23-07-08

Dag 113: Santiago de Compostela - Vilaserio

De fanatiekers onder de pelgrims, diegenen die niet van ophouden willen weten, gaan na Santiago nog door tot ze niet verder meer kunnen: tot daar waar volgens de Romeinen de wereld eindigde en die daarom FINISTERRE ("einde van de wereld") of kortweg FISTERRA wordt genoemd. Finisterre ligt aan de Atlantische Oceaan, op zo een 90 kilometer van Santiago. Een normale pelgrim doet deze etappe op 4 dagen, maar Angèle, Greet en Michel hadden het plan opgevat om het in 3 dagen te doen. Daardoor komen ze wel in de problemen om slaapplaats te vinden, vandaar de eigenaardige indeling van de afstand: de eerste dag 34km, de tweede dag 40km (!!!) en de laatste dag 16km. Angèle hoeft dat schema niet mee te volgen, want zij slaapt waar ze wil!

Met zijn vieren zijn ze 's morgens om 6 uur vertrokken. Ze hadden wel op voorhand afgesproken dat ieder de etappe op zijn of haar tempo zou afleggen. In het donker voor zonsopgang heeft de groep echter een pijl gemist en zo nog 4 kilometer extra gestapt, zodat ze uiteindelijk 38 kilometer op hun teller hadden staan!

Het was een enorm hete dag en er was veel te stijgen en te dalen. Om kwart na vier kwamen Greet en Michel aan bij de bar in Vilaserio, waar René, Bob en Evelien al zaten te wachten. Angèle, die een siësta had genomen, kwam een tijd later verrassend fris en monter aangestapt. Nog wat later kwam Charlie binnen, een Duitser die sinds een week ook bij het gezelschap hoort. Die had slecht nieuws bij: Jorgen, die al eerder hartproblemen had gehad, was onwel geworden onderweg en kon echt niet meer verder. Charlie heeft de hulpdiensten verwittigd en die hebben hem naar het ziekenhuis gebracht. Later die dag heeft Jorgen zelf nog naar Greet gebeld om te melden dat hij enkele dagen in het ziekenhuis zou moeten blijven voor onderzoek, maar dat hij wel wou dat de groep zou doorstappen naar Finisterre. Jorgen had zijn pelgrimsstok achtergelaten, omdat hij hem niet meer nodig had en wel andere zorgen aan zijn hoofd had op dat moment. Charlie heeft die stok opgeraapt en neemt hem symbolisch mee naar Finisterre, omdat hij weet dat Jorgen daar toch zo graag was geraakt. Dit nieuws zette wel een domper op de vreugde, die elke avond heerst na aankomst.

De albergue, waar Greet, Michel en Charlie moesten slapen, was redelijk primitief. Een oud schoolgebouw, zonder warm water en met één grote slaapzaal waarin enkele matrassen op de grond werden gelegd, was hun verblijfplaats voor die nacht.

Vóór het avondmaal in de lokale bar, waren wij uitgenodigd bij René en Angèle, die hun mobilhome een eindje verder op een rustig en bosrijk plaatsje hadden neergezet. We werden vergast op een glaasje wijn (meer dan één trouwens) met blokjes streekkaas: het was heerlijk koel, rustig en gezellig vertoeven. Angèle en Greet konden ook al wat genieten van het uitgeprinte blogboek met alle reacties van hun fans (jullie dus!). Ze genoten er met volle teugen van en vonden het erg moeilijk om het boek opzij te leggen.

Terug in de bar werd er nog iets gegeten met de andere pelgrims, maar het mocht niet te laat worden, want de volgende morgen, zeer vroeg, met 40 kilometer voor de boeg... 

SSA53881

Charlie, Greet en Michel in de 'albergue' avn Vilaserio

SSA53882

Heerlijk rustig aperitieven in (mobil)home René en Angèle 

23:48 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.