijkbaar de weg met haar een tijd heeft gedeeld... Angèle heeft nu geen kaarten meer en moet dus vertrouwen op de gele pijlen die de weg naar Santiago aanduiden. Ze is na 28 km aangekomen in Nievares. Dat is een heel klein dorpje tegen een bergwand. Ze heeft ook nog meegegeven dat Greet op de hielen wordt gezeten door Angèle en René hun achterburen, Jos en Maria. Die zouden op ongeveer 1 dag van Léon zitten.  

Sinds Greet en Angèle vertrokken zijn, hoor ik overal van mensen die naar Santiago geweest zijn of onderweg zijn... Zit Santiago in de lift of is het gewoon toeval? Binnen veertien dagen zal ik het weten zeggen, want dan gaat het thuisfront op verplaatsing. Jullie zullen er nog van horen!

 

20:00 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-07-08

Dag 96: Sahagún - Reliegos

Angèle liep vandaag in de regen en Greet liep vandaag in de zon! En dan zeggen ze dat het aan de zee altijd beter weer is...

Greet en Michel vertrokken vandaag om 6u30 na een geïmproviseerd ontbijt (de keuken mocht niet open om 6u00, want dan werden de 'normale' mensen wakker van hun lawaai!). Op de Camino-landkaart kregen ze de keuze: de Camino Real volgen, een kortere maar monotone weg, of de Calvado Romano, een langere maar mooiere weg. Als je dat hoort, weet je al lang welke weg ze genomen hebben, zeker? De Calvado Romano dus, met slechts twee dorpjes op de ganse 30 km... 

Het eerste dorpje werd bereikt na 1 uur, maar werd onmiddellijk verticaal geclasseerd omdat er geen bar was. Enkele uren later in het tweede dorpje hadden ze meer geluk (Ober, 2x koffie en 2x toilet, aub...) Verder hebben ze een Nederlander uit Arnhem ontmoet die ook op 1 april van thuis uit vertrokken was. Er waren nog meer raakpunten (buiten het feit dat hij ook op weg was naar Santiago natuurlijk): ook hij had, net als Greet, al 2x deelgenomen aan de Dodentocht in Bornem. 

Ze zijn kort na de middag in de albergue in Reliegos aangekomen. U ziet dat ik me heb aangepast, beter laat dan nooit: sinds de intocht in Spanje mocht ik eigenlijk niet meer spreken over gîtes. Het woord albergue heeft wel dezelfde betekenis, maar zoals de hogerbegaafden onder u zeker weten, spreekt men in Frankrijk Frans en in Spanje Spaans. Vanaf nu spreken we dus over albergues of refugios en dan weten jullie dat ik het over een gîte heb ...

Angèle heeft zoals gezegd minder geluk gehad met het weer, maar ze heeft toch een mooie 27 km afgelegd. In Asturia is weinig info te verkrijgen over Galicia, maar een Baskische pelgrim had haar vanmorgen gezegd dat het nog een kleine 400 km is. Ik kan dat bevestigen, want ik heb vandaag uit het boek van Chris alle stadjes op de Noordroute van Nueva tot Santiago op SMS gezet en doorgestuurd naar Angèle. En de afstandmeter zei hetzelfde: nog een kleine 400 km te gaan! 

Wordt het dan toch nog een fotofinish? In elk geval René, steek ik de Duveltjes in een frigobox en ik verlaat Spanje niet zonder met jou op het succes van onze beide vrouwtjes te hebben geklonken! En dat is een belofte!

22:27 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-07-08

Dag 95: Calzadilla de la Cueza - Sahagún

Weinig nieuws van Greet vandaag. De conditie is wel zeer goed, want gisteren stapte ze gemiddeld 5,6 km per uur. (Neem het maar gewoon van me aan: voor een wandelaar is dat snel, héél snel!) Vandaag zijn ze vroeg vertrokken en ze waren dan ook na 24 km al om 13u15 in de gîte. Meestal nemen ze dan een douche, doen ze hun was en gaan ze het stadje verkennen. Maar ze zien ook dagelijks mensen toekomen in de namiddag die uitgeput op het bed vallen, één oog opentrekken om te komen eten en dan na het eten vroeg gaan slapen om uitgerust te zijn voor de volgende dag. Waarschijnlijk plukken Greet en uiteraard ook Angèle nu de vruchten van meer dan drie maanden stappen: hun conditie is er nu terwijl die bij de mensen die bijvoorbeeld in Saint-Jean vertrokken zijn, nog moet komen.

In Sahagún zijn Greet en copain Michel een museum gaan bezoeken waar de rondleiding in het Spaans gebeurde. Al wat ze begrepen, was dat er ook enkele schilderijen hingen van de Vlaamse school. De rest was voor hen zo goed als onverstaanbaar...

Angèle zit ook op topsnelheid: 30 km vandaag! Enthousiasme troef en als bewijs hiervoor citeer ik: 'buiten 8 km grote baan heb ik vandaag een wondermooie camino gelopen met stranden, verlaten kloosterkerken, godvergeten paden en 1000 jaar oude kastanjebomen!' Voor wie, na deze beschrijving, nog niet achter zijn stuur zit om haar achterna te reizen, schrijf ik verder. (Hallo, is daar nog iemand?) De reisweg van vandaag ging langs Llanes, Barro en eindpunt Nueva.

Angèle kan nog niet inschatten wanneer ze in Santiago zal arriveren, omdat ze niet over voldoende kaartmateriaal beschikt over de Camino del Norte. Ze zal niet over Oviedo en Lugo gaan, maar de kust aanhouden. 

Greet hoopt morgen 30 km te doen om dan zondag een korte etappe naar Léon te doen en maandag een rustdag in te bouwen om de stad te kunnen bezoeken. Voor Greet zouden het dus nog 17 dagen zijn!

23:47 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

03-07-08

Dag 94: Villalcázar de Sirga - Calzadilla de la Cueza

Vanmorgen zijn ze na het ontbijt blijven praten met de Duits/Spaanse hospitalero van de gîte. Daardoor zijn ze pas om 7 uur vertrokken. Na 6km zijn ze in Carillon de los Condes aangekomen: mooie kerk in Spaanse stijl en een bar in de oude monasteria. Ze hebben daar dus van een koffie genoten, maar ook een sanitaire stop gehouden. Want wat wel goed is om weten voor aspirant-pelgrims: in Frankrijk zijn er publieke toiletten bij de vleet, in Spanje niks, nada, noppes. Je moet dus een bar binnenstappen om naar het toilet te kunnen (tenminste als je geen wildplasser bent!)

Daarna hebben ze 16km gestapt langs de beruchte 'Calzada', een lange rechte weg met graanvelden links en graanvelden rechts en geen centimeter schaduw. Maar ze hebben geluk: het is goed weer, met een beetje zon, maar niet te heet. Dat maakte dat ze goed hebben kunnen doorstappen zodat ze rond kwart na een al in de gîte waren. Vroeg aankomen biedt het voordeel dat je je slaapplaats kan kiezen: blijkbaar wil iedereen liefst onderaan liggen in de stapelbedden!   

Angèle is de provincie Cantabria uitgestapt en komt nu in Asturias. De Picos de Europa lijkt nu wel echt dichtbij... In de voormiddag heeft ze 16km gedaan tot in Unquerna. Na de rust is ze doorgegaan tot Pendueles. Ze heeft ook mooi weer gehad en het was eveneens een mooie etappe.

Onze pelgrims beginnen nu toch echt wel aan het laatste luik van hun tocht. Greet heeft al berekend dat ze op 21 juli zou 'moeten' aankomen in Santiago. De laatste dag wordt een tochtje van 10km (alweer een tip van Chris), zodat ze de pelgrimswijding kunnen meemaken. Waarschijnlijk houdt het daar niet op en stapt ze nog tot aan de kust naar Finisterre zoals alle échte pelgrims. Van Angèle moet ik nog een geschatte datum krijgen, maar we denken dat dat een paar dagen later zou kunnen zijn. Maar dat zien we nog wel!

20:44 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Dag 93: Itero de la Vega - Villalcázar de Sirga

Bij Angèle blijken de pillen en de rustdag hun vruchten af te werpen, want ze legde vandaag weer maar liefst 27 km af. Na 16 km kwam ze 's middags aan in het oude stadje Comillas, waar de beroemde architect Antoni Gaudí de villa 'El Capricho' bouwde. Een 'capricho' (een gril, een rariteit) is het zeker, met al die versierinkjes en toevoegingen die het werk van Gaudi kenmerken. Het torentje, dat nauwelijks enige functie heeft, zorgt ervoor dat het gebouw onmiddellijk opvalt tussen de bomen en de buitenkant van het huis is afgewerkt met honderden zonnebloemtegels, die glanzen in het zonlicht. Na een middagpauze van twee uur, stapte ze nog 11 km verder en kwam ze moe maar tevreden aan in San Vicente de la Barquera.

Voor Greet en Michel ging de tocht na een wel erg triestig ontbijt ('s morgens vroeg in het donker aan een tafeltje een tas koffie) verder door de Meseta. Na een alweer prachtige zonsopgang zetten ze er weer een flinke vaart achter en omdat het niet te warm was, konden ze genieten van ideaal stapweer. Na 30 km bereikten ook zij hun bestemming van de dag: Villalcázar de Sirga. Ze overnachten in een gîte bij Duitsers, waar ze een heerlijke paella met gegrilde vis voorgeschoteld kregen.

comillasgaudi

Casa 'El Capricho', gebouwd door Antoni Gaudí tussen 1883-1885.

00:38 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-07-08

Dag 92: Hontanas - Itero de la Vega

We starten met het belangrijkste nieuws en dat is uiteraard de gezondheid van Angèle! Die is vandaag niet gaan stappen, het is te zeggen: ze is naar de dokter gestapt. Die heeft haar onderzocht en hopelijk heeft hij haar goede medicamenten gegeven. In ieder geval gaat ze morgen terug op pad! We kunnen ook nog vermelden dat ze sinds haar vertrek al 6 kg vermagerd is! De rustdag van vandaag heeft haar hopelijk goed gedaan!

Greet is met haar Franse compagnon vanmorgen alweer om 06u00 uit de gîte vertrokken... Prachtige zonsopgang gezien met het gezang van vogeltjes erbij (dat moet inderdaad prachtig zijn als je een ochtendmens bent: ik denk niet dat ik er persoonlijk veel zal zien in mijn leven...). Later kwamen ze voorbij de Ruinas del convento de San Antón. Dat is een plaats waar de Hospitaalbroeders vroeger Sint-Antoniusvuur behandelden, een huidziekte die werd veroorzaakt door het eten van besmette rogge.

In Castrojeriz moest Michel beroep doen op een dokter voor de insectenbeten in zijn nek. Bij de twee Spaanse pelgrims die ze daar ontmoetten, was toevallig een gepensioneerde dokter. Die heeft Michel onderzocht en een zalf gegeven die hem van die vervelende uitslag en jeuk moet afhelpen. Het zoeken naar een dokter heeft hen wel wat tijd gekost...

Daarna volgde een steile klim, een adembenemend uitzicht op een landschap dat er als een soort patchwork uitziet, en een afdaling in het gezelschap van wel honderden vlindertjes!

Na 20 km stappen vandaag, kwamen ze aan in Itero de la Vega. Om daar te raken, moesten ze eerst de Fiterobrug oversteken die het dorpje verbindt met Itero del Castillo. Deze brug uit de 12de eeuw vormt de grens tussen de provincies Burgos en Valencia.  

Ze hebben daar in de gîte een zevenenzestigjarige Brusselse dame ontmoet, die mét een nieuwe heup vanuit Burgos is vertrokken en Santiago wil bereiken voor 1 augustus. Dit alles voor haar kleindochtertje dat pas genezen is verklaard van leukemie... Ze gaat wel kleinere etappes afwerken en moet misschien best nog een stukje met de trein doen. Bij het avondmaal was het weer een internationale bedoening: 2 Belgische dames, 1 Fransman, 1 Canadese en 1 Finse!

 ruinas1

Ruinas del convento de San Antón

puente-fitero

De Fiterobrug tussen Itero de la Vega en Itero del Castillo

22:12 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |