30-06-08

Dag 91: Burgos - Hontanas

Slecht nieuws. Angèle is echt ziek. Ze is vandaag al hortend en stotend in Santillana geraakt. Dat is naar onze schatting toch nog 22km. Ze schrijft dat als er geen mirakel gebeurt vannacht, ze morgen een rustdag neemt en een dokter zal raadplegen. Dat lijkt ons een wijs idee: op een dagje meer of minder zal het na al die maanden niet steken en de gezondheid gaat voor! Hopelijk krijgen we morgen beter nieuws van haar...

Haar compagnon van het eerste uur is na een dagje lanterfanten in Burgos opnieuw in beweging gekomen. De stad Burgos was haar enorm bevallen, het feest in de straten eveneens. De festiviteiten 's avonds naar aanleiding van het behalen van de Europese titel voetbal waren hevig maar kort. Ze heeft ook alweer genoten van de wijze waarop de pelgrims van verschillende nationaliteiten elkaar weten te verstaan. Het Zwitsers koppel is ook weer opgedoken en dat werd op een terrasje gevierd! Terug naar het stappen nu:

Hornillos del Camino was niet ver genoeg (om 10u30 al daar en nog maar 19km ver), dus zijn ze verder getrokken naar Hontanas. Daarbij lieten ze wijselijk een Spartaanse gîte links liggen...  (geen elektriciteit, geen warm water and last but not least: geen toilet..) Er zijn geen echte pelgrims meer, meneer!Knipoog.

Ze zijn nu in een gebied van een tweehondertal kilometer gekomen (Meseta), een hoogplateau van gemiddeld 600 meter hoog, zonder bomen, dus ook geen schaduw... Greet gebruikt nu haar sjaal (tip van Chris) om zich extra te beschermen tegen de zon. In het boekje staat deze streek beschreven als een weinig afwisselend en golvend landschap, maar toch ervaart Greet deze 'graanschuur van Spanje' (voorlopig nog) als zeer mooi! 

Intussen zitten ze al op 459km van de finish, een peulschil, of niet?   

Meseta2
Een zicht op de Meseta, de 'Graanschuur van Spanje'.

23:10 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-06-08

Dag 90: Burgos (rustdag)

We beginnen met de actiefste pelgrim en de prijs van de strijdlust gaat vandaag naar Angèle, want Greet heeft een rustdag genomen.

Angèle heeft weinig geslapen, want het was een groot volksfeest op het strand en die Spanjaarden kunnen er wat van! Tot 4 uur 's morgens was er muziek en dans... Er zat niets anders op dan zich wat aan te passen aan de Spaanse 'way of life' en dus ook wat uit te slapen!

Om 10u00 vanmorgen is ze pas van start gegaan en ze heeft toch nog 24km kunnen doen! Ze is vertrokken langs Guemes en Somo. Dan heeft ze de overzet genomen naar Santander. Er is daar ook weer een mooie kathedraal maar die was gesloten. Dan maar weer verder tot in Peñacastillo: het eindpunt van deze etappe.

Greet heeft weinig geslapen want ook in Burgos was er een groot feest voor Sancta Maria. Er waren muziekgroepen en straatanimatie in de straten en op de pleinen. Christian is om 22u00 zijn bed gaan opzoeken, omdat die vanmorgen vroeg op moest. Hij nam geen rustdag vandaag en stapte verder. Greet en Michel zijn op de fiesta gebleven en hebben een prachtig 20 minuten durend vuurwerk gezien van op de brug.

Vanmorgen hebben ze afscheid genomen van Christian en daarna zijn ze terug in Burgos gaan rondlopen: er waren groepen in klederdracht en mooie bloemstukken. De musea waren jammer genoeg dicht, maar ze hebben toch veel mooie dingen gezien.  Tegen de avond gingen de Spanjaarden allemaal dezelfde richting uit, vermoedelijk op weg naar het grote scherm voor Duitsland - Spanje.

Als ik dit stukje schrijf, weet ik de uitslag al van de finale: de kans is dus zeer groot dat onze pelgrims vanacht weer niet veel nachtrust zullen krijgen. Greet heeft hier in haar thuisland dan wel een etentje gewonnen doordat Spanje Europees kampioen is geworden, maar het getoeter van de auto's en het afschieten van vuurpijlen is daar direct na de match begonnen. Het zou dus wel weer eens een lange nacht kunnen worden!   

Burgos_kathedraal

Burgos_kathedraal_detail

De kathedraal van Burgos

23:58 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-06-08

Dag 89: Agéf - Burgos

Vandaag werd Burgos bereikt. Zoals gisteren reeds werd gemeld is dat de grootste stad die ze op de Camino Frances in Spanje zullen tegenkomen. Het was een mooie weg vandaag, met uitzondering van de laatste kilometers. Dat was namelijk een stuk door het industriegebied van Burgos en uiteraard niet aangenaam om door te wandelen. Maar een bezoek aan de kathedraal van Burgos heeft ook dat ruimschoots goedgemaakt! Greet zei dat ze al vele mooie kerken en kathedralen heeft gezien, maar dat deze een enorme indruk heeft gemaakt bij haar: echt om stil van te worden (en dat wil wat zeggen, geloof me ...) Het gebouw zag er aan de buitenkant al prachtig uit en een bezoek aan de kathedraal zelf was dus echt indrukwekkend! Ze zijn daarna nog naar de toeristische info gegaan en hebben daar zoveel interessante punten gekregen dat ze echt een selectie zullen moeten maken voor morgen tijdens hun 'rustdag'.

Een spijtige zaak is dat ze morgenvroeg afscheid moeten nemen van Christian... De Franse pelgrim (iets meer dan zeventig jaar oud) neemt geen rustdag want hij moet op afspraak zijn met zijn vriendin op 19 juli in Santiago de Compostela. Persoonlijk vind ik het jammer dat je voor zulke grote voetreis afspraken maakt op de datum van aankomst, want dan leg je jezelf vast en ben je verplicht om door te gaan, wat er ook gebeurt... Maar dat zijn uiteraard keuzes die ieder voor zich moet maken. Vanavond gaan ze in elk geval de laatste avond van het spontaan gevormd trio samen vieren!

Het hoofdstukje Angèle nu: die heeft het er alweer niet slecht vanaf gebracht vandaag, maar voor onze trouwe lezers is dat al lang geen nieuws meer! Ze heeft 27km afgelegd, waarvan 11km over het strand (door het losse zand alstublieft!) Op de kaart zie je een rechte lijn tussen vertrekpunt en aankomstpunt, maar laat je niet misleiden: ze is naar Laredo gestapt en heeft daar de overzet naar Santona  genomen. Dan is ze over het strand naar Noja gestapt. Dan is ze terug het binnenland ingetrokken om aan te komen in San Miguel de Mervelo. Ze heeft wel wat last van een zware hoest en hoopt dat het morgen wat beter gaat... Over een dappere madam gesproken! 

P.S. Pedro uit Gierle is een trouwe bezoeker van onze blog en vond die blijkbaar interessant genoeg om er enkele artikels en foto's uit over te nemen! Met krullende neuzen zetten we dan ook prompt zijn blog bij de interessante links...  

 

23:37 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Dag 88: Belorado - Agéf

28 km gestapt en Greet, Michel en Christian zijn in Agéf, een drietal kilometer voorbij  San Juan de Ortega. Ze hebben een mooie brede bosweg gevolgd, met veel wolken in de morgen, later op de dag wel veel zon en warmte. Onderweg zijn ze een Belg tegengekomen: afkomstig van Luik en wonende in Brussel.

Oorspronkelijk was San Juan de Ortega hun einddoel geweest vandaag, maar buiten de kerk en het klooster was er een grote gîte, waar het enorm druk was. Ze zijn dan 3 km verder gestapt naar Agéf waar ze een rustige gîte hebben gevonden. Voor wie zich interesseert in prijzen: 7 Euro om te slapen, 8 Euro voor het avondmaal (paella) en 3 Euro voor het ontbijt. Waarbij men kan stellen dat Spanje voor pelgrims goedkoper is dan Frankrijk.  

Vandaag konden ze om 15u00 hun stempel gaan halen en een nieuwe credentiel gaan kopen. Er was een Spaans meisje en ook een Marokaanse man die al 40 jaar in Spanje woonde en als tolk Frans en Spaans fungeerde. Toen Greet terug in de gîte kwam merkte ze dat ze die mensen voor 18 Euro in de zak had gezet. Wie Greetje kent, weet dat ze zelfs voor 1 Eurocent zou teruggaan naar die mensen, dus ...  Die mensen trokken dan ook verbaasde ogen toen Greet 18 Euro kwam terugbrengen. (Alsof er pelgrims zouden rondlopen die niet eerlijk zijn ...)

In het gesprek dat volgde, bleek dat er in Burgos, de stad waar ze morgen hopen aan te komen, een groot feest is! Problemen om aan slaapgelegenheid te geraken dus. Maar wie goed doet, goed ontmoet! Het meisje belde naar een kennis in Burgos en een tijdje later was het probleem opgelost: een hotelletje voor 2 nachten werd vastgelegd.  

Angèle wandelde naar eigen zeggen 'langs het strand van Ostende' in Castro Urdiales. Daarna ging het langs Cerdigo en Islares met kliffen en mooie rotspaden. Om over de Rio Guera te geraken moest ze wel even over de drukke N634. Uiteindelijk heeft Angèle ook alweer 26km gestapt en zit ze nu in Liendo.

Morgen stapt Greetje naar Burgos, de grootste stad die de pelgrims op de Camino Frances tegenkomen en dus ook op weg naar een rustdag. Angèle klautert verder op de noordelijke route en hoopt, net zoals wij, om mekaar terug te zien in Santiago. Maar ze denkt dat Greet vlugger in Santiago zal zijn! Just wait and see...  

00:37 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

26-06-08

Dag 87: Santo Domingo de la Calzada - Belorado

Ook vandaag waren Greet, Christian en Michel weer vroeg uit de veren, maar werden ze niet beloond met een mooie zonsopgang. De wolken verminderden het uitzicht, maar zorgden wel voor ideaal stapweer, want zo werd het niet te warm. Het voordeel van vroeg vertrekken is dat je ook vroeg aankomt. Zo bereikten onze pelgrims na een mars van 25 km Belorado al om 11 uur.

Het stadje valt blijkbaar erg in de smaak, niet alleen bij pelgrims, maar ook bij ooievaars. Zo ver je kan kijken, zie je grote ooievaarsnesten: op de kerktoren, op de daken en zelfs 12 bij elkaar op een vervallen gebouw. Wie net als Greet dacht dat de dieren het klapperende geluid met hun vleugels maken, heeft het mis. Michel leerde haar (en ons) dat ze het geluid produceren door hun bek open en dicht te klappen. En hij kan het weten, want in zijn hometown Colmar krioelt het blijkbaar ook van die vogels.

Vannacht slapen ze weer in een nieuwe gîte, die zelfs een gezellig rozentuintje én een zwembad heeft, van luxepelgrims gesproken! Voor het avondmaal kozen ze niet voor een restaurant, maar bleven ze in de gîte. Daar werken ze volgens het principe van de vrije donatie: was het eten slecht geef je weinig of niets, was het goed geef je meer.

Angèle zit terug aan zee. Langs een mooi wandelpad stapte ze langs Arena, Onton en door een eucalyptusbos. Koala's waren er niet te zien, dus stapte ze verder over de heuvels naar Mioño. Dat betekent meteen dat ze het Baskenland achter zich laat en de provincie Cantabria binnentreedt. Na 31 km kon ze moe, maar tevreden in de mobilhome bij René gaan uitrusten. Blijkbaar doet een lichtere rugzak wonderen, want voor de derde dag op rij zit ze bij of over de 30 km!

ooievaar op kerk
De kerk van Belorado, bewoond door enkele ooievaars.

20:43 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-06-08

Dag 86: Najera - Santo Domingo de la Calzada

Vanmorgen stonden onze pelgrims voor dag en dauw op, zodat ze weer vroeg aan hun dagje konden beginnen en een prachtige zonsopgang konden bewonderen.  Het was het begin van (alweer) een mooie wandeldag. Tijdens de ochtend was het eerst nog balanceren tussen wolken en open hemel, maar het onweer bleef gelukkig uit zodat ze zonder regen verder konden wandelen. De prachtige route voerde hen langs ontelbare klaprozen, die zo talrijk waren dat de velden rood kleurden.

Na een etappe van 21 km bereikten ze Santa Domingo de la Calzada, waar eigenlijk niet veel te zien valt buiten de kathedraal. Deze kerk is vooral bekend voor de levende haan en kippen die er in een verlicht hok worden gehouden. De dieren herinneren aan de legende van een jonge Duitse pelgrim die de avances versmaadt van een herbergiersdochter. Als wraak verstopt zij een zilveren schaal in zijn bundel, waarop de jongen beschuldigd wordt van diefstal. Hij wordt opgehangen, maar zijn ouders zetten hun weg naar Santiago toch verder.  Op hun terugkeer, kwamen ze voorbij het galgenveld, waar hun zoon nog steeds hing. Tot hun verbazing leefde de jongeman nog en sprak hij tot hen dat hij door Jacobus' miraculeuze tussenkomst van de dood was gered. Toen de rechter dit vernam, sprak hij: "Dat de jongeman nog zou leven is even ongeloofwaardig als wanneer deze gebraden kip nog zouden kunnen opvliegen". Waarop de kip prompt kakelend van zijn bord wegvloog.

Ook Angèle heeft ondertussen niet stilgezeten. Ze ging vandaag door de drie mooie dorpjes Goicoloxea, Larrabetzu en Lezana. Vandaar leidde een steil pad naar Bilbao. In deze grote stad kwam ze plots oog in oog te staan met een enorme spin. Maar ons Angèle is gelukkig van geen kleintje vervaard. Ze nam een foto van het gedrocht en wandelde verder. (De mensen die bekend zijn in de streek, weten natuurlijk dat het hier gaat om de prachtige bronzen spin van Louise Bourgois voor het Guggenheimmuseum). Daarna vervolgde ze haar weg nog 8 km door de minder mooie buitenwijken van de grootstad en kwam haar dagteller vandaag op maar liefst 31 km tot stilstand! 

SantaDomingo

 De kathedraal van Santo Domingo de la Calzada

 spin_bilbao

De Spin van Louise Bourgeois voor het Guggenheim

21:42 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

24-06-08

Dag 85: Logroño - Najera

OOK GREET EN C° OVER DE 2000 KM!

Gisterenavond hebben ze (buiten een goede Leffe) ook regen en onweer gehad in Logroño. Vandaag hebben ze 28 km kunnen stappen in mooi droog weer... Door het feit dat ze alweer om 6u00 'en route' waren, kwamen ze rond de middag aan op hun bestemming: Najera. En daar was het feest!

Langs de oever van de Ebro zaten vele mensen met een grill vlees en patatas te bereiden. Onze pelgrims vonden dat heerlijk ruiken en gingen vragen of dat eten klaargemaakt werd om te verkopen. Er werd hen uitgelegd dat op het feest van San Juan altijd samen wordt gegeten met familie en vrienden en dat het niet de bedoeling was om dat eten te verkopen. Toen ze daarop groetten en wilden weggaan werden ze teruggeroepen! Het eetmaal was bijna afgelopen en er was toch eten over, dus mochten ze mee aanschuiven! Ze kregen brood, spek, tortillas en patatas voorgeschoteld en daarbij nog een glas rode wijn. Iets later gingen de Spaanse gastheren naar de fiesta en bleven onze pelgrims achter met een hoop eten. Zelfs na herhaaldelijk aandringen, mochten ze geen cent betalen... En zo konden ze andere pelgrims die ze kenden van de vorige dagen en die daar passeerden op hun beurt trakteren op een overheerlijke warme maaltijd. Daarna zijn ze naar de gîte getrokken, waar ze als eersten binnen konden en ook als eersten een verkwikkende douche konden nemen.

Angèle blijft ook veel kilometers vreten: alweer 29 km vandaag, waarvan 15 écht door het slijk... Ze vertelt dat ze door Gernika is gelopen met slijk tot aan haar knieën en dat het geen zicht was! Al denk ik dat ze daar al wel één en ander gewoon zijn! De volgende 14 km waren dan weer langs een zeer drukke baan: kortom, niet echt een mooie stapdag voor Angèle... In elk geval schiet ze goed op: ze is Andra Mari reeds voorbij. Intussen heeft ze een Zwitserse pelgrim ontmoet die ze nog kende van vóór Le Puy en zoiets doet altijd plezier.

Dus toch weer een hoop aangename en positieve punten om vanavond samen nog eens te overpeinzen als we straks in ons bedje liggen: Greet onder een Spaans dak, Angèle en René onder hun eigen dakske van de mobilhome maar ook onder de Spaanse hemel en wij onder ons vertrouwde dak in ons thuisland. Heel ver vaneen en eigenlijk toch dichtbij!

21:58 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-06-08

Dag 84: Torres del Rio - Logroño

ANGELE ZIT ALS EERSTE AAN DE KAAP VAN 2000KM.

Vandaag beginnen we met het nieuws van Angèle: zij zit als eerste van onze twee lievelingspelgrims aan de 2.000 kilometer. Maar het moet gezegd worden dat ze het niet gratis heeft gekregen! Tot 10u00 vanmorgen zat ze in de mist. Ik ken nog mensen die dat voor hebben, maar dat heeft iets met het alcoholgebruik van de vorige avond te maken. Maar niets van dat bij Angèle: in de kuststreek waar zij zit, is die mist redelijk normaal...

Ze heeft vandaag een zware etappe van 26 km door een onherbergzame streek afgelegd. Tot 12u00 vanmiddag heeft ze geen mens gezien (en dit heeft dan weer NIETS met die mist te maken...) en zo is ze in Markina-Xemein aangekomen zonder daarbij ook maar iemand te ontmoeten!

Na het eten en de middagrust is ze nog 2 uur doorgestapt en zo tot aan het klooster van Cenarruza Ziortzia aangekomen. Op de meeste kaarten is dit plaatsje alweer niet terug te vinden, maar enig opzoekwerk op internet leert ons dat dit klooster het enige in Renaissance-stijl is in gans Biscaje... Alstublieft! Helemaal alleen gevonden! Het zal onze Angèle worst wezen: ze is aan 2.000 km en dat is alweer een prestatie om u tegen te zeggen.

Greet is met haar 2 Franse mannen in Logroño aangekomen (lees: Logronjo: dat horizontaal S-je boven de 'n', maar dat kennen jullie wel en anders weten jullie het nu...) Ze hebben 21 km  moeten afleggen en zijn via Viana gekomen, een ander schoon stadje.  Ze waren al om 06u00 vanmorgen vertrokken, want mist zien ze daar niet...  Net voor Logroño stond een oud vrouwtje in haar deur en alle pelgrims werden bij haar uitgenodigd. Ze kregen een stempel van haar in hun boekje, mochten wat uitrusten en kregen een tas koffie met toast en confituur en vijgen! Daarna ging het over de brug over de Ebro en Logroño binnen. Om halfelf waren ze op hun bestemming en de gîte ging pas open om halftwee. Ze hadden dus ruimschoots de tijd gehad om de stad te bezoeken en een optieker te zoeken voor Michel: die was namelijk op zijn bril gaan zitten. (Er is ons niet gemeld of dat vóór of na dat Beierse Weissbier gebeurd is...) Gelukkig heeft de man terug een leesbrilletje met de juiste correctie kunnen kopen. 

Greet is bij 32°C in elk geval op temperatuur gekomen, want nu heeft ze ook een gedeelte van haar slaapzak bye-bye gezegd wegens te zwaar en te warm. Die slaapzak is nu per post op weg naar Berchem en heeft plaats gemaakt voor proviand. Want het grote verschil met de gîtes in Frankrijk is dat hier in de refugios (Spaanse slaapplaatsen voor pelgrims) geen ontbijt wordt geserveerd.  Ook moet je, door de warmte, meer drank en fruit meenemen en dat neemt extra ruimte in beslag en maakt je rugzak zwaarder. Morgen gaat Greet bij leven en welzijn ook over de kaap van de 2.000 km.

Onze pelgrims doen het dus allebei uitstekend! Greet zal nog 2 rustdagen nemen in Burgos en in Leon, van Angèle weet ik het nog niet: het wordt misschien een foto finish in Santiago, wie weet? Het zou wel plezierig zijn: samen vertrekken en samen aankomen! Maar dat zien we nog wel: er zijn nog een slordige 600 km te doen!        

Logrono
De kathedraal van Logroño

20:59 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

22-06-08

Dag 83: Estella - Torres del Rio

Greet, Christian en Michel hebben 29 km gedaan vandaag en zitten in Torres del Rio. Ze zijn vanmorgen om 6u30 vertrokken om de warmte  voor te zijn. Dat maakt dat ze om 07u00 al in Irache stonden. Irache is ondermeer bekend voor de twee kranen waaruit wijn en water komen. Maar het was blijkbaar te vroeg om alcohol te tappen, tot groot verdriet van een Italiaanse pelgrim die daar 'Vino! Vino!' stond te roepen!

's Middags zijn ze hun boterhammen gaan opeten in Los Arcos. Daar is een betrekkelijke nieuwe gîte met Vlaamse uitbaters, waar ze dan ook even een goedendag zijn gaan zeggen. Daarna zijn ze verder getrokken naar Torres del Rio. Ze hadden daar een plaat gezien: 'Grimbergen van het vat' en trokken daar na een goede douche naartoe. Helaas, geen Grimbergen! Wel een Beiers Weissbier (ook met een paterke op het glas) en dat smaakte ook! 

De gîte is proper en ze slapen in een kamer van 6: Vlaamse Greet, Franse Christian (uit Saint-Etienne) en Michel (uit Colmar), een Zwitsers koppel en een Duitse man.

Vandaag hebben ze weer prachtige zichten gehad en door het feit dat ze zo vroeg op pad zijn, hebben ze ook al enkele keren een schitterende zonsopgang gezien.

Angèle heeft haar 25km er al op zitten. Het was geen makkie vandaag. Ze schrijft zelf dat het een calvarietocht was met veel slijk en koeienvlaaien. Gladde bedoening dus daar aan de noordkust van Spanje...

Rond 17u00 zat alles dicht door de mist. Ze heeft dus nu halt gehouden op een zestal km voorbij Deba: aan de kapel van Santa Cruz of Ermito Kalbario, maar dat heb ik zelf niet op een kaart kunnen vinden...  Ze doet de groetjes aan allemaal! Voor de fans van Angèle hebben we ook haar totale kilometerstand in de rechtse kolom toegevoegd, zodat we vanaf nu beide dames op de kilometer kunnen volgen.

Via Greet en via Maria Van Gorp hebben we vernomen dat René gisteren jarig was! We wensen hem dan ook via de blog een gezond en gelukkig nieuw levensjaar toe, samen met zijn dapper vrouwtje Angèle!


De Bodegas Irache, waar water én wijn gratis vloeit...

Irache Vino Aqua
De keuze aan de pelgrim: links de wijn, rechts het water.

17:48 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-06-08

Dag 82: Puente la Reina - Estella

Om de hitte voor te zijn, vertrokken Greet en haar medepelgrims vandaag weer om 6u30. Aan de brug waar ze gisteren en ook vandaag weer  overmoesten om de stad te verlaten, is de legende van de Txori verbonden. Vroeger zou er op deze brug een beeltenis van de Maagd Maria gestaan hebben. Volgens de overlevering zou het Mariabeeld dagelijks bezoek gekregen hebben van een klein vogeltje (Txori is Baskisch voor 'vogel'), dat water uit de rivier in zijn bekje nam om de gezichten van Maria & Jezus te wassen en met zijn vleugeltjes de spinnenwebben wegsloeg. De beeltenis staat ondertussen in de kerk van het stadje, maar de legende leeft nog steeds voort in de naam Virgen del Txori, die de bewoners er aan geven.  

Ze staken dus de brug over en ook vandaag werd het weer een prachtige etappe. Ook het weer zat min of meer mee. Even was het wel wat onweerachtig, maar na een beetje regen klaarde de hemel weer helemaal op. Onderweg kwamen ze voorbij het middeleeuwse stadje Cirauqui waar ook weer een prachtige kerk te zien was. 'Te zien' is veel gezegd, want omdat de deuren gesloten waren, moesten onze pelgrims het met de buitenkant stellen. Het portaal was echter ook indrukwekkend door de Arabische invloeden die in de versieringen verwerkt zijn.

Na 23 km arriveerden ze uiteindelijk in Estella, een redelijk grote stad. Op hun route kwamen ze een koppel Zwitsers tegen dat nooit een huwelijksreis hadden kunnen doen, maar nu de gemiste kans toch nog wilden goedmaken en op de datum van hun 35ste huwelijksverjaardag naar Santiago vertrokken waren... Misschien een ideetje voor eventuele bloglezers om hun wederhelft te verrassen?

Ook onze Angèle blijft vlot verderstappen! Aan een hoog tempo bereikte ze vandaag 'na een paar stevige kuitenbijters' het stadje Getaria. Om daar te geraken moest ze 28 km afleggen, wat bij zo'n hitte en zo'n niveauverschillen zeker weer een hele prestatie is. Zelf beweert ze dat ze het aan haar energiebrood te danken heeft, maar wij weten wel beter!  

Toen Angèle gisteren bij een huis ging aankloppen om water te vragen, bleek ze bij een commune terechtgekomen te zijn. Vijftien mensen leefden er samen in en met de natuur en hadden zelfs een eigen bakkerij. De mensen waren echter enorm vriendelijk en Angèle mocht zelfs van hun overheerlijke brood proeven. Of het hier om hetzelfde 'energiebrood' gaat dat hierboven vermeld werd, viel uit de sms niet op te maken...

cirauqui_portaal
Het Arabische portaal van het kerkje in Cirauqui

20:05 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-06-08

Dag 81: Cizur Menor - Puente la Reina

23 km onder een stralende zon, met aankomst in Puente la Reina! Vanmorgen zijn ze om 05u45 opgestaan om de hitte vóór te zijn. Het was een mooie route, waarbij ze nog 2 km zijn afgeweken van de voorgeschreven weg om het kerkje van Sancta Maria d'Eunate (midden in de mooie natuur) te gaan bekijken. Mij zegt die naam niks, maar er schijnen daar bussen met toeristen naar toe te komen. "De Kerk van de Honderd Deuren" is gewijd aan de Maagd Maria. Tot nu toe is de herkomst van dit kerkje met de achthoekige bogengalerij onduidelijk. Het zou zowel een kerkhofkapel kunnen zijn, als een hospitaal van de orde der Johannieten of een kerk van de Tempeliers.

De gîte waarin ze verblijven, ligt zo een 350 meter van het centrum van Puente la Reina. Om het centrum te bereiken moeten ze via een prachtige stenen brug uit de 11de eeuw de rivier de Arga oversteken. Aan deze Romaanse brug heeft het stadje dan ook haar naam te danken (puente = brug). De beide routes van Valcarlos en Somport van de Jacobsweg verenigen zich bij Puente la Reina. De route d'Arles is er dus bijgekomen, waardoor vanaf nu ook Grieken en  Italianen hun pad zullen kruisen!

Vanavond zijn ze iets gaan drinken op kosten van Michel (bij een temperatuur van 37°C om 19u00 !) omdat die jarig is. 

Voor Angèle gaat ook alles voor de wind: die is vandaag na 24 km stappen aangekomen in San Sebastian. Ze heeft de beklimming én de afdaling van de Monte Jaizibel tot een goed einde gebracht. Daarmee was het voor haar echter nog niet afgebonjourd vandaag... Er zat nog een spectaculaire afdaling in naar de Pasaia Donibane! Dat er nog mensen zijn die goedkoop werken, wordt bewezen door de prijs die Angèle moest betalen aan de veerman: 60 eurocent! Nu snap ik dus helemaal niet meer waarom dat deuntje uit 'Who pays the ferryman?' zo lustig en opgewekt kan klinken! 0,6 euro en dan nog vragen wie dat gaat betalen ... Maar we wijken af: Angèle is met het bootje veilig en wel aan de andere kant geraakt en dus zit ze nu in San Sebastian. Berichtjes tussen Greet en Angèle zijn de laatste 2 dagen niet gelukt, door de GSM-kaartperikelen van Greet. Maar vanaf nu zou ook dat terug moeten lukken...  

santa maria d'eunate_edited
Kerkje van Sancta Maria d'Eunate oftewel de "Kerk van de Honderd Deuren"

puenta la reina - brug
De Romaanse brug uit de 11de eeuw in Puente la Reina

21:08 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-06-08

Dag 80: Zubiri - Cizur Menor

Het lukte ons eerst niet om contact te nemen met Greet, maar om kwart voor negen belde ze ons zelf vanuit een Spaanse telefooncel. Ze gebruikt sinds vanavond opnieuw haar Belgische GSM-nummer en is dus NIET meer bereikbaar op haar Franse nummer.

Greet & Co hebben vandaag 25 km gedaan en zitten in Cizur Menor. Ze hadden alweer mooi weer vandaag en zijn door Pamplona gestapt. Net voor Pamplona lag het stadje Villava, waar ze langs een schooltje kwamen waar het net speeltijd was. Het werd hen meteen duidelijk dat ze zich nog steeds in het Spaanse Baskenland bevinden: de kleutertjes liepen allemaal op het speelplein in rood-witte uniformpjes!

Via de Puente de la Magdalena, een Middeleeuwse brug, wandelden ze Pamplona binnen. Naast de brug staat een kruis voor de pelgims. Pamplona is een grote stad: via de brug kwamen ze terecht in het oude stadsgedeelte, daarna wandelden ze door het moderne stadsdeel met een groot park, het ziekenhuis en de universiteit van Navarra, de regio waartoe Pamplona behoort.

Voor vanavond vond het gezelschap weer onderdak in een gîte, waar ze opnieuw konden genieten van een uitgebreid pelgrimsmenu.

Hola! Angèle zit in Spanje! In Irún is ze op zoek gegaan naar kaartmateriaal maar dat heeft ze niet gevonden... In Hondaribbia, waarvan ze zegt dat het een heel mooi stadje is, heeft ze ook al geen kaarten gevonden! Dan is ze de bergen ingetrokken tot Nuestra Senora de Guadalupe en daar is ze gebleven. Totale afstand vandaag: 13 km. Morgen trekt ze verder, hopelijk vindt ze de goede weg zonder kaarten... 


Update:

Onze aandachtige bloglezers ontgaat blijkbaar niets. Greet heeft vanochtend haar matje achtergelaten en had vandaag inderdaad geen last meer van rugpijn. Ondertussen kregen we nog een berichtje dat Greet al in bed ligt en morgenochtend al om 5u45 zal opstaan om zo de hitte voor te zijn.    

pamplona puente de la magdalena
Pamplona - Puente de la Magdalena

pamplona-cizur menor
Een landschap tussen Pamplona en Cizur Menor

20:10 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Dag 79: Roncevalles - Zubiri

The night writer strikes again! Na een aangename avond met etentje én voetbal bij vrienden is het enthousiasme om de blog te schrijven niet bijzonder groot, temeer omdat straks een nieuwe werkdag wenkt. Anderzijds kunnen we de wachtenden morgenvroeg niet op hun honger laten zitten... 5500 fans can't be wrong!

Sint-Jacob heeft onze bede verhoord: hij is is dan toch maar eens met de grote baas gaan spreken en heeft eens ferm op de tafel geklopt! Resultaat: eindelijk prachtig weer voor onze beide pelgrims! Zo hoort het ook...

Greet zit na 22 km stappen met haar twee overblijvende kompanen in Zubiri. Dat is 5 km minder ver dan waar ze had gehoopt om te zitten vanavond...  De reden hiervoor is dat het lichamelijk een zware dag is geweest, met ondermeer een lange afdaling en een weg waarbij je hier en daar tot je enkels in de modder zat! Medepelgrim Michel heeft het begin van tendinitis en had daar behoorlijk last van tijdens de tocht van vandaag. Greet had last van lage rugpijn en wijt dat aan het extra gewicht van het matje dat ze sinds Saint-Jean meedraagt! Ofwel weegt het meegegeven matje zwaarder dan wij dachten of anders heeft René zijn matras aan Greet meegegeven in plaats van het voorziene matje. Feit is dat ze denkt dat het overgewicht daar zit en dat ze er van af wil! (Dat kan geen probleem zijn: ze kan het aan een arme pelgrim geven of aan een of andere verloren gelopen moslim... )   

Vanmorgen zaten ze rond 7 uur al (of nog?) in een bar! In de gîte konden ze geen ontbijt krijgen, in die bar wel! (Als we niet zeker wisten dat we met eerlijke pelgrims te doen hebben, zouden we nog gaan twijfelen aan de berichtgeving!)

Onze Angèle nadert Spanje met rasse schreden! Die is vanmorgen gestart langs de grote baan naar Saint-Jean-de-Luz. Gelukkig was er een fietspad naast de weg, zodat ze toch veilig kon stappen. Na 21 km bereikte ze Saint-Jean-de-Luz, maar daar voelde ze zich meer toerist dan pelgrim! Dat zag ze niet echt zitten en dus heeft ze er nog maar 4 km bijgedaan... Ze zit nu in Urrugne op nog slechts 7 km van de grens met Spanje en eigenlijk al op de noordelijke route!

Ziezo, mijn taak zit er op: ik kan dodo gaan doen... Morgen wordt het alleszins een interessante dag voor Greet die hopelijk (met of zonder matje) Pamplona bereikt, waar ze misschien met tomaten wordt bekogeld of achterna wordt gezeten door loslopende stieren! En Angèle gaat de Frans-Spaanse grens over, achterna gezeten door René in de mobilhome. We wensen ze allemaal alvast een schitterende tocht toe!       

roncesvalles
De vertrekplaats van vandaag: Roncevalles

00:48 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

17-06-08

Dag 78: Saint-Jean-Pied-de-Port - Roncevalles

Vandaag wordt het voor de eerste keer een echt gesplitste berichtgeving, met een Greet in Spanje en een Angèle in Frankrijk! Helaas is het weerbericht langs beide kanten hetzelfde: ze hebben de ganse dag regen gehad!

Greet heeft vandaag 29 km gestapt, is daardoor in één klap over de Pyreneëen getrokken en zit nu in Roncevalles in Spanje. 

Ex-kompaan Jean (die gestopt was in Saint-Jean, weet je wel!) had zich laten verleiden door zijn compagnon om gisteren nog mee naar Roncevalles te stappen en 's avonds per auto terug naar Saint-Jean te gaan. Bij zijn terugkomst gisterenavond had hij de rustnemende pelgrims prachtige foto's getoond van de overtocht. 

Het enthousiasme was bij de pelgrims dan ook bijzonder groot om aan de tocht naar Ronceval te beginnen vanmorgen. Jammer maar helaas! Ze werden echt niet beloond voor het klimwerk dat ze hebben gedaan: regen, wind, mist en modder was hun deel... De prachtige zichten die ze op de foto's van Jean hadden gezien, bleven in de mist en de regen steken!

Greet zit nu in het vrouwengedeelte van de enorme dortoir (120 slaapplaatsen)  van een gîte met Nederlandse uitbaters. Haar mannelijke kompanen slapen in het andere gedeelte (dat hopen we hier tenminsteKnipoog) Avondeten gebeurt in een restaurantje aan 9 Euro voor een pelgrimsmaaltijd, voor ontbijt moeten ze zelf zorgen. Maar je kan er croissantjes en broodjes kopen.  

Angèle heeft 24 km gedaan en moet richting Irun om daar op de noordelijke route te kunnen aansluiten. Ze is langs de 'Pas de Roland' gestapt en is nu in Espelette. Slaapplaats: in de mobilhome met René uiteraard! Ze liet ons weten dat het een heel mooie weg was vandaag, maar dat ook zij veel  regen heeft gehad.

We blijven dus nog met één vraag zitten: 'WAAR BLIJFT DAT LEKKER ZUIDERS WEER?' Heeft Saint-Jacques daarboven dan helemaal niks te protocollen?  

Pyreneëen(1)
Om toch een impressie te geven van het gebied waar Greet vandaag is doorgetrokken, posten we hierboven een zicht in de nabijheid van de Frans-Spaanse grens op de route naar Compostela (weliswaar bij mooi weer). Opnieuw met dank aan Luc & Dominique Bocaege voor de prachtige foto die ze daar in mei genomen hebben! 
 

20:52 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-06-08

Dag 77: Het uiteenvallen van het reisgenootschap

Vooraleer we het wedervaren van vandaag vertellen, nog een kleine anekdote die ons duo gisteren nog in Saint-Jean-le-Vieux (zo'n 4 km van Saint-Jean-Pied-de-Port) meemaakte. Toen ze 's middags hun boterhammen op een bankje aan het opeten waren, kwamen er enkele Vlamingen voorbij die vanuit Spanje naar Lourdes aan het fietsen waren. Onze BV's werden onmiddellijk herkend door het koppel, want ze hadden over hen gelezen in de krant!

Vandaag werd er zoals voorzien een rustdagje gehouden in Saint-Jean. Kompaan Michel moest namelijk naar de dokter waar hij medicatie voorgeschreven kreeg voor zijn beginnende tendinitis. De andere resigenoten maakten van het moment gebruik om de stad te bezichtigen en nog enkele noodzakelijke dingen aan te kopen. Om 12u00 waren Michel, Christian en Greet bij Angèle en René in de mobilhome uitgenodigd voor een heerlijk glaasje champagne, dat Angèles schoonzus Godelieve had meegegeven om de prestatie te vieren. En toen brak het moment aan waarop onze twee bloedszusters afscheid moesten nemen. Ze hebben tijdens die 1825 kilometer samen heel wat meegemaakt. Zo waren er vele regendagen, overstromingen, hittegolven, blaren en andere ongemakken, maar ook enorm fijne momenten, zoals bijzondere ontmoetingen, lekkere maaltijden, prachtige vergezichten na een steile klim, een warme douche en een goed bed na een zware dag. Ook de mijlpalen op hun tocht en het triomfgevoel bij de aankomst in ondermeer Vézelay en Saint-Jean-Pied-de-Port zullen ze niet gauw vergeten. Kortom, na 77 dagen lief en leed gedeeld te hebben, viel het afscheid bijzonder zwaar. Het was zó emotioneel dat zelfs de mannen, die het duo toch maar een dikke week aan het volgen waren, zelf ook tranen in de ogen kregen. Maar ieder volgt zijn eigen weg en zo vertrok Angèle een uurtje later op zoek naar de noordelijke pelgrimsweg, terwijl Greet morgen op de Camino Frances verdergaat.

Intussen hebben we van Angèle reeds bericht gekregen dat ze al 14 km heeft afgelegd tot in Saint-Martin-d'Arrossa. Ze mist Greet al - en datzelfde gevoel was door Greet ook al verwoord aan de telefoon.  


We hopen nu ook van Angèle dagelijks verdere nieuwtjes te krijgen, zodat de blog nog steeds van hen allebei blijft. In de titel zullen we de stopplaatsen van Greet blijven vermelden, maar op de kaartjes en in de tekst blijven we Angèle ook trouw volgen als we de nodige informatie krijgen (van wie dan ook). 

Verder is de reisweg, die je rechtsboven in beeld krijgt, gesplitst in twee kaarten, zodat de reiswegen van onze twee pelgrims zichtbaar blijven. Wie de gedetailleerde weg in Frankrijk mét alle stopplaatsen nog eens terug wil zien, kan die nog steeds bekijken onder de links (links op uw scherm), onder 'Gedetailleerde weg Frankrijk'.

greet&angele

Na 77 dagen gaan Greet en Angèle elk hun eigen weg...

17:44 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

15-06-08

Dag 76: Ostabat - Saint-Jean-Pied-de-Port

Vandaag legde ons duo hun laatste gezamelijke staptocht van 20 km af en bereikten ze het volgende hoogtepunt op hun tocht: Saint-Jean-Pied-de-Port. Historisch gezien is het stadje al sinds de Middeleeuwen van groot belang, omdat het vlakbij de Roncevauxpas ligt. 'Pied-de-Port' betekent dan ook letterlijk: 'aan de voet van de bergpas'. Alle pelgrimroutes uit Vézelay, Parijs en Le Puy-en-Velay komen hier samen en van oudsher is dit dan ook het laatste rustpunt voor de steile doortocht door de Pyreneëen naar Spanje.

Het gezelschap (want ook de mannelijke kompanen van de voorbije dagen waren er weer bij) trok de stad binnen via de Porte Saint-Jacques, wat een erg ontroerend moment was. Wat in Le Puy aan emotie ontbrak, was in Saint-Jean des te meer te vinden. De vele kilometers die ze tot nu toe hadden moeten overwinnen om hier te raken, bezorgden een krop in de keel. Hun kompanen (die zelf een pak minder kilometers in de benen hebben) vonden het een hele prestatie en stonden erop om ons duo voor de citadel op foto vast te leggen. 

Overnachten gebeurt in een gîte met de prachtige naam 'Le Chemin de l'étoile', dus als ze vanavond nog niet goed slapen, weet ik het ook niet meer. Aangezien Michel blijkbaar ook al het begin van een tendinitis heeft, wordt er morgen een rustdag gehouden (en zo wordt de scheiding tussen onze twee pelgrims nog een dagje langer uitgesteld). Vanavond gaan ze met z'n tienen samen eten om de prestatie te vieren. Ondertussen zijn de drie Braziliaanse dames namelijk tóch terug komen opdagen (dit keer waarschijnlijk wel voor het laatst, omdat ze morgen het vliegtuig terug zouden nemen), verder hebben we dan nog onze vier Franse kompanen en als tiende man natuurlijk René. En dat diner hebben onze pelgrims dan ook dubbel en dik verdiend!!!

Porte Saint-Jacques

Porte Saint-Jacques, zo genoemd omdat de pelgrims langs deze weg de stad binnenkomen (aan de andere kant verlaten ze de stad via de Porte d'Espagne, die hen naar de route door de Pyreneëen leidt.

20:15 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-06-08

Dag 75: Aroue - Ostabat

Vandaag hadden onze pelgrims de weergoden nog eens mee, waardoor ze tijdens hun tocht van 22 km eindelijk voluit konden genieten van de prachtige zichten op de omgeving. Vooral de Pyreneëen, die nu nog slechts op een dagmars af zijn, liggen veelbelovend te lonken. Vanmiddag klommen ze tot op een bergtop, waar een mooi kapelletje was gebouwd met een schuilhutje ernaast. We hoeven al niet meer te vermelden dat het uitzicht daar ook adembenemend was. 

Angèle slaapt vanavond voor de derde nacht op rij in de mobilhome, terwijl Greet haar intrek nam in een gîte (samen met haar mannelijke kompanen, die onze dames ook vandaag weer vergezeld hebben). Greet mocht, net als gisteren trouwens, in de mobilhome gaan eten.  Maar omdat de gîte wordt uitgebaat door Basken, die in hun programma een Baskische avond voorzien met typische gerechten en muziek (de uitbater zou live zingen), wou Greet zo'n kans niet laten liggen en eet ze dus in de gîte...

Morgen arriveren ze als alles volgens plan verloopt in Saint-Jean, wat weer een mijlpaal in hun tocht zal zijn. Met deze prestatie komt jammer genoeg ook het onherroepelijke afscheid van ons duo dichterbij...

DSCN0772b

Nog even een onafscheidelijk duo...

19:02 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-06-08

Dag 74: Navarenx - Aroue

Ook het Franse Baskenland is blijkbaar niet overal even herbergzaam. In de gîte waar Greet en Angèle vannacht slapen, is er geen telefoonbereik. 

Gelukkig ontvingen we wel twee smsjes van Greet met info over hun wedervaren van vandaag. Na 18 km stappen bereikten onze pelgrims Aroue. Nog mooi op schema dus om tegen zondag in Saint Jean-Pied-de-Port te kunnen arriveren. Ze kregen onderweg weer heel wat regen te verwerken, maar hun natte tocht leverde wel een mooie ervaring op: ze zagen vandaag voor het eerst héél duidelijk de Pyreneëen liggen. Spanje nadert met rasse schreden...

Tot morgen, hopelijk met meer nieuws!

23:11 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Dag 73: Arthez-de-Béarn - Navarenx

Het leven van een blog-writer met een writer's block kan hard zijn... Zeker op een donderdagnacht na een match volleybal mét après-volleybal. Maar dura lex sed lex: de blog moet en zal elke dag een update krijgen!

De ladies zitten in Frans Baskenland. En de ladies stappen niet langer alleen, een aantal gentlemen is erbij gebleven d.w.z. drie van de vier. (Hun versie is dat de vierde, Marcel, op voorhand had gezegd dat hij zou stoppen gisterenavond. Feit is dat de man het niet lang heeft uitgehouden bij hen...). Jean stopt in Saint-Jean (zou ik ook doen als ik heilig verklaard was, iets waar overigens niet veel kans toe bestaat...). Michel en Christian zullen de Camino Frances volgen tot in Santiago.

Intussen is er nog een gentleman bijgekomen en dat is onze alom geliefde René! Die is gisterenmorgen vertrokken in Lille en had me gezegd dat hij het 'op zijn gemakske' ging doen, met een aantal tussenstops. En vandaag na de middag staat hij al ginder! Nu had hij eens snel moeten rijden met zijn mobilhome GT Mach 1, wanneer was hij dan aangekomen? Enfin, het doet ons plezier dat hij al veilig en wel ter plaatse is!

Het hierboven vermelde vijftal wandelt niet alleen samen, ook 's nachts wijken ze blijkbaar niet van elkaars zijde: ze slapen vannacht met vijf op een kamer in een gîte communal. En het Duitse meisje waarvan we eerder reeds hebben gesproken, is ook terug opgedoken. Ze heeft intussen zelfs een naam gekregen: Emilie.

Vandaag hebben ze weer veel natuur gezien, want het was droog en ze hebben terug de GR-route gevolgd: 29km lang. Voor de eerste keer zijn ze een onvriendelijke mens tegengekomen in Frankrijk. De eerste rode kaart was voor een boer met een koe en twee honden, waarvoor ze aan de kant van de weg gingen staan om hen te laten passeren. Ze wilden ook een foto trekken van hem en misschien was hij daarmee niet gediend. Hij snauwde hen toe: 'Vas-y' en ze kregen geen kans om hem uit te leggen dat ze hem eerst wilde laten gaan. Vanavond is de man dan ook prompt uit het geheugen van de fotoapparaatjes van de pelgrims gewist! Eigen schuld, dikke bult!         

Vanaf morgen worden de etappes wat korter en zondag is het zover: Saint-Jean! Waarschijnlijk wordt dat gevierd met een rustdag en daarna komt de onvermijdelijke scheiding van ons koningskoppel... Maar volgens René betekent dat niet het einde van de Greet  &  Angèle blog. En zolang we info krijgen van wie waar is en wanneer ze mekaar ginder terug ontmoeten, blijven jullie met alle plezier leesvoer krijgen over onze teerbeminde favoriete pelgrimmetjes!  

01:57 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-06-08

Dag 72: Arzacq Arraziguet - Arthez-de-Béarn

Onze dames zijn blijkbaar niet alleen populair bij de bloglezers, ook in het buitenland winnen ze aan (mannelijke) aanhang. Gisteren werden ze op hun dagtocht al vergezeld door medepelgrim Christian en vandaag kwamen daar nog eens 3 andere stappers bij: Marcel, Michel en Jean. Tijdens de dag was het weer extreem warm en zo bereikten ze droog hun eindbestemming na 31 km. In de gîte ontmoetten ze weer enkele oud-bekenden, waaronder een jonge pelgrim die de tocht ook te voet onderneemt en een vrouw uit Wenen die de kilometers met de fiets aflegt. De gîte is eigendom van een bakker en dat heeft als voordeel dat ze morgen met z'n allen in de bakkerij mogen gaan ontbijten. Ovenverse broodjes verzekerd dus!

Ook vanavond werd de innerlijke mens goed versterkt en deed de groep van zes zich tegoed aan een (naar eigen zeggen: rijkelijk) pelgrimsmenu. Het enige minpuntje was het onweer bij het buitenkomen, zodat ze uiteindelijk tóch nog een natte broek haalden. Maar ook dat kon de pret niet drukken, want zo te horen zit de sfeer er nog altijd héél dik in!


Ondertussen kunnen we ook al melden dat René vanmorgen vertrokken is richting Zuid-Frankrijk.

21:54 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-06-08

Dag 71: Air sur l'Adour - Arzacq Arraziguet

Ze hebben de Pyreneëen gezien: een beetje mistig maar onmiskenbaar! En ook een wegwijzer met Saint-Jacques 932km! Nog een boogscheut met een ferme boog dus...

29km met aankomst in het dorpje met de naam waarmee ik mijn vingers in de knoop heb gekregen bij het intikken. Hoe bedenken ze het? Dus voor de naam van het dorpje: zie hierboven... 

Ze hebben een toffe gîte gevonden als slaapplaats en hebben alweer een aantal oude bekenden teruggezien: zoals 3 mannen die mekaar onderweg hebben leren kennen en sindsdien samen optrekken en ook Wim, de sympathieke Nederlander waarover we het vroeger reeds gehad hebben. Vandaag hebben ze in droge omstandigheden kunnen stappen, maar vanavond hebben ze een onweer gehad om u tegen te zeggen. Ze hebben ook een blik kunnen werpen op de voorspellingen van de meteo en misschien hadden ze dat beter niet gedaan... Morgen slecht, overmorgen slecht: water en modder troef dus! Het zuiderse gevoel is weer even ver weg, hoewel: vannacht slapen ze in Spanje! Hun overburen slapen in Portugal! De bedenker van de namen van de kamers in de gîte is dus duidelijk een positieve denker!  

De volgende etappe gaan ze samen stappen met een aantal van de pelgrims die vanavond in de gîte verblijven. De GR laten ze weer even links liggen omdat die er te gevaarlijk bij ligt. Andere pelgrims waren ook reeds gevallen in een poging om langs de GR verder te gaan. Er zal dus morgen een bende natte asfaltvreters op de baan zijn van je-weet-wel naar we-zien-wel!  

pyreneeen
Een meertje in Arzacq, met in de verte de mistige Pyreneëen

21:31 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Dag 70: Nogaro - Air sur l'Adour

Eindelijk een beetje een zuiders gevoel! Maar ze hebben er alweer moeten op wachten tot vanavond... Vanmorgen waren ze in de regen vertrokken, tegen de middag hield het op maar bleef de lucht grijs. Pas 's avonds werd het warm en aangenaam.

Vandaag zaten ze de ganse dag in de pure natuur. Ze hebben weer reuzenregenwormen gezien en ja: alweer discussies over de lengte. Er is dan maar een foto getrokken waarop te zien is dat de schoen van Angèle het in lengte moet afleggen tegen de regenworm, wat ons doet veronderstellen dat we over meer dan 30cm praten!

Bekende gezichten van pelgrims hebben ze nog wel gezien vandaag. Al moet worden gezegd dat ze afscheid hebben genomen van de Braziliaanse dames. Ze hebben wel een adres gekregen en zijn uitgenodigd om volgend jaar in Brazilië te gaan wandelen. Naar een Parijzenaar moeten ze een kaartje sturen en hij zal hetzelfde naar hen doen.

Verdere nieuwtjes: volgens hun planning zullen ze zondag in Saint-Jean aankomen. René vertrekt waarschijnlijk woensdag vanuit Lille met de mobilhome, maar zal zijn tijd nemen om naar daar te rijden. Onderweg brengt hij misschien nog een bezoekje aan kennissen, om dan ten laatste zaterdag of zondag in Saint-Jean aan te komen. Goede reis René en kom veilig aan!      

Airsurl'adour
Centrum van Air sur l'Adour

00:11 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-06-08

Dag 69: Eauze - Nogaro

Een zondagwandelingetje van 18 km met aankomst in Nogaro: dat was het menu voor vandaag.

Meteo: droog weer: vóór de middag zon, na de middag bewolkt. Ze hebben een boer ontmoet die zijn 'verzopen' plantjes aan het proberen redden was. De man zei dat dit weer niet normaal was voor de streek in deze tijd van het jaar. Na wat ze vorige weken hebben meegemaakt, konden ze dat enkel maar bevestigen...

Gisteren zijn ze over een oud bruggetje gestapt, waarop een tekst stond waarin gezegd werd dat het nog amper 1000 km was tot Santiago en dat de Pyreneëen bijna in het zicht zijn. Maar tot nu toe hebben ze de Pyreneëen nog niet gezien.

Vanavond slapen ze in een gîte met half pension. Morgen staan er 28 km op het programma. Saint-Jean staat te wenken!

 

23:35 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-06-08

Dag 68: Condom - Eauze

Waar konden ze veiliger zitten dan in Condom? (Een lullige opmerking misschien, maar ik kon het niet laten...) Vandaag moesten ze echter verder en weer de regen in...

Gelukkig is het na de middag droog geworden en konden ze de regenkledij terug uittrekken. En het is een lange etappe geworden: 34km. Hiermee duwen ze hun gemiddelde per stapdag (de 4 rustdagen dus niet mee gerekend) terug boven de 25 (25,06km per stapdag om correct te zijn!)

De wegen waren vandaag terug beter d.w.z. minder modder en minder losse stenen. Beide dames ondervonden ook geen enkele pijn meer aan de voetjes. Niets dan goed nieuws dus.

We hopen dat jullie de fotootjes die we hebben bijgevoegd vanaf dag 54 hebben gevonden, zodat jullie zelf kunnen vaststellen dat we niet hebben gelogen over de overstromingen en de zware weersomstandigheden. Maar dan hebben jullie ook kunnen zien dat de lach nog steeds op hun gezichtjes staat en daar maken ze ons ook heel blij mee!

 

22:10 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-06-08

Dag 67: Lectoure - Condom

Vandaag hadden de dames weer een moeilijke etappe te verwerken: niet alleen bemoeilijkte de zware leemgrond hun tocht, daarbij krioelde het op de modderweggetjes ook nog eens van de muggen, zodat ze tot bloedens toe gebeten werden... Wat later begon het daarbij nog eens te regenen, maar in de namiddag kreeg de Heilige Jakob blijkbaar toch medelijden en kwam het zonnetje er weer door. (Volgens de Fransen is het trieste weer daar trouwens ook abnormaal: het zou er rond deze periode namelijk droog en héél warm moeten zijn...)

Na 25 km doorbijten, arriveerden ze in Condom (in het Frans gebruiken ze voor het voorbehoedsmiddel dat u nu waarschijnlijk voor ogen springt meestal wijselijk het woord préservatif). Het stadje is verder bekend voor het produceren van armagnac. Net als bij champagne mogen alleen in dit gebied geoogste druiven tot armagnac gedistilleerd worden. Deze drank wordt onderverdeeld in drie soorten: Bas, Ténarèze en Haut, waarvan de middelste de beste blijkt te zijn. 

En onze dames hebben het getroffen, want het toeval wil dat de Ténarèze nu net in het departement Gers (en dus ook in Condom) geproduceerd wordt. Sterker nog, hun gîte blijkt een gerestaureerde kelder te zijn waar ze vroeger nog armagnac distilleerden, wat ook te merken was aan een grote druivenpers die er nog stond. En de pret kan niet op, want vanavond kunnen ze zich tegoed doen aan een Galette Bretonne. Het belooft dus een mooie avond te worden! Knipoog

20040620_dscn4700
Blik op Condom met de Cathédral St-Pierre


De opmerkzame lezer zal merken dat het er eindelijk van gekomen is om de beloofde foto's van de voorbije dagen (vanaf dag 54) op de blog te posten. Met dank aan Chris (en Greet zelf natuurlijk) voor de mooie foto's!

21:38 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-06-08

Dag 66: Saint-Antoine - Lectoure

Gisteren niks, vandaag dubbele portie!

Ze hebben gisteren 27 km afgelegd en zijn tot in Saint-Antoine aangekomen. Het was een warme en vooral droge dag. Greet heeft na 3 dagen voor de eerste maal haar stapschoenen terug aangetrokken en alles is goed verlopen. In Saint-Antoine vonden ze een gîte, waar ze in een kamer van 5 met 3 hebben overnacht: Angèle, Greet en een Duits Mädchen. 's Avonds zijn ze met alle mensen die in de gîte verbleven, het pelgrimsmenu gaan eten in het restaurantje.

Zo leerden ze een gelovige 74-jarige dame uit Nijvel kennen, die voor haar zoon een stuk Camino stapte. De bagage werd wel steeds naar het volgende punt gebracht, maar het blijft een sterke prestatie...

Een tocht van 26km bracht hen vandaag naar Lectoure. Het was alweer een droge dag, al werd het in de namiddag een beetje onweerachtig... In de voormiddag werd de GR-route gevolgd, maar in de namiddag was dit niet meer te doen. De leemgrond maakte dat hun schoenen en hun stokken bleven steken... De leem bleef aan hun schoenen plakken en ging er niet zomaar af: er kwam in de chambre d'hôte een badje warm water bij te pas om alles van de zolen af te krijgen!

In Lectoure zijn de dames naar de kapper geweest. De 'lange lokken' moesten er af. Maar wees gerust René, hun kapsel is geen milimetercoupe geworden!

Lectoure
Het stadje Lectoure, dat gedomineerd wordt door de 13de-eeuwse kathedraal.

20:01 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-06-08

Dag 65: Moissac - Saint-Antoine

Geen teken van leven gekregen vandaag. Geen bereik met de GSM. Ze hadden het trouwens gisteren al aangegeven dat ze vandaag weer eens 'in the middle of nowhere' zouden zitten en vermoedelijk geen contact zouden kunnen maken. (Of hebben ze toch te veel spray gebruikt?Knipoog) Bij gebrek aan info vanavond, geven we hieronder alvast een foto mee van de voorbije week.

PS. Pedro, ze hebben eigenlijk geen enkele bedluis gezien hoor! Enkel de waarschuwing van die man en het idee alleen al dat er eentje meegekomen zou zijn, waren voldoende voor de anti-bedluiscampagne. En tegen volgend jaar als jij komt, leven die beestjes misschien niet meer óf zijn ze al wat verder opgeschoten in hun springtocht naar Compostela!      

Presentatie1
Angèle, Chris & Greet

22:48 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-06-08

Dag 64: Lauzerte - Moissac

Vandaag zijn ze weer als trio vertrokken: 1 van de Braziliaanse dames wilde met hen meestappen en heeft dat ook gedaan. De andere twee hebben de asfaltweg genomen omdat de GR te gevaarlijk was gebleken: één van de dames was gevallen en had zich pijn gedaan.

Rond 13u00 ( en 25km verder ) zijn ze in Moissac aangekomen. De man van de gîte vroeg waar ze hadden overnacht en toen ze hem dat zeiden, waarschuwde hij direct voor bedluizen! Resultaat: onze dames hebben weinig van Moissac gezien! Ze zijn onmiddellijk alles beginnen wassen, hebben een spray gekocht bij de apotheker en hebben hun slaapzakken zodanig ingespoten dat we enkel kunnen hopen dat ze zelf niet met de pootjes naar omhoog liggen morgenvroeg!

P.S. Voor de foto's hebben we nog geen tijd gehad: maar beloofd is beloofd: vóór het einde van de week zetten we ze op de blog!

22:56 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-06-08

Dag 63: Lascabanes - Lauzerte

Eerst nog wat nieuws van gisterenavond: er was een pelgrimswijding in het kerkje van Lascabanes om 18u00 's avonds. Daar werd door de priester van elke pelgrim één voet gewassen. Tijdens de mis werden alle namen en nationaliteiten van de pelgrims opgenoemd, die de vorige week waren langs gekomen. Na de mis mochten de aanwezige pelgrims op hun beurt hun naam en nationaliteit opgeven en die worden dan volgende week afgeroepen...

Vandaag was er (voor de verandering) alweer regen. Vele pelgrims hebben de GR-route moeten verlaten omdat de modderweg te glibberig was geworden. Via Saint-Laurent-Lolmie zijn ze naar Lauzerte gestapt. Voor Greet was dit de derde dag dat ze met haar Tevas (sandalen) heeft gestapt. De teentjes die danig gekneusd waren door met die natte stapschoenen te lopen, voelen zich een pak beter als ze vrij zitten dan dat ze gekneld in de stapschoenen zitten. Er zit beterschap in, dus hopelijk kan ze zo snel mogelijk terug de stapschoenen aantrekken, want die bieden een betere bescherming tegen de schokken en tegen het stoten met de tenen tegen stenen. 

In Lauzerte slapen ze in een gîte municipal voor de bescheiden prijs van 10 Euro. Er zijn daar verscheidene kamers en er zitten dus een aantal pelgrims bij mekaar: de drie Braziliaanse vrouwtjes, een Nederlands koppel, een Zweed, een Zwitser en zelfs (raar maar waar) een paar Fransen.  Vanavond zijn ze met 8 op zoek gegaan naar een warme maaltijd. Alle restaurants waren maandagavond dicht, maar ze vonden dan toch een tapasbar open.

Toen we vanavond belden was het ongeveer vijf voor negen en de zon scheen! Hopelijk is die morgenvroeg weer van de partij.

Vanavond heeft het thuisfront Chris terug gezien. We zijn dus tal van verhalen én een hoop foto's rijker. Vandaag komt het er niet meer van om ze nog in de blog te stoppen, maar we zullen de komende dagen ons best doen want de foto's zijn echt wel de moeite waard! Chris had in elk geval ook een toffe stapweek gehad en kwam met spijt in het hart terug naar huis. Morgen zit het thuisfront alweer met een jarige: Evelien! Wegens de feestelijkheden zal de blog dus alweer laat, maar zeer zeker worden aangepast: waarschijnlijk komen ze morgen aan in Moissac!   

modderweg

23:52 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-06-08

Dag 62: Cahors - Lascabanes

Gisterenavond is ons trio nog in een internetcafé binnengelopen waar ze nog een stukje van de blog hebben kunnen bekijken. Niet alles, want ze hebben zich moeten haasten omdat de winkel sloot om 17u00. Vanochtend zijn ze dan met drie over de Pont Valentré in Cahors gestapt: ik zeg wel degelijk met drie, want Chris heeft hen uitgeleide gedaan! Aan de overzijde van de pelgrimsbrug begon voor Angèle en Greet de klim, voor Chris de terugreis via Limoges naar huis toe... Het afscheid was emotioneel, want al was het maar een week tesamen, het was een alweer een periode die mooie herinneringen heeft achtergelaten. Maar als dit afscheid al emotioneel was, wil ik niet weten hoe het in St. Jean Pied de Port zal zijn, als de wegen van Angèle en Greet gaan splitsen!

Na hun klim op een alweer moeilijk begaanbare GR65 zijn ze de asfaltweg blijven volgen. In de namiddag is het terug beginnen regenen... Om halfvier wandelden ze dan na 25km Lascabanes binnen. Ze slapen daar vannacht in een gîte op een kamer met drie Braziliaanse dames die vorig jaar van Saint-Jean naar Santiago stapten en dit jaar van Le Puy tot Saint-Jean! De gîte blijkt een uitstekend adresje te zijn en ze hebben vanavond heel lekker gegeten.

DSCN0871
Onze pelgrims vertrekken uit Cahors via de Pont Valentré  

DSCN0876

De laatste glimp die Chris van hen mocht opvangen voor ze met een steile klim in de bossen verdwenen...

Presentatie1

Een straatje in Lascabanes

 

23:03 Gepost door Het thuisfront in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |