28-09-16

test

Test

19:51 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-09-11

Dag 31: Santiago de Compostela - Berchem (1844 km)

En Greetje is terug thuis. Trouwe vriend Marcel is haar gaan afhalen van de vlieghaven deze namiddag en heeft haar thuis gebracht. (Den deze kon dat niet want die moest gaan werken...).

Van de buil is nog weinig te merken (ze kan dat natuurlijk goed verstoppen onder haar blonde krullen), maar de genezende schaafwonden op de linkerschouder zijn nog goed merkbaar. Dat komt dus allemaal wel in orde. Maar ze loopt hier wel een beetje te manken en haar voet is wat gezwollen en dat vind ik erger. Dus morgen om halfnegen naar de dokter en hopen dat het niet erg is. Nogmaals dank, zowel van Greet als van mij voor de steun die we van jullie hebben gekregen. 

Uiteindelijk is deze 4de editie van haar jaarlijkse tochten op Camino-wegen zeker niet de tofste geweest... Het blijft natuurlijk een mooie prestatie van haar, maar de ontgoocheling over de medische problemen waardoor ze meer dan 1 week niet heeft kunnen stappen, het feit dat ze bestolen werd door collega-pelgrims en daarbij de minder goede mentaliteit van verscheiden pelgrims zijn toch zaken die blijven hangen in haar hoofdje...

Maar toch denk ik dat de Camino-microbe bij Greet helemaal niet weg is. We zien wel, hoe het verder loopt in ons leven: misschien zit ik volgend jaar rond deze tijd (bij leven en welzijn) toch wel weer achter mijn PC-tje om reisverslagen te maken. Ik eindig nu mijn blogperiode 2011 met wat ik had beloofd: een foto die ik vanavond heb genomen van ons moedig pelgrimmetje Greet ! Tot ziens allemaal.

DSC01338.JPG

21:09 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-09-11

Dag 30: Santiago de Compostela (toeristisch dagje)

Weinig te melden: de pelgrims hebben wat inkopen gedaan en zijn 's middags naar de pelgrimsmis gegaan. Wonder boven wonder: er zijn tekstjes gelezen in enkele talen buiten het Spaans! Ze leren het dus toch nog, beter laat dan nooit...

Met Greet gaat het beter wat de eetgewoonten betreft. Ze eet al terug wat meer dan witte rijst en droge kip. Wat de voet betreft: daar zit weinig beterschap in. Ze gaat thuis dus wel degelijk naar een dokter om te laten onderzoeken wat de oorzaak van de pijn is. En morgen komt ze thuis, dus vanavond nog even wat orde brengen in huis (voor zover het mogelijk is, want de werkzaamheden zijn nog niet gedaan)    

20:34 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Dag 29: Santiago de Compostela (Finisterra)

Vandaag zijn onze pelgrims naar Finisterra geweest met de bus. Wel een kleine misrekening: 3 uren bus om daar te geraken en 3 uren bus om terug te komen! Dat was wel wat veel van het goede...

In Santiago zijn ze een oude bekende tegengekomen. Ze zijn met de Braziliaan Luis een koffie gaan drinken en wat bij gaan babbelen. Lang kunnen ze mekaar geen gezelschap houden, want Luis moet naar Porto om zijn vlucht huiswaarts te nemen.

Met de voet van Greet gaat het een beetje beter, maar echt goed kan ze het nog niet noemen. Als ze thuis komt, gaat ze langs de dokter om een plaatje te laten nemen, want ze twijfelt nog steeds of het wel tendinitis is. Hoe dan ook: het komt niet door te weinig training, te lang en te veel te stappen, teveel gewicht mee te dragen, te weinig te drinken of te hoge temperaturen te moeten trotseren (dixit Greetje). We zien het wel als ze thuis is en hopen dat alles goed komt.

Ikzelf begin er meer en meer naast te kloppen: vandaag zat ik voor mijn werk in een fabriek in Tienen, terwijl ik in een ziekenhuis in Asse werd verwacht! Maar alles is goed gekomen, beide klanten vonden het niet erg om de dagen om te wisselen. Ik zal nog met mijn kopke in de week vakantie gezeten hebben, denk ik. Het zal wel beteren met de ouderdom zeker?Onbeslist    

00:16 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

12-09-11

Dag 28: Padron - Santiago de Compostela (25 km)

De laatste loodjes hebben zwaar gewogen. Maar Greet is eindelijk in Santiago en daar wilde ze naar toe: alles OK dus! Al was er voor vandaag schitterend weer voorspeld, toch zijn ze vanmorgen in de gietende regen vertrokken. Voor Greet niet zo erg, want die zat snel in de bus, voor Michel iets erger want die moest de laatste 25 km nog te voet afleggen. Gelukkig is het rond de middag opgeklaard en om 13u30, onder een stralende zon, is Greet dan mee door de Porto Saxeira de stad binnengewandeld tot op het eindpunt vóór de kathedraal...  

De plannen blijven verder onveranderd: morgen een kijkje nemen of die grote plas er nog ligt achter Finisterra en overmorgen terug in euh, hoe heet die stad ook al weer... En donderdag zit ze 's morgens al om 06u10 op de bus om rond halfzeven zeker in de luchthaven te zijn.

Ik weet het: de blog is saai geworden, het is enkel verslaggeving geworden. En boeiende dingen vertellen over mensen die alle dagen de bus nemen, is moeilijk. We slepen ons dus naar donderdag, gelukkig niet bij meer dan 30°C en niet met een rugzak van 12 of 13kg op onze rug. A working class hero is something to be!

  

23:42 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

11-09-11

Dag 27: Caldas de Reis - Padron (18 km)

Omdat het zo donker is, wordt het vertrekuur wat verlaat. Michel is om 8u30 door de gietende regen vertrokken voor zijn tocht naar Padron. Greet heeft dan de bus genomen, toevallig ook naar Padron. Om 12u15 had onze Alsaciaanse vriend er de 18 km al op zitten en kwam hij kloddernat in de albergue aan. Hij was de eerste daar, wat maakt dat je nog een bed kan kiezen in de slaapplaats en dat de toiletten en de douches nog proper zijn. De volgende dagen wordt er goed weer aangekondigd, wat het voor iedereen die onderweg is toch een stuk aangenamer maakt.

En morgen zijn we aan de laatste etappe: 25 km van Padron naar Santiago. Greetje zal de bus nemen, ('t is van de moet) Michel gaat ook verder (maar wel te voet). Ze hebben een afspraak aan de Porto Saxeira, langswaar alle pelgrims vanuit Portugal Santiago binnen komen. Daar sluit Greet aan bij Michel om dan de laatste kilometer toch nog mee af te leggen. Misschien een beetje symbolisch, maar toch vind ik dat ze dat dik verdiend heeft na alle miserie van de laatste weken! En dat ze er in Santiago maar eens een goeie op drinkt om alle teleurstellingen weg te spoelen... En als er hier en daar nog wat restjes ontgoocheling zouden blijven hangen, moet ze nog maar een tweede drinken: Schol, nondedjol !

Voor dinsdag staat er een bezoek aan Finisterra op de agenda en woensdag bezoeken ze Santiago de Compostela. Daar krijgen pelgrims blijkbaar nooit genoeg van... En dan donderdagmorgen zeer vroeg uit het nestje, want om halfnegen moet ze al op het vliegveld zijn voor de terugvlucht. Als daar nog meer over te vertellen valt, zal ik het zeker niet laten. En een foto van de gehavende pelgrim bij aankomst hebben jullie zeker nog te goed van mij!

Mijn weekje verlof van wandelen, fietsen en genieten, zit er nu definitief op. Morgen wacht mij een nieuwe werkweek en dat gaat nog geen klein beetje pijn doen morgenvroeg, mijn gedacht! Slaapwel en ook aan jullie een goede, toffe week gewenst!     

 

22:14 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Dag 26: Pontevedra - Caldas de Reis (23 km)

Vandaag is Greetje met de bus aangekomen in Caldas de Reis. In de albergue zitten heel veel pelgrims, vooral Spanjaarden en Duitsers, ook een paar Fransen. Maar ze merkt toch op dat er een iets andere mentaliteit heerst onder de pelgrims, zowel op de baan als in de slaapplaatsen, dan bijvoorbeeld op de route van de Camino Frances. Daar zegt iedereen spontaan een goedendag en wordt er zeer snel verbroederd en verzusterd en worden er verhalen uitgewisseld. Op deze route hebben ze bijvoorbeeld al meegemaakt dat pelgrims hun hoofd wegdraaien om zeker geen goedendag te moeten zeggen... Bizar!

O ja, nu ik toch op de kap van de pelgrims zit, moet ik nog wat vertellen: toen Greet uit de kliniek terug in de albergue kwam, bleek dat zowel het zakje om haar slaapzak in op te bergen als haar Petzl (led-lamp die je op je voorhoofd kan plaatsen, zodat je als je vroeg wil vertrekken, niet te veel mensen stoort bij het inpakken) gestolen waren. Er zit dus blijkbaar altijd en overal kaf tussen het koren... Ik hoop dat de batterijen uitlopen in de rugzak van de dief, zodat al zijn/haar kleren vol gaten komen te zitten! Voilà dat is nu mijn slecht karakter, maar ik ben dus ook geen pelgrimRoepen...

Verder kan ik alleen maar melden dat er nog een andere, Franstalige blog bestaat over de tocht van Michel. Wie geïnteresseerd is, kan die bekijken op compostelle.2011.voila.net Ik zal in deze blog de link van de andere blog bij de links plaatsen: dat lijkt me logisch. Misschien straks meer nieuws. Ik ben terug thuis en nu kan Greet me bellen met de telefoonkaart.   

14:19 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Dag 25: Pontevedra (Rustdag)

P1080097.jpg 

Vandaag is er weinig nieuws van Greetje. Maar met geen nieuws ben ik de laatste week al blij, want geen nieuws is goed nieuws. Het is trouwens moeilijk geworden met de communicatie. Haar nieuwe GSM welke ze had gekocht in Portugal, kan ze blijkbaar niet bijladen in Spanje en niemand schijnt een werkende nieuwe kaart met Spaans telefoonnummer in de GSM te kunnen plaatsen. Ze wordt van het kastje naar de muur gestuurd: van Orange naar Vodaphone, verder naar de post, naar telefoonwinkels, maar het resultaat is overal nada, noppes, niks! De enige successen die ze vandaag heeft geboekt, is dat ze in Pontevedra haar horloge en haar bril heeft kunnen laten herstellen.

Ze voelt nog pijn in de hiel en ze beseft dat een tocht van 18 km er voorlopig voor haar niet in zit. Het wordt dus weer een dag bus morgen en dat is voor haar een harde noot om te kraken... 

13:59 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-09-11

Dag 24: Redondela - Pontevedra (18km)

VAN KWAAD NAAR ERGER ! Zo zag het er nochtans gisterenavond uit... Maar voor jullie verder lezen, wil ik al zeggen dat nu alles in orde is en dat ik haar vanavond al terug aan de telefoon heb gehad.

Greet was al de ganse dag moe, moe, moe. 's Middags had ze een soort gevulde koek gegeten met kaas en hesp en dat was haar niet erg bevallen. 's Avonds na ons telefoongesprek, ging ze met Michel een pizza eten. Na 3 happen is ze daar mee gestopt, want het ging haar echt niet af... Toen Michel naar vrouwtje Suzanne ging bellen, wachtte Greet even op een bank. Daar voelde ze zich plots helemaal niet goed en is ze zelfs buiten bewustzijn geraakt. Ze is van de bank gevallen, met een kwetsuur aan de schouder tot gevolg en een ferme buil op haar hoofd. Ze is tot bewustzijn gekomen met een hoop vriendelijke en behulpzame mensen rond haar, waaronder een politieagente. Ze is naar de kliniek gevoerd in Vigo en heeft daar de nacht doorgebracht. De diagnose: gastro entritis met vermoedelijke oorzaak ofwel een allergie op de medicamenten die ze nam voor die tendinitis ofwel (en dat is meer aannemelijk) iets verkeerds gegeten... Ze is in elk geval beter nu. Na een discussie met een ongeruste Michel of hij in deze omstandigheden al dan niet zou vertrekken voor zijn tocht van 18 km (een discussie die Michel al bij voorbaat had verloren, mijn gedacht...) is hij tevoet 'moeten' vertrekken en is zij met de bus vertrokken naar Pontevedra. Ze is daar aangekomen in de refugio en heeft gerust, gerust en nog meer gerust: ik denk dat dit de verstandigste beslissing is die ze kon nemen.

In elk geval beseft ze dat ze nog meer moet rusten, maar ze is nog wel strijdvaardig genoeg om te zeggen dat ze de laatste 2 etappes hééééééééél graag wil meestappen. Ik begrijp dat, maar hoop toch dat ze ook naar haar lichaam luistert. De lol is er voor mij stilaan af en ik zal blij zijn om haar volgende donderdag terug te zien in Berchem. Intussen geniet ik nog steeds van mjn verlofdagen in Vencimont... Tot morgen!     

19:40 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-09-11

Dag 23: Tui - Redondela (31km)

Vanmorgen kreeg Greet te horen waar ze de de bus kon nemen tot in Redondela, terwijl Michel het traject van 31 km te voet zou afleggen. De taxichauffeur wist ook direct waar de bus voorbijkwam en reed haar tot daar, maar een bus naar Redondela verscheen er jammer genoeg niet. Greet vroeg uiteindelijk aan een voorbijganger of ze op de juiste plek stond, maar die dacht van niet. Hij verwees haar door naar een bushalte verderop. Toen Greet daar aankwam, stond er een meisje aan de bushalte. Ook deze bushalte bleek niet de juiste, zij verwees Greet door naar de bushalte aan de overkant. Bushaltes genoeg dus in Tui, bussen naar Redondela iets minder. Maar ja hoor, derde keer goede keer en Greet raakte wel degelijk in Redondela vandaag.

Daar aangekomen, vond ze al snel het pension en ging er al onmiddellijk haar slaapplaats inrichten. Een ander bed in de slaapzaal had ze "bezet" voor Michel. Dit was echter buiten de pensionhoudster gerekend. Die zag het tweede ingepalmde bed en zei direct dat er geen bedden gereserveerd konden worden. Ze had nog maar 8 bedden over en die waren voor de eerste acht pelgrims die nog zouden arriveren. Greet argumenteerde dat degenen die nu al aankwamen maar 10 à 12 km gestapt hadden, terwijl Michel bij aankomst 31 km in de benen zou hebben. De pensionhoudster bleek onvermurwbaar. Greet contacteerde Michel om te vragen of hij al in de buurt was en vreesde al voor zijn nachtrust toen hij zei dat hij nog 12 km voor de boeg had! Het bleek echter om een staaltje van onvervalste pelgrimhumor te gaan: hij was al in de straat van het pension. Op aanraden van Greet haastte hij zich tot daar en was nog net op tijd om een bed te bemachtigen. Eind goed, al goed dus! Het weer zat hen ook weer mee vandaag, dus toch weer een aantal positieve noten vandaag!

Wat ons naadloos tot bij het hoofdstuk tendinitis brengt: Greet is braaf de voorgeschreven medicatie aan het nemen, gemotiveerd door de hoop toch nog enkele etappes te kunnen meestappen. Ze merkt wel degelijk dat de pijn mindert sinds ze de medicatie neemt, maar achter de rug is de tendinitis-story duidelijk nog niet. Door het bushaltentraject van deze ochtend had ze in de namiddag toch weer terug wat pijn, maar ze voelt wel dat er beterschap in zit! Wordt vervolgd...

23:18 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-09-11

Dag 22: Valenca - Tui (3km)

Dag lezers! Ik denk dat het de eerste keer is in de geschiedenis van deze blog dat de verslaggever meer kilometers marcheert dan de pelgrim... Maar toch heb ik deze keer iets beter nieuws over Greetje!

Vandaag was er een rustdag gepland en ze zaten vanmorgen aan het ontbijt. Michel kwam toen met het volgende voorstel: 'Als je écht liever in Spanje naar de dokter gaat, kan ik naar Tui stappen: dat is maar 3 km en dan zijn we in Spanje. Dat is dan toch een dag eerder dat je de dokter kan raadplegen!' Dat was zó een goed gedacht dat het even goed van mij had kunnen komenLachen. Greetje reed dus met de taxi naar Tui, want de trein was al vertrokken en de volgende reed pas 's avonds. Aan de kathedraal in Tui moest ze niet lang wachten op haar reisgenoot. Ze zijn direct een slaapplaats gaan zoeken (én een tortilla) om dan direct naar het gezondheidscentrum te gaan. De dokteres onderzocht de voet en zei dat het geen hielspoor was, maar tendinitis aan de voet! Ze kreeg van de dokters medicamenten mee, die ze 3 maal per dag moet nemen en waardoor de pijn moet verdwijnen. En als de pijn weg is, mag Greet terug stappen... Ik kan als randbemerking nog meegeven dat Greetje dank zij de Europese Ziekteverzekeringskaart en bijhorende internationale verzekering niets moest betalen, de rest wordt in België geregeld.

Morgen staat er dus voor Michel een tocht van 31km op de agenda, Greet zal dat traject deze keer met de trein kunnen doen. Al bij al goed nieuws wat de voet van Greet betreft. Ze zijn er direct ene gaan op drinken: Greetje een Granasava (géén alcohol dus) en Michel een Grimbergen!

Mag ik jullie alweer danken voor de geweldige steun die ze krijgt via blog en e-mail? De ontgoocheling was groot gisteren, maar vandaag klonk ze terug opgewekt en vol goede moed. 

Tussen haakjes: ze hebben nu terug hetzelfde uur als bij ons, omdat ze nu in Spanje zijn. En nu ze in Galicië zijn, kunnen ze in refugios overnachten. Het is bekend dat die daar zeer goed zijn, goedkoop en vol met goedgezinde, hoopvol gestemde pelgrims!  Dank en tot morgen.

   

20:02 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-09-11

Dag 21: Ponte de Lima - Valenca (16km + 19km)

Ik heb zojuist een totaal ontgoochelde pelgrim aan de lijn gehad. Ze heeft vandaag de afstand weer niet kunnen stappen wegens een serieuze pijn aan de hiel... Zij denkt zelf dat het hielspoor is, iets waar ze 10 jaar geleden nog eens last van heeft gehad. Maar het feit dat ze zo goed bezig was, dat ze niets last had van de tendinitis van vorig jaar, dat ze er speciaal op lette om toch maar meer te drinken... en nu dit. 

Dat maakt dat Greet de afstand weer met een taxi heeft afgelegd, want een buslijn is daar blijkbaar niet. Michel heeft eerst de etappe van 16km afgewerkt en heeft er dan de tweede van 19km nog bij gedaan. Morgen is er een rustdag.

Ik heb haar gezegd dat ze naar een dokter moet gaan, maar dat ziet ze niet goed zitten in Portugal. Ze zit nog 3 km van de grens met Spanje en wil liever daar naar een dokter. Wat het verdict ook zal zijn: ik vrees dat er van de 6 stapdagen die haar nog resten niet veel meer in huis zal komen. Vroeger naar huis vertrekken, zal ze vermoedelijk ook niet doen, want haar ticket ligt reeds vast en ze wil Michel ook niet in de steek laten. Michel heeft vorig jaar ook gewacht toen ze met die tendinitis geplaagd zat. Samen uit, samen thuis zeker? Hopelijk volgt beter nieuws in de komende dagen... 

      

19:45 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

04-09-11

Dag 20: Barcelos - Ponte de Lima (18 km, helaas met taxi)

Dag 20 en het Noodlot slaat toe. Uw vertrouwde blogschrijver raakt in de verlaten Ardennen niet op het Net en tot overmaat van ramp heeft Greet vandaag de etappe niet kunnen stappen. Zoals ze gisteren reeds gemeld had, deed haar hiel bij elke stap pijn, maar onder het motto (en ik quoteer) "een pelgrim mag wel een beetje afzien" was ze toch tot in Barcelos geraakt.

Vandaag ging het echter nog altijd niet beter en was ze dus genoodzaakt de taxi naar Ponte de Lima te nemen... De refugio ging pas open om 17u (want normaal gezien stappen pelgrims er nét iets langer over), maar gelukkig kon ze wel al terecht in een pension. Na wat broodnodige boodschappen heeft Greet haar gedwongen rustdag dan maar wijselijk benut om wat bij te slapen (hopelijk zal dit slaapje morgen wonderen doen!).

Dat er vanaf Porto wél meer pelgrims op pad zijn, is nu zeker een feit. Toen Michel te voet aankwam, zaten er al 10 exemplaren aan de refugio te wachten. Morgen staat er een tocht van 18 km op het programma. Voor onze pelgrims is dat normaal een aperitiefhapje, maar laat ons hopen dat Greet er zich morgen niet in verslikt. In ieder geval werd haar op het hart gedrukt zich niet te forceren. Laat ons hopen! 

22:39 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-09-11

Dag 19: Villa do Conde - Barcelos (30 km)

Vandaag hebben ze al wat meer pelgrims gezien. Het was een groep van 8 Duitsers, maar veel contact hebben ze niet gehad. In de café waar ze vanmiddag iets hebben gegeten, stond tot hun verbazing een man achter de toog die ze kenden. Hij staat namelijk met zijn foto in het boekje waar Greet alle details uithaalt voor de planning van hun tochten. 

Verder hebben ze weer wat regen gehad onderweg, maar ook zeer warme opklaringen. Greet heeft wel een beetje last van haar hiel bij het stappen en ze hoopt dat de pijn morgen verdwijnt... En zo eindigt dit bericht met een minder positieve noot... We horen wel hoe het morgen gaat! 

20:37 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Dag 18: Porto - Villa do Condo ( km)

Het heeft de ganse nacht gegoten van regenen... Om zeven uur ook, toe ze wilden vertrekken. Ze hebben dus even gewacht en ze hebben verder tijdens hun tocht geen regen meer gehad. Ze hebben wel even problemen gehad om op de alternatieve weg te geraken, maar ook dat is in orde gekomen.

Verder geen nieuws. Groetjes uit Vencimont!

 

20:31 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-09-11

Dag 17: Porto (Rustdag)

De pelgrims hebben me een beetje teleurgesteld vandaag! Dat ze een rustdag nemen tot daar toe, maar van de ganse lijst van gisteren hebben ze slechts één adresje afgewerkt...  Ze zijn de kelders van Sandeman gaan bezoeken en hebben al die andere, minder grote en bij de grote massa minder bekende wijnhuizen links laten liggen! Wat kunnen interesses van mensen toch ver uit elkaar liggen!

Verder heb ik geen nieuws. Ik kan enkel vertellen dat ze voor morgen gekozen hebben voor een alternatieve weg langs de kust i.p.v. de drukke weg langs de baan. En dat kan ik alleen maar toejuichen: het is een pak veiliger en de kust is altijd mooi.

Wat mezelf betreft: morgen vertrek ik dus naar Vencimont, ergens in the middle of nowhere tegen de Franse grens aan (Givet en Rocroy klinken misschien iets bekender in de oren?) om te gaan wandelen. En ja Marleen, zaterdag ga ik zowaar 20 km wandelen en ik zal speciaal voor jullie mijn wedervaren in het kort op de blog vermelden!

En beste lezers: nogmaals bedankt voor de toffe reacties op de blog en via email. Alles wat ik schrijf, is afhankelijk van wat de pelgrims zoal hebben meegemaakt die dag. Is dat veel, dan kan ik veel vertellen. Als het weinig is, moet ik een beetje creatief zijn en dat lukt de ene dag al beter dan de andere... Maar al ben ik niet in het Latijn opgevoed: ik heb van thuis meegekregen dat je alles best van de positieve kant bekijkt en dat lachen gezond is. En dat zal ik proberen doen zolang ik kan. En ik hoop dat ik nog lang kan kunnen. Tot de volgende!      

SSA52629.JPG       

00:36 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-08-11

Dag 16: Saõ Joaõ da Madeira - Porto (35 km)

Yep, de volgende scalp hangt al aan hun gordel te bengelen: Porto is bereikt! Van 6u30 tot 16u00 hebben ze er voor gestreden, maar het zoveelste doel is bereikt. Vanaf nu zullen ze waarschijnlijk wat meer pelgrims zien zeker?

De aangekondigde regen is uitgebleven (met uitzondering van enkele druppels waarvoor ze zelfs hun regenjas niet hoefden aan te trekken). Dat maakt, dat wat we gisteren al hadden gehoopt, dat de temperaturen niet te hoog opliepen en dat ze ideaal wandelweer hadden. Vandaag zijn ze Luis weer tegen gekomen en deze keer hebben ze langer samen gestapt.      

Bij aankomst in Porto zijn ze met drieën eerst een pension gaan zoeken en daarna zijn ze de kathedraal gaan bekijken. Ik neem aan dat ze dan pas morgen Barros, Croft, Dow, Ferreira , Fonseca, Graham, Offley, Osborne, Ramos Pinto, Sandeman en Taylor zullen bezoeken...

Morgen wordt het voor hen een rustdag, voor mij de laatste werkdag.  Volgende week heb ik verlof en trek ik naar Wallonië om te gaan wandelen en zaterdag te fietsen. Voor de blog vind ik wel een oplossing. Ik laat de lieve lezers niet in het ongewisse... Groetjes! 

 

22:00 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Dag 15: Albergaria a Velha - Saõ Joaõ da Madeira (29 km)

Sorry lezers, voor het lange wachten, maar ik heb een loodzware week op het werk. Drie dagen na elkaar naar Leuze en Haînaut, waar men me in principe om 8u00 verwacht en 's avonds de heerlijke E17 waar je blij mag zijn als je maar vanaf Zwijndrecht staat te wachten en niet in Haasdonk. De brug van Temse is een alternatief, maar helaas kent iedereen die weg en de A12 is tegenwoordig ook geen lolletje tussen Boom en Antwerpen... Maar genoeg gezaagd over mezelf, jullie willen weten waar de pelgrims uithangen! Wel, je hebt de titel toch gelezen hé, dan weet je het toch?Knipogen

Vandaag zijn ze een stuk opgetrokken met Luis, de Braziliaan. Maar Greet stopt af en toe om een foto te trekken, Luis stapt rustig verder... Ze zijn vanmorgen om 6u45 de deur uit gegaan, hebben onderweg de traditionele bar-ontbijt-koffie gehad en waren om 12u30 een slordige 20 km verder. De rekenwonders en competitievelingen zitten nu al het gemiddelde uit te tellen en neen, dat gemiddelde ligt niet hoog, maar trek er de tijd af om te eten, om van een uitzicht te genieten, om een fotootje te nemen en om de weg te zoeken. Bedenk daar dan nog bij dat het daar, in tegenstelling met België, wél aan het zomeren is, dat je een 12 of 13 kg bagage meesleurt en dat je al zoveel kilometers in de benen hebt: dan ziet het plaatje er enigszins anders uit... Helden zijn het! (allé, toch bijna ..)

Onderweg zijn ze nog druivenplukkers tegen gekomen en Michel vroeg heel subtiel of dat druiven waren om wijn van te maken of om op te eten. En natuurlijk, bingo! Volgens de vrouw die ze hadden aangesproken, waren het kleine druifjes om wijn van te maken, maar heel zoet. Onze pelgrims kregen ieder een tros mee! Om 15u15 zijn ze aangekomen, hadden vrij snel een pension gevonden, maar moesten om in de badkamer te geraken afrekenen met een ambetant en schreeuwerig mens. Die huurde daar ook een kamer, maar dacht blijkbaar dat ze de hele straat had afgehuurd... Uiteindelijk is het dan toch gelukt, maar dit was de eerste nare ontmoeting sinds haar vertrek. Ik hoop voor haar dat dit ook de laatste was tot haar aankomst (neen, niet tot bij haar terugkomst: ik zal het maar zelf zeggen)   

Bij aankomst hadden ze een beetje regen en voor morgen is er ook wat regen voorspeld. Als dat niet overdreven is, kan dat een geluk zijn want morgen staat er een 35 km-tocht te wachten en die kunnen ze beter niet bij een temperatuur van 30°C of meer afwerken. We zullen morgen wel zien...  

    

 

21:28 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-08-11

Dag 14: Agueda - Albergaria a Velha (16 km)

De dag is begonnen zoals alle pelgrimsdagen: midden in de nacht opstaan, met stramme spieren en krakende gewrichten, die zware rugzak en die zweetbottinnen weer aantrekken en dan met een lege maag weg, alweer de baan op. Na een dik uur bij de eerste bar weer diezelfde verrekte supermarktbroodjes eten en slappe, koude koffie drinken. Daarna door het zoveelste bos en maar stappen en stappen en stappen... 

STÓÓÓÓP, deze blog gaat de verkeerde kant op. Ik herbegin dus:

Vandaag trok Greetje al heel vroeg haar oogjes open en voelde direct zoiets van: 'JAAAA, DIT WORDT WEER EEN TSJAKKA-DAG!' Met een lichte sprong veerde ze uit haar bed en in haar kleren. De rugzak was al klaargemaakt de avond tevoren en ze kon niet wachten om de buitenlucht weer op te snuiven. Voor ze het wist, was ze al een vijftal kilometers verder en kijk: het geluk lachte haar toe in de vorm van een bar, die op de koop toe nog open was ook! De geur van lekkere, verse koffie kwam haar tegemoet en de sympathieke knappe, gespierde barman lachte haar vriendelijk toe. Dan volgde een schitterend ontbijt met broodjes die altijd even heerlijk blijven smaken, ook al zitten ze al dagen onderaan in je rugzak. Na een welgemeend toegeroepen ‘Vaarwel!’ ging de tocht verder door de bossen met pijnbomen, eucalyptussen, heerlijke zichten en geuren!

’t Is al goed, ik ga terug gewoon doen, het zot is er weer even af: de waarheid ligt waarschijnlijk ergens tussenin, de ene dag zal de andere niet zijn en een pelgrim is ook maar een mens. Maar over de zichten, de natuur en de heerlijke geuren van de bossen raakt Greetje niet uitgepraat... De tocht is verder vlot verlopen en om 11u45 waren ze al op hun bestemming. De Braziliaan hebben ze ook weer terug ontmoet. Morgen stapt ook hij 29 km en de volgende dag 35 km. En dan zijn ze in PORTO! Daarna zullen ze hem vermoedelijk niet meer zien, want hij neemt geen rustdag in Porto. Hij gaat verder naar Santiago en bezoekt Porto op de dag van zijn vertrek wanneer hij terugvliegt naar Brazilië vanuit de luchthaven van Porto. 

Juist, ik heb nog niet over geld gepraat vandaag! Straks raak ik mijn nieuwe bijnaam ‘Scrooge’ nog kwijt... Vandaag hebben ze alle records geklopt: ze hebben in het restaurant een Portugese groentensoep gegeten, daarna een schotel met rijst, varkensvlees en boontjes vergezeld van een glaasje lekkere wijn voor de prijs van: 5 Euro. Niet van te verschieten dat Portugal er financieel niet goed voorstaat. Ik denk er sterk aan om brugpensioen aan te vragen: zelfs met mijn klein pensioentje zou ik er ginder goed komen. Hoewel, alle dagen rijst met bonen gaat misschien ook vervelen... Ik zal er misschien nog maar even over nadenken. 

 

22:29 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Dag 13: Mealhada - Agueda (25 km)

Ze zijn weer rond 7u vertrokken vanmorgen. Rond 9u kwamen ze aan in een dorp waar een bar moest zijn, maar een man vertelde hen dat de bar zo vroeg nog niet open was. Dus dan maar naar een bankje, broodjes voor ontbijt, maar geen koffie. Tot er een auto aankwam, de man aan wie ze naar de bar gevraagd had, vloog naar die auto en zwaaide dan naar hen dat ze moesten komen: de chef van de bar was aangekomen, dus toch koffie bij het ontbijt! Om 13u30 waren de 25 km al afgemaald en konden ze een pension zoeken.

Gisteren hadden ze de keuze tussen een pension aan de drukke N1 of eentje aan de kerk. Zij kozen voor de rust en namen het pension aan de kerk. Maar nachtrust: dag Jan! Elk kwartier kwam er eenzelfde muziekje uit de klokkentoren, met om het half uur en uur nog eens een aantal slagen! Weinig geslapen dus... Nu moesten ze weer kiezen tussen een pension aan de N1 of in het dorp en ze hebben voor het dorp gekozen. Wél eerst eens geluisterd naar de klokkentoren, maar dat was een stille deze keer.

Ze hebben drie pelgrims gezien vandaag! Eerst een koppel Franstalige Canadezen en daarna de man die ze gisteren al gezien hadden. De man blijkt een Braziliaan te zijn, wat meteen de reden is dat hij zo goed Portugees spreekt. Meer info heb ik niet: morgen is het de tocht van 16 km. Daar is Greet heel blij mee, al wordt de afstand tot hun einddoel morgen niet veel kleiner. Maar ze zal wél gelegenheid hebben om de gewassen kledij ook te laten drogen. Want met die korte tocht hoopt ze rond de middag te kunnen wassen en dan is alles droog tegen de avond. Cruyff zou zeggen: 'Elk nadeel heb zijn voordeel' of was het omgekeerd?  

          

21:33 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-08-11

Dag 12: Coimbra - Mealhada (22 km)

Het is nu 22u45 en ik heb Greetje juist aan de lijn gehad. Alles is OK, ze hadden juist gegeten, maar ze moesten zich haasten om rond 22u00 (Portugese tijd) binnen te zijn in hun overnachtingplaats.  Dit is dus een verslag van een 'lopend' interview.

Het restaurant dat hun aangeprezen was door iemand in het dorp was redelijk ver van hun verblijf voor vannacht. Ze gingen er binnen, bekeken de kaart en zagen paella staan voor de prijs van 90 Euro... De andere gerechten zaten ook in een veel hogere prijsklasse dan degene die ze gewend waren tot nu toe. Ze hebben dus wijselijk besloten om elders te eten. En daar was het wél goed van kwaliteit en prijs. Een klein taalprobleem werd onmiddellijk en spontaan opgelost door één van de andere gasten. Onze pelgrims vroegen uitleg en bestelden in het Frans of in het Engels, de dame vertaalde alles netjes zodat ze op hun bordje kregen wat ze wensten.

Van de fado van gisteren zijn ze niet zeker dat het inderdaad fado was: er werd muziek gespeeld, gezongen en er was ook een groep in klederdracht die volksdansen deden. Het was in elk geval de moeite om te zien. Wat ze niet had verteld gisteren is dat ze een ontmoeting hebben gehad met een hoop honden die op hen afkwamen en blaften en grolden. Ze zijn er zonder kleerscheuren vanaf gekomen want na een tijd hielden de honden het gelukkig voor bekeken. Daarna hadden ze dan weer een positieve ervaring: ze kregen zomaar verse vijgen toegestopt door mensen die ze onderweg tegenkwamen. 

De tocht van vandaag was alweer schitterend: een weg tussen de pijnbomen en tussen de eucalyptusbomen die een heerlijke geur verspreidden. Morgen staat er een tocht van 25 km op het programma, die van 16 km is pas de dag daarna. Voilà, dat was alles voor vandaag. Er is niets echt spannends gebeurd, Greet heeft niets afgebroken: de blog begint echt op een aflevering van een soap te trekken... Kijk morgen weer, zelfde zender, zelfde uur!  

       

23:14 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Dag 11: Rabaçal - Coimbra (29 km)

En hier volgt zowaar het eerste ochtendlijke blogbericht van deze Camino Portugues. Het was gisteren laat geworden, omdat zus en schoonbroer van de vlieghaven naar huis moesten geraken en daarom heb ik mijn schrijftaak naar vandaag verschoven. Ik hoop dat u deze arme verslaggever hiervoor wilt vergeven (maar dan wel in de betekenis van vergiffenis schenken aub).  

Ik val in herhaling, maar ik kan enkel doorgeven wat Greet me vertelt: het was alweer een prachtige tocht door een prachtige natuur! Het stappen ging voortreffelijk voor beide bekende pelgrims. En de aankomstplaats, Coimbra, is een schitterende stad met mooie gebouwen. De universiteitsgebouwen, een beetje op een hoogte gelegen, zijn zeer zeker de moeite waard om bekeken te worden.

Ze moesten 's morgens starten zonder ontbijt (die service was in de 0 Euro niet inbegrepen). Waarom dat vertrek al om 6u45 moest zijn, begrijp ik niet en het is ook niet aan mij besteed om dat te proberen uitleggen... In 'het boekje' stond vermeld dat 3 km verder een bar was, dus een mogelijkheid om te ontbijten. Toen ze daar aankwamen, begrepen ze van enkele vrouwen die op de bus stonden te wachten, dat ze niet verder moesten zoeken, want dat die bar gesloten was. Dus maar ergens op een hofmuurtje een melkbroodje gegeten, om daarna verder te trekken. Dan kwamen ze een man tegen met een hondje. Hondje komt aangerend, hondje blaft tegen de pelgrims, man zegt dat hondje moet zwijgen, kortom: de gewone manier waarop mensen met hondjes meestal aan de klap geraken. Toen de man hoorde dat ze een café zochten om een koffie te drinken, nodigde hij hen (zelfs met zachte dwang) uit om met hem mee te gaan naar zijn huis. Daar ontmoetten ze de echtgenote en de moeder van de man met het hondje en kregen daar koffie, fruitsap, geroosterd brood enz. Van gastvrijheid gesproken! De babbel ging ook vlot, want de vrouw was alweer een Franse, die met een halve Italiaan was getrouwd en met man en moeder elk jaar drie weken naar hun huis in Portugal kwamen. Leuke ontmoeting dus!

Verder heb ik weinig nieuws. Ik vermeld regelmatig prijzen van overnachtingen en eten. Denk nu direct dat ik, zoals Scrooge, elke avond bij kaarslicht mijn centen zit te tellen omdat dat ó zo belangrijk is! Ik zeg dat enkel omdat eventuele toekomstige pelgrims een idee kunnen krijgen van kosten en ook omdat ik versteld sta van de lage prijzen in de horeca in Portugal! Dit alles omdat ik weer over geld ga spreken: gisteren hebben ze in een restaurantje een driegangenmenu gekregen, met een karaf wijn erbij en koffie voor de prijs van 9,5 Euro en het was zeer lekker en zeer aangenaam! Ga dat hier maar eens zoeken voor die prijs! (en mocht je dat toch vinden, laat het me dan wel weten...).

Vandaag wordt het een tocht van 22 km, de moeite niet om je schoenen aan te trekken...  Héél vroeg moeten ze niet opstaan, want vandaag krijgen ze ontbijt om 8u00. Gelukkig dat het niet té vroeg is, want gisterenavond was er op het marktplein een optreden van Fadozangers. Ik heb het even opgezocht voor diegenen onder ons die FADO muziek niet kennen: Fado is het Portugese levenslied. Het is in Portugal een zeer gewaardeerde zangkunst en werd vroeger in armoedige kroegen gezongen. Tegenwoordig is fado een erkende zangkunst. Fado neemt een bijzondere plek in het leven van ieder Portugees, vertaalt de gemoederen van zijn leven, verdriet, melancholie, blijheid, weemoed, saudade en niet te vergeten de feeststemming. Amália Rodrigues wordt algemeen beschouwd als één van de belangrijkste en invloedrijkste fado zangeressen ooit.

Zo, ik moet meer schrijven 's morgens: dat krikt het culturele niveau van deze blog naar omhoog! Dat is niet echt de bedoeling van dit schrijven hoor. Maar dát wisten jullie waarschijnlijk al lang!  

   

     

09:42 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-08-11

Dag 10: Alvajázere - Rabaçal (33 km)

Vorige nacht hebben ze een goede nachtrust gehad bij de pompiers van Alvaiázere. Vanmorgen waren ze al om 7u15 op stap om vanavond rond 17u15 de voorziene aankomstplaats te bereiken. Greetje zegt dat het eigenlijk vermoeiende dagen zijn met die afstanden van 32 km en meer. Een ander nadeel is ook dat ze laat aankomen, dan nog moeten douchen en kleren wassen, zodat er niet veel tijd meer overblijft om nog iets te zien van het stadje of dorpje. Maar morgen is het een tocht van 'maar' 29 km en daarna volgen er nog dagen van 22 km en zelfs 16 km en daar kijkt ze eigenlijk wel naar uit.

Vandaag was het een fantastisch mooie tocht, nog afwisselender en mooier dan die van gisteren. Prachtige zichten, wegen tussen notenbomen, tussen vijgenbomen en daarna nog langs ongelooflijk veel olijvenbomen. Voor mij klinkt dat allemaal als een groot bord met gezonde aperitiefhapjes... Bij hun aankomst vonden ze een huis van toerisme, helaas was er niemand om hen te ontvangen. Iemand in de straat bood spontaan aan om te bellen en meldde iets later dat de 'big chef ' in aantocht was. Big chef had gelukkig nog 1 kamer vrij in het huis van toerisme, de rest van de kamers was al benomen door een groep.

Vanavond hebben ze in het restaurantje waarschijnlijk hun eerste andere pelgrim gezien, maar ze kregen niet de kans om met hem te spreken, dus zijn ze niet zeker. Hun interesse ging uiteraard eerst uit naar eten. Vandaag was dat een stukje geitenkaas met brood, gevolgd door een stoofschotel met vis, bonen en aardappeltjes, gevolgd door een ijsje. Daar hebben ze een karaf wijn bij gedronken. Totaalprijs: 23,5 Euro voor 2 personen! En die prijs is geen uitzondering, want in Tomar hebben ze ook zeer goed gegeten in een restaurantje voor 11 Euro per persoon. 

Wat het culinaire betreft, hebben ze nog een ontdekking gedaan. Ze eten nu af en toe gedroogde bananen. Die zijn ongeveer 10 cm lang, 2 cm breed en hebben een bruine kleur, niet echt smakelijk van uitzicht. Maar volgens onze pelgrims smaken die dingen zelfs naar banaan, zijn ze zeer voedzaam en gemakkelijk mee te nemen voor de lunch. Ik geloof dat best, maar houd me toch maar bij gele bananen, welke ik liefst opeet als er nog niet teveel bruine vlekjes op staan. Gelukkig is iedereen anders, zeker? Tot morgen.          

          

23:22 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Dag 9: Tomar - Alvaiázere (32 km)

Vanmorgen zijn ze pas om 8u30 vertrokken in Tomar, omdat ze kamer met ontbijt hadden en ze pas om 7u30 konden starten met dat ontbijt.  Ze hebben een leuke tocht gehad vandaag: stijgen en dalen, met een lang stuk tussen de pijnbomen die een heerlijke geur afgaven, verder zeer afwisselend! Michel begint minder last te krijgen van zijn nieuwe schoenen, met het gevolg dat Greetje hem deze keer moest laten voorgaan bij het stijgen...

Slapen doen ze weer in de gebouwen van de 'bombéros' (de pompiers dus) en deze keer staan de bedden in de bibliotheek. Geen boeken te zien volgens Greetje, maar toch noemen de pompiers dat de bibliotheek. Raar! Wat ook raar is: ze mogen daar gratis douchen en overnachten, terwijl men in het pension iets verder 45 euro vraagt voor een nacht slapen + ontbijt! Greetje mocht gaan douchen bij de vrouwtjespompierkes en Michel bij de mannetjespompierkes. Omgekeerd was misschien plezanter geweest, maar zulke gedachten horen niet thuis in pelgrimsverhalen... Ik zal die voortaan proberen te bannen uit mijn denkwereld (Sorry, mission impossible).     

Gisteren hebben ze vernomen van de vrouw van het pension dat de maanden mei, juni en september populairder zijn voor pelgrims in Portugal, omdat het dan minder warm en dus ook minder zwaar is. En wat ik al eens heb gezegd, werd bevestigd door die dame: een tweede reden dat ze nog geen enkele andere pelgrim zijn tegengekomen is dat de meesten vertrekken vanuit Porto (ik zou in Santiago vertrekken en aankomen in Porto...).

Vandaag zijn ze weer vele vriendelijke mensen tegen gekomen omdat ze door vele kleine dorpjes en gehuchten zijn gekomen. Soms zie je letterlijk geen kat in die dorpjes en dan zijn zelfs de luiken dicht, waarschijnlijk om de warmte buiten te houden. Maar de mensen die ze ontmoeten roepen hen meestal een vriendelijke 'Boa viagem' toe. Dat betekent uiteraard 'Goede reis'.

En Greetje trekt dus verder, overal een spoor van vernieling achterlatend... Na gisteren op deskundige wijze een douchegordijn te hebben gesloopt, stond ze vandaag bij de brandweer met de knop van haar deur in de hand. Een lieftallige pompier is haar ter hulp gesneld en heeft de deur terug open gekregen. Laat dan eens mensen gratis logeren zeg, dan krijg je zoiets over de vloer! Volgens mij worden ze vanaf nu geseind, zodat alle volgende brandweerkazernes die op hun weg liggen, gewaarschuwd zijn! Groetjes en tot morgen.   

 

00:00 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

23-08-11

Dag 8: Rustdag

Vandaag zijn de 2 pelgrims in Tomar gebleven. Ze hadden de kans om een was te slaan én te drogen en daar hebben ze dankbaar gebruik van gemaakt. Eindelijk hebben we nog eens een iets langer telefoongesprek kunnen voeren, want ze kon me bellen vanuit de post. Leve de post! 

De uren van de bus naar Fátima waren niet goed en dus zijn ze Tomar gaan verkennen. Wat de vriendelijkheid van de Portugezen betreft: je zou op het eerste zicht zeggen dat ze niet écht vriendelijk zijn, maar als je de mensen aanspreekt, proberen ze je doorgaans voort te helpen zo goed ze kunnen. Dat is de mening van Greetje. Vandaag sprak ze een dame van een winkel aan, om te vragen waar ergens een goed café was (voor de lunch) en of ze ook wist langs waar ze morgen verder moesten gaan om de Camino Portugues te volgen. De dame probeerde eerst aanwijzingen te geven, maar merkte waarschijnlijk een zweem van onbegrip op het gezicht van Greetje. Daarop sloot ze prompt haar winkel en begeleidde haar tot een café en daarna naar de juiste weg voor morgen. Greet was er van onder de indruk.

En nog later was Greet er in de badkamer echt ondersteboven van: bij een poging om de voeten te wassen in een zitbad verloor ze het evenwicht, nam in haar val het douchegordijn mee om dan tot rust te komen op de vloer met haar bol tegen de lavabo! Resultaat: een ferme buil, verder niets. Dat wil zeggen: in ons telefoontje heb ik niets gemerkt van wartaal of geheugenstoornissen... Rare mensen die pelgrims: als ze het eens één dag zonder hun geliefde wandelsport moeten, storten ze zich op een andere sport, zoals duiken bijvoorbeeld, maar dan zonder enige training of opleiding! Goed dat ze een speciale engelbewaarder hebben!      

Hoe dan ook, deze rustdag was welgekomen, want ze hebben al zware inspanningen geleverd tijdens de voorbije dagen. De lange afstanden elke dag en de hoge temperaturen zijn daar niet vreemd aan. Morgen volgt er weer een dag van 31,3 km naar Alvaiázere (ik ben al blij dat ik het enkel hoef in te tikken en het niet moet uitspreken...). De problemen met de communicatie zullen ook de wereld uit zijn hoop ik, want ze heeft een nieuwe GSM gekocht (met Portugees nummer), zodat ik haar 's avonds kan bellen.

En nu ga ik dodoke doen, want ofwel zitten bij mij de kilometertjes van het weekeinde nog in mijn lijf of anders zijn het de zweterige temperaturen tijdens het werk overdag. Het komt allemaal wel goed!     

22:05 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Dag 7: Golegä - Tomar (31 km)

Nog meer communicatieproblemen! De telefoonkaart die Greet had gekocht werkte niet en dan heeft ze maar met kleingeld gebeld. Helaas had ze weinig kleingeld dus was het een kort gesprekje.

Michel ziet af met zijn nieuwe schoenen: het gaat niet goed met het stapwerk. Morgen komt er waarschijnlijk een rustdag aan. Maar wat noemen pelgrims een rustdag? Vermoedelijk met de bus naar Fatima en daar rondlopen tot ze daar alle stenen en kerken en kapelletjes gezien hebben die er te zien zijn misschien? Ik weet het niet. Ik hoop morgen iets meer nieuws te krijgen. Want ik kan toch geen fantastische verhalen gaan uitvinden om de blog vol te krijgen hé? We zien wel.    

00:22 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-08-11

Dag 6: Santarém - Golegä (31 km)

Even in de vlucht een berichtje over de dag van gisteren zondag. De reden dat er geen nieuws werd gegeven, ligt in het feit dat er serieuze communicatieproblemen zijn. Greet is haar GSM-toestel verloren. Via de GSM van Michel heb ik dan, laat op de avond toch vernomen dat alles goed is. Intussen hebben ze er dus weer 31 km bijgedaan. Michel loopt met nieuwe stapschoenen en heeft wat last aan de hielen. Hij haalt dus niet zijn normale gemiddelde snelheid. Verder nieuws hoop ik vanavond nog te horen. Tot zover!    

18:36 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-08-11

Dag 5: Azambuja - Santarém (32 km)

Van een sportief koppel gesproken! Terwijl vrouwlief door Portugal trekt, is onze vaste reporter zaterdag naar Wenduine gefietst. Hij liet in de namiddag weten dat hij na 131 km fietsen onder stralende zon aangekomen is in een bewolkt maar warm Wenduine. Vandaag wordt het traject in tegengestelde richting afgelegd, dus hopelijk houden de voorspelde regenbuien zich nog wat in tot vanavond!

Ondertussen willen we jullie het nieuws van onze pelgrims natuurlijk niet onthouden. Een nacht in een brandweerkazerne, het is zo eens iets anders. Zeker als 's nachts de ambulance een aantal keer moet uitrukken, wat de nachtrust uiteraard niet erg ten goede komt. Maar ja, voor 3 euro mag je natuurlijk niet te nauw kijken! De ochtend in Azambuja startte met een fiks onweer, waardoor hun vertrek wat moest worden uitgesteld. De tocht zelf viel goed mee: heel lange, maar aangename wegen. Door het vertraagde vertrek 's morgens kwamen ze dus ook veel later aan in Santarém, waar ze gelukkig snel een plaats voor de nacht vonden: een kamer met ontbijt voor 20 euro. Voor ze van hun verdiende rust en een avondmaal konden genieten, moesten er eerst nog inkopen gedaan worden, want morgen staat er weer een nieuwe dagetappe op hen te wachten. Het verslag daarvan zal terug geschreven worden door jullie vertrouwde reporter als hij op een redelijk uur terug is van zijn eigen dagetappe! 

16:16 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-08-11

Dag 4: Verhado do Baixe - Azambuja (32 km)

Dag lieve mensen. Ik ben verrast door het aantal reacties op mijn melding betreffende de nieuwe tocht van Greetje. Hartelijk dank voor al die lieve, positieve woorden in e-mails en commentaren op de blog. Tof, écht héél tof!

Wat het bericht van gisteren betreft, moet ik al een eerste rechtzetting doen: er zijn geen 2 uren verschil, maar slechts 1 uur tussen Lissabon en Antwerpen m.a.w. als het bij ons 6 uur is, is het bij hen nog maar 5 uur. Eerste foutje is gemaakt en er zullen er ongetwijfeld nog wel komen: Mensen is misselijk, nietwaar?

Toen Greetje me belde en zei waar ze zaten, dacht ik echt dat ze naar het zuiden waren gegaan i.p.v. noordwaarts. Gisteren had ik Verhado do Baixe ook al niet op de kaart gevonden en nu weer Azambuja, wat in mijn oren klonk als iets in een Afrikaanse taal. Maar leve internet: de plaats is gevonden en ze zijn op goede weg. De extra-kilometers die ze gisteren hadden afgelegd om een slaapplaats te vinden, moesten ze vanmorgen in omgekeerde richting afleggen. De voorziene weg was volgens 'het boekje' langs een drukke baan, maar gelukkig stond er ook een alternatieve weg beschreven. Zo zijn ze langs de oever van de Taag (Tejo) gewandeld en dat was een aangenaam stuk weg: 's Middags aan een pick-nicktafeltje in de schaduw de 'bokes' (Portugees woord voor boterhammen) opgegeten bijvoorbeeld. De zon was weer van de partij maar Greetje liep met een lange broek rond. De reden is een souvenir van gisteren, want als je je benen vergeet in te smeren dan verbranden je kuiten! Na de middag was de weg iets minder leuk, want dan moesten ze langs de vrij drukke N3. Gelukkig was het pad voor wandelaars redelijk breed en was er dus plaats genoeg om veilig te wandelen. En als het goed is, zeggen we het ook: vandaag was de markering van de weg perfect!

Rond 16u00 kwamen ze aan in Azambuja. In 'het boekje' stonden drie mogelijke slaapplaatsen vermeld, waaronder de kazerne van de vrijwillige brandweer! Toen ze dat gebouw passeerden, leek het hun toch wel leuk om daar eens een kijkje te nemen. En al goed ook: vriendelijke mensen, een douche en een slaapplaats voor de nacht voor 3 Euro. De slaapgelegenheid bleek boven in de feestzaal te zijn. Op het podium lagen een aantal matrassen klaar: je had er maar eentje uit te kiezen en ergens in de feestzaal te gaan liggen! Ook eens iets anders hé? Michel moest eerst gaan douchen en als die terug was, mocht Greet gaan douchen. De pompiers zijn niet met haar meegegaan... Daarna werd wat kledij gewassen en aan een provisoire waslijn gehangen, zodat alles morgen proper en droog is voor de nieuwe tocht. En die nieuwe tocht gaat naar Santarém, alweer 32 km...

We wensen onze pelgrims een goede nachtrust toe en we wensen Azambuja geen brand toe vannacht. Tot morgen!

   

 

            

22:33 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-08-11

Dag 3: Lissabon - Verhado de Baixo 32 km + 3,3 km

De eerste stapdag zit er op! Door het feit dat over een lang stuk weg de markeringen ontbraken, dachten ze dat ze fout zaten. Even heen en weer gelopen, om dan tot het besluit te komen dat ze toch op de juiste weg zaten... Bij aankomst bleek er geen slaapplaats te zijn: die bevond zich nog 1,3 km verder. Daar kregen ze informatie dat de slaapplaats nog 2 km verder was en langs een drukke weg... Nu is 2 km op zich niet zo erg, maar als je moe bent en al heel wat afstand in de benen hebt, dan is elke meter er teveel aan! Maar goed: rond 18u30 waren ze op de slaapplaats. Interessant om weten: er zitten 2 uren tijdsverschil tussen Lissabon en Antwerpen.

Het is daar warm, écht zomer (vergeet de Belgische zomer 2011...) en drinken is echt nodig bij zulke tocht. Greet is van nature uit geen drinker, wat niet-alcoholische dranken betreft, bedoel ik Knipogen, maar heeft vandaag toch wel records gebroken: 2,5 liter water en 1 pint vanmiddag. Vanmiddag is ze er weer in geslaagd om zich verstaanbaar te maken toen ze een winkel binnen trok op zoek naar brood. De mensen verstonden haar niet, maar de vrouw was een Franse die met een Portugees is getrouwd en dat maakte het een stuk gemakkelijker.

Wat de fysiek betreft: ze heeft de mars goed verteerd (ik heb er trouwens gisteren ook 1 gegeten en die heeft ook gesmaakt) en was vanavond enkel een beetje stijf. (Tiens, dat effect heeft die mars bij mij niet gehad...). Morgen wacht de volgende 30 km, die er waarschijnlijk 34 km zullen worden op zoek naar een slaapplaats. Dat is alle nieuws voor vandaag. 

Hieronder vind je nog een foto van Greetje bij haar vertrek in Berchem op 16/08/2011

(Met dank aan Anita voor deze foto).  

DSC02657.JPG

   

23:04 Gepost door Het thuisfront | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |